Çarpık ve sağlıksız kentleşmeyle birlikte kente taşınan, ancak hiçbir zaman kentlileşemeyen nüfus, tüm toplumsal yapıdan kopan ve kendine özgü yaşam alanları oluşturan bir bütün olarak kabul edilmektedir. Kentsel yoksulluk, çeşitli yokluklardan acı çeken yoksulları, sosyal korumayı, sağlık, eğitim, konut, kişisel güvenlik, alt yapı gibi yoklukları kapsayan, dinamik ve potansiyel boyutları olan bir sorundur...

Bir yanda Ergene nehri geniş yatağında akar.
Diğer tarafta trenler geçer, ağır ağır.
Her seneyi gelecek panayırı bekleyip özlemekle geçiriyor insan.
Bir kere alışmaya göresin. Panayırı özleyenler listesine sen de dahil olursun...

Onlarla ilk kez, Ankara Büyüksehir Belediyesi, Yunanistan Büyükelçiliği, ANACEV, Ankara Devlet Operası, UNICEF ve daha birçok kuruluşun himayesinde Armada' da düzenlenen Çocuk Bayramında karşılaşmış, sonrasında da 19 Aralık 2006' da Ankara Sheraton Oteli' nde düzenlenen Yeni Yıl Kermesinde biraz daha yakınlaşmıştım... Yaşadıgım tarifsiz hüzün ve duygu yoğunluğu, yerini onlar için birşeyler yapabılmeye terkettiğinde kolları sıvadım...

Dergimizin Editörü, Yekta Tan ile fotoğrafa dair herşeyi konuştuk;
- "Fotoğraf gerçek birşeydir ; yani ışığın gerçekliği, lensin içinden geçişi, filmin kimyasıyla buluşması ve agrandizörde basılırken tekrar ışığın içinden geçerek kağıda yansıması vb. Ancak şimdi işler digitalle birlikte değişti ve tamamen 0'lar ve 1'ler den oluşan sayısal ve sanal bir hale gelip, elektronik bir bilinmezin içine depolanıp, sonra bu bilgilerin ışında cihazların bu şifreleri bir araya getirip yeniden sanal olarak o görüntünün sahtesinin, modern bir boyama resim olan digital fotoğraf olarak karşımıza çıkması".

Bir umuttur Haydarpaşa... Belki de bir kaçış...Daha nice yıllar kimbilir kaç çocuk oynayacak basamaklarında , kaç kişi oturacak tellendirecek sigarasını, kaç kişi atacak kendini bilinmezliğe doğru gitmek üzere kapısından içeri.

Sessizliğin, sadeliğin, samimiyetin, sevecenliğin, saygının buluştuğu, huzurun var olduğu, insanın kendisini yaşamın en üst seviyesinde bulmak istediği ve bu varlıkların hepsinin bir arada olduğu bir yaşam tarzı, yeni gelişen bir cennet ALAÇATI.

Yıllar once belki de bakır işlemeli mangallarda dibekte taze dövülmüş kahveler pişirilirken… Odalara yayılan mis kokusuyla, odun kömürünün ısısı bütünleşir, güzel sohbetler yapılırmış..
Zaman içerisinde bu geleneklerimiz yok olsa da değişmeyen tek şey aslında odun kömürünün yapılış öyküsüdür..
Yani bu kadar emek ve iş gücü..
Odun kömürünün öyküsü…
Kömürün içinde yaşam…

Adı: Dürdane... Memleketi : Zonguldak... Akçahatipler Köyü... Yaşı : 105... Günde 2 paket sigara içiyor... 3 leşi var... Köyde boş dolanan adamı hic sevmezmiş, nerden geldin, kimsin diye soruyor, kaale almayanı alnının ortasından vuruyor, çifte ile...O bir fenomen...

Günlük yaşantının dertlerinden; yozlaşmış insan ilişkilerinden, mekanik hayattan, betonlardan ve asfalt yollardan bunalıp, güneşi daha iyi görebilmek, rüzgarı daha iyi hissedebilmek, kuşların ve tabiattaki tüm canlıların varlığını daha iyi algılayabilmek için, zaman zaman sırt çantamızı doldurup vururuz kendimizi yollara. Şehirlerden uzaklaştıkça, aslında daha da yaklaşırız özümüze. İnsanoğlu kendi yarattığı şeylerde değil, geldiği ve yolculuğunun sonunda ulaşacağı yerde, yani doğada bulabilir ancak gerçek huzuru. Ancak onunla bütünleşerek hayatın gerçekliklerini daha iyi tartabilir.

Hiç kimse ben müzikçi, ben orkestra şefi olacağım diyemez, dememelidir. Bunu istemek çok önemlidir ancak yeteneğiniz, koşullar, sabrınız ve bazen birazda şans belirler her şeyi.

Anatol France’a gelen genç bir yazar adayının “Üstat ne dersiniz yazar olmalımıyım sizce?” sorusuna ünlü yazarın, “Elinden geliyorsa olmamalısın!” yanıtı çok şey anlatıyor. Galiba en önde gelen şey istemek.

17. y.y. başından 18. y.y. son çeyreğine kadar uzanan Avrupa sanatına hakim olan bu akıma barok ismi bir yakıştırmadır. Ana kaynağı Roma ve Papalık çevresinde şekillenen anlayıştan beslenmiştir. Rönesans anlayışına ve reform hareketlerinin getirdiği yeni anlayışlara karşı bir propagandayı hedefler.

Barok sözcüğü, Portekizce “Barucca” sözünden gelir. Portekizce’de garip biçimli, eğri-büğrü incilere verilen bu küçültücü ad, aradan yüzyıl geçtiği halde Rönesans ilkelerine bağlılıkta direnen tutucu kişilerce konulmuştu. Batı sanatında her büyük akım, başlangıçta sert tepkilerle karışlaşmış, adlarını da çok kez böyle aşağılatıcı tanımlardan almıştır.