SFG'nin kurucu üyelerinden, Ali Emre Çetiner ile " Fotoğrafa Dair " ne varsa konuştuk, geçmişten geleceğe uzanan bir fotoğraf sohbeti yaptık... " Bir fotoğraf olsam ; siyah beyaz, bol grenli, biraz bozulması olan bir fotoğraf olurdum"...

Belki biraz sitem belki bir serzeniş, belki de duyarsızlıklara bir anlatım…

Tarihin belli bir döneminde, tarihe damgasını vurmuş , belki yüzyıllar boyu daha ayakta kalacak kültürel miraslarımıza gerekli önemi vermemenin üzüntüsü.

Çabalara saygı duymak bir başlangıç. Yöresel çalışmalar inanılmaz bir efor. Ama tek başına olmamakta, milli politika olarak desteklenmeli kültürel ve turizm olarak kazanım olmalı. Toprağın altındaki varlıklar bir an önce ışığa çıkartılmalı, sahiplenilmeli ve korunmalı.

Bir an düşündü…

Ortalıkta bir sessizlik, kasvetiyle odaya ve o ana hakimdi. Oturdu... Derin bir iç çekti.

Ağzını, geçmiş günlerin geri kalmışlığına zorluğuna tüm yaşanmışlığına inanamamışcasına, derin bir etkilenişiyle "peehh gidi günler" der gibi, hafifçe yukarı doğru kaşlarıyla beraber kaldırdı...

Gözünü anlamsız bir noktaya sabitleyerek saniyelerce bakakaldı… Önüne eğdi kafasını, bekledi, dalgın dalgın…

Yine bir Pazar sabahı fotoğraf çekimi için sabah 06:00 da toplandık Bursa’ ya Cumalıkızık köyüne doğru yola koyulduk… Kahvaltımızı Özdilek'de nefis su böreği yiyerek yaptık ama midemizin bir kenarında da Cumalıkızık'da yiyeceğimiz gözlemeler için yer bıraktık. Yol çalışmalarından dolayı Cumalıkızık yol ayrımını göremeyip 10km kadar fazladan yol gidip tekrar geri dönsek de sonunda Bursa'nın doğusunda, Ankara karayolunun 10. kilometresinden güneye Uludağ yamaçlarına giden yol 3 km sonra, Osmanlı sivil mimarisinin en güzel örneklerini günümüze kadar koruyan Cumalıkızık yerleşimine ulaştık.

Panayır mahallesi Bursa’da kurban pazarlarının kurulduğu mahallelerden biri. Yeni Yalova yolu üzerinde plansız bir yerleşim bölgesi.
Kurban pazarının hemen tamamı Kars’ın ve Ardahan’ın çeşitli ilçe ve köylerinden yola çıkarak yaklaşık 25 saati bulan bir yolculukla Bursa’ya gelen ve geçimini hayvancılıkla sağlayan o bölgenin halkından oluşuyor.(Kars’ın Susuz kazası Kayalık köyü, Arpaçay köyü, Polat köyü, Ardahan’ın Posof ilçesi gibi)

Tacettin Aktaş ve eşi Leyla Aktaş’ta Kars’ın Arpaçay, Taşlaağıl köyünden gelmişler,Bursa’da akrabaları olması şansları. Daha yeni 5 yaşına giren kızları Ezgi ile birlikte Bursa’ya 25 saati bulan bir yolculuk ve sonra mücadele.

Küçük kıyı kuşlarıdır. Çamurlu kıyılarda beslenirken gagalarını hızlıca çamura sokup çıkarmalarını izlemek çok keyiflidir. Gagaları ve bacakları uzunca, boyunları görece...

“Magnum, bir düşüncenin, bir kalite paylaşımının, dünyada olup bitenler hakkında bir merakın, neler olup bittiğine dair görsel olarak açıklama isteğinin...

Bir insanı fotoğraflamak... Dünyanın en zor işlerinden biri. En azından onun hissettiklerini aktarmak. O’na “fotoğrafını çekebilir miyim” dediğimde, “tabii” diye cevap verdi. Ama nasıl poz vereceğini bilmiyordu. Önce objektife baktı. Ama ben o anda hazır olamadığım için basamadım deklanşöre. Sonra nedense içindeki acıyı benimle paylaştı ve yüzünden hüznü okudum. O anda hiç beklemeden kareledim bu an’ı. Belki evinde bekleyen bir eşi ve çocukları vardı. Onlara ekmek götürme tasasındaydı. Kimseye muhtaç olmamak için hep içine atıyordu. Ama o sırada, bana içini döktüğünü bilmiyordu...

Gitarist, besteci, dramatist, prodüktör ve daha fazlası. İspanyol sanat formunun önemli bir temsilcisi. İspanya’nın Endülüs bölgesine bağlı Cordoba şehrinden çıkan en büyük yetenek : Paco Peña.

6 yaşında gitar çalmaya kardeşinden ders alarak başladı. 12 yaşına geldiğinde Londra’da konser verecek düzeydeydi.

İzmit’te küçük bir köy Ali hocalar, dolaşıyoruz sokaklarında bu güzel köyü tanımak ve fotoğraflamak için. İnsanları çok sıcak, herkes bize güleryüzlü ve sevecen. Meydandaki taş fırında kadınlar ekmek pişiriyor ve bizde ucundan kıyısından nasibimizi alıyoruz.