Portre’yi fotoğraf dilinde kendinize göre nasıl tanımlarsınız?

Merhaba,

Bence portre fotoğrafçılığı enerji alışverişidir. Fotoğrafın en zevkli alanıdır.

Vesikalık fotoğraf ile portre fotoğrafı birbirinden ayıran nedir?

İyi bir vesika fotoğrafında bir fark yoktur. Ama genelde ruhsuz, klişe fotoğraflar oluyor. Çeken ile alakalı bir durum aslında.

Dışarıda portre çekimi ile stüdyo da portre çekimi. Bunlardan yeğlenen nedir? Birbirine üstünlükleri ya da avantaj ve dezavantajları nelerdir?

Artı veya eksi yanları olduğunu düşünmüyorum. Saha şartları fotoğraf çekmeye müsait olduktan sonra her şekilde çekim yapılabilinir.

Portreler, portresi çekilen kişinin yaşadığı mekanı, düşünce ve duygularını, karakterini, yaptığı işi vs. anlatmalı mıdır? Bunun ölçüsü nedir? Tamamen fotoğrafçıya kalmış bir seçim midir?

Tamamen o an yaşananların sonucudur. Hikayesi olan portreleri seviyorum.

Beni alıp götürmeli o yüz.

Portresini çekeceğiniz kişi ile nasıl bir iletişim, paylaşım kurmayı seçiyor veya deniyorsunuz? Buradaki kişisel püf noktalarınız nelerdir?

Farklı sebeplerden dolayı karşı karşıya gelebiliyoruz. Bazen ticari bazen proje bazlı bazen de spontan işler olabiliyor.

Her ne şekilde olursa olsun ortamın enerjisini hissetmeye çalışıyorum.

Becerebilirsem de fotoğrafa aktarıyorum.

Sizce etkili bir portre ne anlatmalıdır? Sevinci mi, korkuyu mu, hüznü mü ya da başka bir şeyi mi?

Hepsi önemli duygular, ne anlatacaksa inandırıcı, samimi olmalı.

Portre fotoğrafında siyah beyaz mı daha etkilidir yoksa renkli mi?

Farketmez bence. Her ikisinin de ayrı, üstün tarafları olabilir.

Yüz şekli ve tipine göre portrelerde ışığın etkileri ve çekim açısı konusunda bilgi verir misiniz?

Yüzdeki kırışıklıklar genelde istenmez böylesi çekimlerde, alttan ya bir reflektörle desteklenmeli ya da yumuşak bir ışık verilmeli.

Tam tersi bir efekt istendiğinde de sert ışıklar kullanılır.

Çok farklı ışıklarla çekim yapabilirsiniz, önemli olan uygun olmasıdır.

Genelde ideal portre ışığı yüzden 30 derece açıyla yukarda solda veya sağda olmalıdır. Gözü saat kadranı olarak düşünürsek ya saat 11 ya da 13’te olmalı ki burun gölgesi rahatsız etmesin.

Yüz şekillerinde değişik denemeler yapmalı ve çıkan sonuçlara göre açılar belirlenebilir.

Portre fotoğraf çekimlerinde ne tür lensler ve teknik ekipman kullanılmasını salık verir siniz?

En sevdiğim optik SLR makinelerinde 85 mm  f:1.8  sabit lenstir.

Hem modelden çok uzaklaşmazsınız hem de distorsiyon olmaz yüz.

85 altında çekerken tam yüze girilmez. Burun kulaktan büyük çıkar, yüz bozulur.

Özellikle öyle bir efekt istenmiyorsa tabii bu dediklerim geçerlidir.

Genelde ünlü kişilerin portrelerini çekiyorsunuz. Bu çekimler muhakkak zor olmalı. Bir ünlüyle çalışırken nelere önem veriyorsunuz? Çekimleri nasıl yapıyorsunuz?

Bu tip çekimlerde çok hassas davranıyorum. Bütün algılarım açık oluyor. Yanlış bir hareket yapmamaya özen gösteriyorum. Yaklaşma stratejilerini o insana göre belirliyorum. Önce riske atmadan sağlam kareleri çekiyorum. Elimde malzeme oluştuktan sonra risk almaya başlıyorum.

Portre fotoğrafı çekerken sizi etkileyen veya aklınızda kalan bir anı var mı? Paylaşır mısınız?

40 İstasyon Paris çekimlerini metrolarda yapmıştım. Her çekim ayrı bir heyecandı. Ressam Komet ile çekim yaparken birden elini yüzüne kapattı ve utandığını çekimi bitirmek istediğini söyledi. O sırada da çekim yaptım ve o elleriyle yüzünü kapattığı fotoğraf serginin afişi olmuştu.

Bazen negatif görünen bir şey biranda pozitif bir sonuca dönüşebilir. Tıpkı hayat gibi.

Portre fotoğrafçılığında kendinize örnek aldığınız fotoğrafçılar kimlerdir?

Fotoğraf yolculuğumda birçok fotoğrafçıdan etkilendim.

Yabancılardan; Robert Doisneau, Henri Cartier Bresson, Richard Avedon, Werner Bischof, Eliot Erwitt ilk aklıma gelenler.

Yerlilerden de; Ara Güler, Arif Aşçı, Faruk Akbaş…

Farklı projelerin fotoğrafçısı olduğunuzu biliyoruz. Sizi bu projelere iten nedenler nelerdir?

Bir sinemacı film yapıyor, müzisyen albüm çıkarıyor, edebiyatçı kitap…

Fotoğrafçının da bence proje yapması kadar doğru bir iş olamaz.

Hayatım boyunca proje yapacağım. İnsanlar beni ilgilendiriyor. Enerjinin peşinden giderek biriktiriyorum yüzleri.

Bir proje fotoğrafçısı olarak yeni projeleriniz var mı?

Proje çok valla. Devam edenler; 40 Hayat projesi. Doğumlara giriyorum. 40 çocuğu 40 yaşına kadar izleyeceğim. 40 Resim; ressamları çekiyorum, tuvale bastırıp resim yapmalarını istiyorum, 40 Vapur; edebiyatçıları vapurlarda çekiyorum gibi.

Bu arada 40 İstasyon Projesi’nde Londra ayağı da tamamlandı. Ekim gibi sergisi açılacak.

Portre fotoğrafçılığına yeni başlayanlara tavsiyeleriniz neler olur?

Bol bol gözlemlesinler yüzleri. Kaypak davranmadan makineyi kaldırıp anları sabitlesinler derim. Bir de bu eylemi o kadar doğal yapsınlar ki, ortamın ritmi bozulmasın.

Teşekkür ederim bu güzel sorular için. 


Fotoğraflar : Muammer YANMAZ
Röportaj : Recep GÜLEÇ

www.muammeryanmaz.com

Arşivden :
Muammer Yanmaz : 40 Ayna