Ülkemizde  basılı fotoğraf yayınları çok tatminkar değil. Ayakta kalmaya çalışan çok az yayın var. Basılı mecralar zaman ve maliyet gerektiriyor. Bu durum, arz ve taleple de alakalı. Oysa sanal ortamda maliyet daha az, gerekli alt yapı ve ekibinizi oluşturduğunuz zaman bu zorlukları atlamış oluyorsunuz. Sanal ortamda bir sürü fotoğraf sitesi var ve bu sitelerin binlerce üyesi var. İnsanlar  bu ortamda fotoğraflarını paylaşarak çok şey öğreniyorlar. Tabii bu belli bir kaliteyi de beraberinde getiriyor. Ancak denetimsiz yorumlar ve eleştiriler fotoğraf paylaşımı için ne kadar iyidir tartışılır. Eleştiri yapmak için de belli bir estetik anlayışı ve eğitim gerekir.

Bir de telif konusu var.  Fikir ve sanat eserleri hakları,  internetin yaygınlaşması ile yeni bir alan  kazanmış ve başlı başına bir sorun olmuştur. Sanal ortamdaki fotoğrafların geniş kitlelere kolayca yayılması, çoğaltılması ve izinsiz kullanılması, hakların ihlal edilmesi söz konusudur. Bu ihlali yapanların saptanması son derece zor bir süreçtir. Ülkemizde bilişim suçları ile ilgili cezai düzenlemeler yeni yeni yapılandırılıyor. Sanal ortamdaki sitelerin bu uyarıları mutlaka üyelerine yapmaları gerekir.

Kendinize örnek aldığınız fotoğrafçılar kimlerdir?

Magnum grubu… Kesinlikle tarzınız ne olursa olsun mutlaka incelenmeli. “Rastlantısal fotoğraf yoktur, her olayın, her durumun ve her görüntünün bir karar anı vardır” diyerek fotoğrafı “Aynı anda beynin,gözün ve kalbin bir olayı hedeflemesidir” olarak nitelendiren Henri Cartier Bresson  ve Robert Capa. İkisi de benim için  efsanedir. Özellikle ölümle burun buruna fotoğraf çeken Robert Capa’yı çok beğenmişimdir. Günümüz savaşlarında ne yapardı bilmiyorum ama hakikaten efsane bir isim. Jack Brauner da diğer örnek aldığım yapıda bir fotoğrafçı. Kendisi fotoğrafçı olmasa da Tunç Fındık’ın  karelerine de hayranımdır.

Bu fotoğrafımı çok seviyorum diyebileceğiniz somut bir örnek verebilir misiniz?

Şu an ismini hatırlayamadığım bir fotoğrafçı “En iyi fotoğrafım henüz çekemediğim fotoğrafımdır” demiş. Kendimi çok eleştiririm, onun için yukarıdaki söz benim fotoğraf pusulamdır. Ama Nepal’de çektiğim Budist bir öğrencinin fotoğrafı baktığım zaman beni hep yanına götürüyor, her seferinde avuçlarımın içi terliyor…

 

Kullandığınız ekipmanlar ve içlerinden en çok tercih ettiklerinizi öğrenebilir miyiz?

Nikon D200 kullanıyorum. Çantamda mutlaka geniş açı, makro ve zoom objektifim oluyor. Hepsi orta sınıf objektifler ama iş görüyorlar. Doğada hepsine ihtiyaç duyuyorum.

Dijitalin fotoğrafa artıları ve eksileri nelerdir sizce?

Habercilik ve reklam  fotoğrafçılığında dijital fotoğraf çok önemli. Özellikle muhabirler için çok büyük kolaylık. Dijital fotoğrafın zaman ve hız avantajını kim eleştirebilir ki?

Diğer bir bakış açısıyla fotoğraf,  kullanım biçimi ve içeriği ile popüler kültür aracı oldu. Bu yaygınlık maalesef büyük ölçüde fotoğraf kirliliğine neden olmakta. Bu yaygınlık fotoğraf sanatçılarının yıllardır verdiği emeği elbet tehdit edecektir; fakat iyi olan her şey benzerlerinin önüne geçecektir ve fark edilecektir.

 

Hemen hemen herkesin elinde dijital fotoğraf makinesi var. Kullanıcı dostu olan bu makineler ile birçok amatör, profesyonellere yakın fotoğraflar çekiyor ve fotoğraflarını masaüstü programlarla görsel bir şölene çeviriyorlar. 10-15 yıl içinde teknolojinin gelişmesiyle fotoğraf farklı bir görsel yapıya dönüşecek. Bu bir avantaj mıdır yoksa fotoğrafı tehdit eder mi, kestirmek zor.

Ancak sonuçta fotoğrafın icadı, ilk yıllarında resim sanatını etkilediği ve destek olduğu gibi sonraki yüzyıldan itibaren de sinemayı ve diğer görsel sanatları güçlendirdi. Fotoğrafta dijital manipülasyonlar, farklı olan dil yapısını görme biçimine çevirecek, insanların yaratıcılıklarını sayısallaştıracak. Her sanatı çağına göre değerlendirmek lazım.

Fotoğrafla ilgili olarak sizi heyecanlandıran, düşündüren, duygulandıran değişik anılarınız var mıdır? Bizlerle paylaşır mısınız?
 

Ankara Fotoğraf Sanatı Kurumu olarak Artvin Valiliği ile ortak bir projemiz vardı. Bu proje kapsamında Artvin’de bir yayla geçişi sırasında sis bastırmış yolu kaybetmiştik. Köye giden yolda olmadığımızı fark ettiğimizde hava çoktan kararmıştı. O gece 17 saat dağda kalmıştık. Sonra gruptan bir kişi ile gece karanlıkta düşe kalka köye inip yardım getirmiştik. 

 

Hacettepe Hastaneleri’nin Basım Yayın Tanıtım Koordinatörlüğü’nde çalışıyorum ve bazen durumu kötü  ve yerinden kalkmayacak kadar ağır  olan bazı hastaların fotoğraflarını da çekip resmi işlemlerin yürütülmesine yardımcı oluyoruz. Yine böyle bir durum. Hasta küçük bir kız, ailesinin durumu maddi manevi çok kötüydü. Küçük kızın babası resmi işlemler için vesikalık bir fotoğraf rica etti ve ekledi “Kızımızın daha önce hiç fotoğrafı çekilmedi”… Fotoğrafını çektim, bastırdım ve götürdüm. 2 gün sonra küçük kız vefat etti.  O tatlı kızın ilk ve son fotoğrafını çekmiştim… O şimdi aramızda olmasa da bir fotoğraf karesinde ve tabii ki benim zihnimde hala yaşıyor.

 

Gelecek ile ilgili planlarınız nelerdir?

Doğaya ve dağlara olan ilgim beraberinde beni zirve fotoğrafları çekme isteğine yöneltiyor. Zaten dağlar insanı kendisine çağırıyor; bu çağrıya cevap vermek lazım değil mi?

 

Dağları fotoğraflamak gibi bir hedefim var. İlk hedef Türkiye’deki zirvelerdi, ancak bu arada Himalayalar’ı görmek gibi şansım oldu. Kendi ülkemi gezmeden Himalayaları görünce tabii plan program biraz şaştı :)  Ama maddi manevi her fırsat bulduğumda ülkemizdeki zirveleri gezip bu hedefi gerçekleştireceğim.

“Doğanın kalbine yakın olun.Bir anda en uzaklara kaçın, ormanda bir hafta geçirin veya bir dağa tırmanın. Ruhuzu arındırın.”
John Muir

 

Röportaj : Levent YILDIZ

---

Tüm Hakları Saklıdır © All Rights Reserved

www.fotoritim.com Sitesinde Bulunan Yazılı ve Görsel Eserlerin Bütün Hakları ve Sorumluluğu Eser Sahiplerine Aittir.

All Images and Text Published in www.fotoritim.com are Copyright © Protected by The Author, All Rights Reserved.

Use By Author Permission Only.