Bir insanı fotoğraflamak... Dünyanın en zor işlerinden biri. En azından onun hissettiklerini aktarmak. O’na “fotoğrafını çekebilir miyim” dediğimde, “tabii” diye cevap verdi. Ama nasıl poz vereceğini bilmiyordu. Önce objektife baktı. Ama ben o anda hazır olamadığım için basamadım deklanşöre. Sonra nedense içindeki acıyı benimle paylaştı ve yüzünden hüznü okudum. O anda hiç beklemeden kareledim bu an’ı. Belki evinde bekleyen bir eşi ve çocukları vardı. Onlara ekmek götürme tasasındaydı. Kimseye muhtaç olmamak için hep içine atıyordu. Ama o sırada, bana içini döktüğünü bilmiyordu...

Bir an düşündü…

Ortalıkta bir sessizlik, kasvetiyle odaya ve o ana hakimdi. Oturdu... Derin bir iç çekti.

Ağzını, geçmiş günlerin geri kalmışlığına zorluğuna tüm yaşanmışlığına inanamamışcasına, derin bir etkilenişiyle "peehh gidi günler" der gibi, hafifçe yukarı doğru kaşlarıyla beraber kaldırdı...

Gözünü anlamsız bir noktaya sabitleyerek saniyelerce bakakaldı… Önüne eğdi kafasını, bekledi, dalgın dalgın…

Panayır mahallesi Bursa’da kurban pazarlarının kurulduğu mahallelerden biri. Yeni Yalova yolu üzerinde plansız bir yerleşim bölgesi.
Kurban pazarının hemen tamamı Kars’ın ve Ardahan’ın çeşitli ilçe ve köylerinden yola çıkarak yaklaşık 25 saati bulan bir yolculukla Bursa’ya gelen ve geçimini hayvancılıkla sağlayan o bölgenin halkından oluşuyor.(Kars’ın Susuz kazası Kayalık köyü, Arpaçay köyü, Polat köyü, Ardahan’ın Posof ilçesi gibi)

Tacettin Aktaş ve eşi Leyla Aktaş’ta Kars’ın Arpaçay, Taşlaağıl köyünden gelmişler,Bursa’da akrabaları olması şansları. Daha yeni 5 yaşına giren kızları Ezgi ile birlikte Bursa’ya 25 saati bulan bir yolculuk ve sonra mücadele.

Yine bir Pazar sabahı fotoğraf çekimi için sabah 06:00 da toplandık Bursa’ ya Cumalıkızık köyüne doğru yola koyulduk… Kahvaltımızı Özdilek'de nefis su böreği yiyerek yaptık ama midemizin bir kenarında da Cumalıkızık'da yiyeceğimiz gözlemeler için yer bıraktık. Yol çalışmalarından dolayı Cumalıkızık yol ayrımını göremeyip 10km kadar fazladan yol gidip tekrar geri dönsek de sonunda Bursa'nın doğusunda, Ankara karayolunun 10. kilometresinden güneye Uludağ yamaçlarına giden yol 3 km sonra, Osmanlı sivil mimarisinin en güzel örneklerini günümüze kadar koruyan Cumalıkızık yerleşimine ulaştık.