Mursiler (veya Murzu), güneybatı Etiyopya'da Omo vadisinde Sudan sınırının yakınında yerleşmiş olan Güney Sahra'lı Afrikalı göçebe büyükbaş hayvan çobanı kabilesidir.  Mursilerin tahmini nüfusu 3900 civarındadır. Dağlar ve 3 nehirle çevrili olan Mursilerin bölgesi, ülkenin en soyutlanmış bölgesidir. Komşuları Bodiler, Bannalar, Karalar, Bumiler ve Chailer`dir.

Murilerin, yine Mursi adı verilen kendilerine ait bir lisanları vardır. Çok azı Etopya'nın resmi dili olan Amharic'i bilir. Okur yazarlık oranı çok düşüktür. Mursi kabilesinin dini, %15 kadarı Hristiyan olmasına rağmen Animism olarak sınıflandırılır.

Mursi kadınları alt dudaklarına taktıkları tabaklarla ünlüdürler. Bu "süs eşyasının" nedeni, köle olarak yakalanmaktan kaçınmak içindir. Bu dudak diskleri kilden yapılmıştır. Kızlara 15-16 yaşlarında delinerek takılır. Tabağı yemek yerken çıkarırlar. Benzer vücut süsleri Brezilyalı Suya halkında da vardır. 

 
...

The Mursi (or Murzu) are a Sub-Saharan African nomadic cattle herder tribe located in the Omo valley in southwestern Ethiopia close to the Sudanese border. The estimated population of the Mursi is around 3900. Surrounded by mountains and three rivers, the home of the Mursi is one of the most isolated region of the country. Their neighbors include the Bodi, the Aari, the Banna, the Kara, the Bumi and the Chai.

The Mursi have their own language, also called Mursi. Few are familiar with Amharic, the official language of Ethiopia, and their literacy level is very low. The religion of the Mursi tribe is classified as Animism, although about 15% are Christians.

The Mursi women are famous of wearing plates in their lower lips. The reason of this "ornament" is for avoiding to be catched as slaves. These lip discs are made of clay. Girls are pierced in the age of 15 or 16. They remove the plate when eating. Similar body ornaments are worn by the Suyá people, a Brazilian tribe.

Fotoğrafçılığa ciddi olarak başlamam 70’li yılların ortalarında, o çalkantılı  yılların ptotestolarını kaydetmemle birlikte oldu.  Daha sonra uzmanlık alanımı seyahat fotoğrafçılığında; çoğunlukla da günlük aktivitelerini yapan sıradan insanlarda buldum (özellikle etnik fotoğrafçılıkta). Fotoğrafçılığa bakış açım tam manasıyla neorealistik (çağdaş gerçekçilik)’tir. Çünkü çoğunlukla, dikkatimizden kaçan küçük şeylerin üstün güzelliğine ve asaletine inanıyorum. Tüm bunların güzelliğini artırmak için de renklerin gücünü kullanırım. 3 kitap ve bir çok makalem basıldı. İlk ödülüm 2007 yılında Trieremberg Supercircuit’te özel temalar-manzara dalında  oldu.

Web sitem: www.sergiopessolano.it

About Sergio PESSOLANO

I join seriously photography in the mid-seventies when I started recording the protests of those turbulent years. Then I found my specialization in Travel Photography (especially in Ethnic Photography), mostly regarding common people in all their everyday activities. My way of photographing is strictly “neorealistic” because I believe in the supreme beauty and  the nobility of the little things, which very often slips our attention, as a look or a gesture. Also I make use of the strenght of the color for enhancing all this. I published three books and many articles. I won the first prize of the Trieremberg Supercircuit 2007 - Special Themes – Landscape

My website : www.sergiopessolano.it

Çeviri (translated by) : Berna AKCAN

Use By Author Permission Only.