Dünya Emekçi Kadınlar Günü nasıl ifade edilebilir diye düşünürken, en iyi yolun tarihsel sürecinin anlatılması ile olması gerektiğini düşündüm.
 
Günümüzden çok eskilere doğru dönüp baktığımızda 8 Mart 1857 yılında Chicago’lu kadınların daha iyi iş koşulları mücadelesi için ilk adımı attıklarını görüyoruz. Tüm bu adıma sebep günde 15- 16 saat kadar çalıştırılmalarıydı.

SFG 'nin kurucu üyelerinden, fotoğrafçı Faika Berat Pehlivan ile yapılan röportaj;

" Aslında benim için her fotoğrafımın bir hikayesi ve anısı var… Hangi birini paylaşsam ki?... Deklanşöre basıp arkasını dönüp giden hiç olamadım… Kompozisyonuma dahil olan herkes bir şekilde yaşamıma da dahil oluyor ve yüreğim ile burnum arasında bir karışlık mesafede kala kalıyor … Hiç dayanamadıklarımı da zaman zaman gidip yeniden görüyorum… "

Yıllardır, gönlünüzde fotoğraf sevdanız, elinizden düşürmediğiniz fotoğraf makinenizle yalnız olduğunuzda bile, gizli bir esinti size, hiç de yalnız olmadığınızı, uzak da olsa bir yerlerde, sizin gibi, gönlünde fotoğraf sevdası, elinde fotoğraf makinesi ile başka yalnızlıkların yaşandığını fısıldar.

Kendilerini dile getiremeyenlere, seslerini duyuramayanlara, görünme şansı vermeyi seviyorum, bu nedenlerle aldığım bir karar sonrası Samsun'da yaşayan azınlık kültürü Roman mahallesi ile ilgili belgesel fotoğraf çalışmasına başladım, Değişen zamana göre kendilerini birçok alanda ifadede zorlanan bu halkın bir şekilde anlaşılmasına sebep olabilecek fotoğrafları sizlerle paylaşmak istiyorum.

Çalışmaları, konu ve kurgularıyla bir insanın kimliği, Emrah TEKİN
 
Var olanın görünümü bana nasıl yansır ve düşüncelerimde nasıl beslenir? Var olmasını istediklerim duygularımda nasıl bir kimlik taşır? Bu sorular bir çalışma yaparken beynim içinde gizlice sorulan, cevapları ise ortaya koyduğum çalışmalar olan bir mülakat süreci, iç hesaplaşma anlarıdır.

İstanbul, metropollerin en farklısı, içinde onlarca il boyutundaki ilçesi ile adeta bir ülke.

Renklerin tümünü içinde barındıran, en göz alıcı görsellik ile en göze batıcı görselliğin yanyana geldiği bir şehir...Monokrom sonbaharı ve kışı bile, sisi ve pusu bile, koyu koyu yağan karı bile her gün başka bir tepesinden batan (doğan) güneşi bile bu şehre gözlerini aça aça, tüm birikiminle, tüm duygularını ve duyularını açarak bakabilmen için pek çok sebeptir sana...

Sualtında bir kayalıkta, bir mağarada ya da batık bir gemide görülmeye değer öyle güzellikler var ki, bu güzelliklerin sadece dalış yapabilenler tarafından görülebilmesi gerçekten çok yazık. Bu güzelliklerin geniş kitlelere ulaştırılabilmesi, sualtı fotoğrafçılığıyla mümkün olabilir.

İnsan ve dürüst kalmak. Yüzümü maskelere karşı ya da maskelerin ardında gizlememek. Sanat çalışmalarım için de aynı şey geçerli, onlar dürüst, bazen gerçeküstü olabilirler ama onlardaki duygular gerçek. Esas olarak sanatın özü olan şey insan ruhudur ve benim için en önemli şey ruhu unutmamaktır.

Hollanda'dan bir fotoğrafçı: Ruud van der Lubben...

Ve O'nun " Rüzgar Tribünleri" portfolyosu. Keyifle izleyeceğinizi umuyoruz...

Bursa Ulucami ile Orhan Cami arasında bulunan Koza Hanı Sultan II.Beyazıt’ın İstanbul’da yaptırdığı Beyazıt Külliyesine akar olması amacıyla 1490-1491 tarihleri arasında yaptırılmıştır. Mimarı Abdül-üla Bin Pulad Şah ve İnşaat Emini de Sücca Bin Karaca’dır.

Onlar duymuyor ve konuşamıyorlardı.
Ama konuşamadıklarını,
anlatamadıklarını,
anlatmak istediklerini,
bakışlarına yüklüyorlardı.

Görünümü gerçekten de bir kapalı kutuyu andıran, öyküsü Fatih Sultan Mehmet’in İstanbul' u aldıktan sonra Ayasofya'ya gelir sağlaması ve şarkta bez satımı, daha sonra her nevi kıymetli eşyanın alım, satımı için Nuri Osmaniye ve Beyazıt Camileri ile Mahmutpasa Çarşısı arasında, eski saray yanına kurdurduğu iki tas bedestenle (Cevahir ve Sandal) başlayan Kapalıçarşı, zamanla bu iki taş binanın çevresine sergi ve tezgahların toplanmasıyla bir ticaret merkezine dönüşmüştür.

Endenozyalı genç bir fotoğrafçı... Fotoğraflarındaki düzenlemeleri ile yakaladığı mistik ve görsel hava inanılmaz... Uzaklardan çok hoş görüntülerle sizi başbaşa bırakıyoruz...

Haftasonu makineyi eline alıp bugün fotoğraf çekeceğim diye dağ tepe dolaşmanın bir çeşit terapi olduğunu kabul ediyorum ama bu tarz fotoğrafın eğlencelikten öte geçemeyeceğini düşünüyorum.

Tek tek fotoğrafların güzel olması çeken insana “aferin” den başka bir şey kazandırmaz. Yapılan işin bir hikayesi olmalı ve bir amaca hizmet etmeli mantığı ile çekim yapılması gerektiğini biliyorum.

Tarih 11.02.2007, günlerden Pazar. Sabah erken kalkma isteğim, uykumun ağır basması nedeni ile bozguna uğruyor, gecikiyorum (Fotoğraf amaçlı özel bir yere gideceksem bir önceki akşam, heyecandan uyku tutmaz). Planda, tek başıma, motosikletle Göksu Deltası turu var. Saat 13:00, hazırlanıp yola koyuluyorum. Saat 14:30, deltadayım.

Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte kapılarını yeni güne açan Tahmis Kahvesi, yılların eskitemediği yüzlere ev sahipliği yapıyor. Kahve içmek, nargile fokurdatmak ya da yarenlik etmek isteyenlerin mekanı olan Tahmis, “Mekteb-i irfan” tanımının da hakkını veriyor. Gün görmüş masaları, asma katı ve başka hiçbir yerde soluyamayacağınız havasıyla görülmesi farz olunan bu has mekanda içeceğiniz bol köpüklü bir menengiç kahvesi, damağınızda hoş bir tat bırakmanın ötesinde, hafızalarınızdan değil 40 yıl belki bir ömür silinmeyecek anılar katacak hayatınıza…

Her yıl Venedik'te gerçekleştirilen, Maske Karnavalı'na Gaston Batistini'nin rengarenk fotoğrafları ve Karnaval tarihine dair çok ilgi çekici bir yazı ile gidiyoruz...

Su, insanoğlunun hayatının anakaynağı, hayati öneminin yanında yıkanma gibi hastalıkların önlenmesi ve tedavisinde kullanımı bakımından da vazgeçilmez bir unsur.

Türklerde Hamam geleneği çok eski tarihlere gitmekle birlikte Osmanlı İmparatorluğu'nun ilk kuruluş devrinden itibaren önem verilen bir kuruluş olagelmiştir.

Lamu, Kenya'da bir seyahata hazır mısınız ? Harika fotoğraflar ve Kenya yerel müzikleri eşliğinde ? ...

En heyecanlı an; anne ve baba için...

Doğum...

Sema Özevin'in fotoğraflarını, PS düzenlemeleri ile çizgi-roman görünümünde sunmak istedik...

Atlar ahırlarından çıkarılıyor ve küçük adımlarla gezdiriliyor yürüyüş parkurunda. Yeni bir gün yeni umutlarla başlıyor. Kısa bir ısınma turu atan soluğu idman pistinde alıyor. Antrenöründen jokeyine, aprantisinden seyisine, saatçisinden at sahibine, çaycısından boyacısına, ünlüsünden ünsüzüne camianın her ferdi bir arada. Ne bir sınıf farkı var ne de cinsiyet ayrımı. Her birinin buluştuğu ortak nokta tabiatın muhteşem yaratıkları atlar.

Her gidilen yolun kelebeklere varacağını bilerek yaşamak isterdim… Burada da o durum var zaten; bir yol var oraya doğru ilerliyorsun, kelebekler seni benimsiyor, kendi dünyalarına alıyorlar ve artık o kadar huzur doluyorsun ki o hayattan çıkmak istemiyorsun… Ama çıkmak zorundasın, çünkü bu gerçek dışı bir durum, bir rüya. Bu hayattan çıkarken son bir jest daha yapıyor kelebekler sana, kendi ruhlarını armağan ediyorlar ve sen onu bütün yaşamın boyunca hatırlıyorsun, koruyorsun, ama o armağanı çok zarif bir şekilde kabul ediyorsun, görünmez elbette cünkü o kelebeğin RUHU.

'Afrodizyak' ile ayni kökene sahip olan Aphrodisias adı, Aşk Tanrıçası Aphrodite'in Yunanca adından türer. Anadolu'da Hıristiyan dönemin başlamasından uzun bir süre sonra, halkın zihninden pagan aşk tanrıçasını silmek için Aphrodisias'in adı, Hac Kenti anlamına gelen Stravropolis olarak değiştirilir. Daha sonra da bir dönem Karia'nin başkenti oluşu nedeniyle kente Karia adı verilir; bu da Türkçe'de zamanla Geyre olur.

“28 ŞARKI...”
“28 Yıllık Bir Hayata Yolculuk...”

Photoart tarzı çalışmalarıyla, müziği bütünleştiren genç grafik ve fotoğraf sanatçısı Tutku Tokol, 2006’da gerçekleştirdiği ilk kişisel sergisi “28 Şarkı”yı Ankara ve İzmir sergileri ile sanatseverlerle buluşturdu. 2007 içerisinde de İstanbul’da eserlerini sergileyecek olan Tokol, her çalışmanın ana temasına uyan şarkılarla sergisini renklendiriyor. Fotoğraf sanatıyla 1994 yılından beri ilgilenen Tokol, “Müzik hep vazgeçilemezdir benim hayatımda. 28. yaşımı tamamladım. İstedim ki bu 28 yılı, 28 şarkı ve çalışmalarımla buluşturarak anlatayım” diyor.

Ülkemizin cennet köşelerinden biri olan Yedigöller'i ; Sema ÖZEVİN'in "Yedigöller'de Kar " portolyosu ve Akgün AKOVA' nin "Renklerin Söylediği Şarkı" yazısı eşliğinde sunuyoruz...

Onlar ise bu işten inanılmaz derecede zevk alan çok neşeli insanlar, beni onlara çeken de bu olsa gerek ki ben de onlarla birlikte uzunca süre ayakta kaldım ve yoruldum. İlk sorduğum soru, “Ayaklarınız ağrımıyor mu?” oluyor, aldığım cevap ise onların ne kadar hayat dolu ve şakacı insanlar olduklarını anlatırcasına: “ 3 öğün hamsi yedin mi hiçbir şeyin kalmaz” ...

Onu sesini ilk işittiğimde bulunduğum yerin camına yapışmış sokaktan sesiyle birlikte geçip gitmesini izlemiştim...

Sayısal teknolojinin gelişimi ve bu durumun fotoğrafçılar ve eserleri üzerine olan etkileri, sayısal teknolojinin geleneksel fotoğrafların kalitesini yakalamaya başladığı günlerden bu yana fotoğraf camiasında en hararetli konuşulan konulardan biri haline gelmiştir. Ancak, bu tartışmalar sanatı gölgede bırakacak derecede yüzeysel ve abartılı bir biçimde sürdürülmektedir.

Life dergisi bu muhteşem fotoğrafa derhal iki sayfa yer ayırır. Ve tüm zamanların en ünlü, en çok basılan, en çok kopyalanan, hakkında en çok yazılan fotoğrafı haline gelir. Fotoğraf kendi başına fotografik değerler açısından başarılı ve dikkat çekici olduğu kadar, aykırı bir sanatçının aykırı bir sanatsal ifadesi olarak da değer taşımaktadır. Dali’nin kendisi ve çalışmalarının bu fotoğrafa konu olması fotoğrafa bir kat daha anlam ve başarı katar.

18. yüzyılda Barok ve Rokoko’nun aşırı süslemeciliğine tepki olarak çıkmış olan Avrupa sanat akımı Neoklasizm; sanatta yeniden ilkçağ unsurlarının ön plana çıkması anlamına gelir. Bu dönemde, eski Yunan ve Roma tarzı tekrar canlandırılmıştır. Işığın getirdiği etkilerden uzak, perspektif ve derinlik aramayan, arka plana ağırlık veren keskinleşen çizgiler belirgin özelliğidir.

SIPA PRESS
www.sipa.com 
Sipa Press 1926 İzmir’de doğan Gökşin Sipahioğlu ve Amerikalı gazeteci Phyllis Springer tarafından kurulmuş olup, kadrolu 27 fotografçısı...