When did you first realize you were going to become a photographer?

I realized that I should 'get back to my roots' so to speak after a few failed attempts at "real jobs" and industries that I just didn't fit into. I'm just not the kind of person to go to an office everyday, sit in a cubicle reading corporate memos or making my living doing things with numbers. I know because I tried. For a brief period in my early adulthood I worked in a huge Japanese corporation doing accounting type work. I thought about fashion design, but promptly nixed that idea after learning the average salary of graduates. I was a typical Gen-Xer in many ways. A good friend of mine, after getting her journalism degree and also wiling away some time in restaurants, mentioned that she was going to study photography because like me, she had always loved the process and result. I realized, remembered really, my first love and a light bulb went off in my head. This is what I have a passion for. It helps to have shown some aptitude and it pushed me to see if I could really make a living at it. I may not make it rich, I thought, but at least I'd adore doing something I love. The world is full of people who hate what they spend the majority of their time doing and I was not going to be one of those people. I didn’t want to be a hobbyist.

 

İlk makineniz neydi?
 

Bir Petri MF-1 olduğunu sanıyorum ama Petri’nin diğer bir modeli de olabilirdi. Babam vermişti. Bir emlakçı olarak onu, mülklerin fotoğrafını çekmek için kullanırdı.Ondan çok hoşlanırdım. Üzerinde dehşet verici büyük mağaza lensi takılıydı fakat ben o zamanlar bu gibi şeylerin farkında değildim. Makine, daha sonradan sahip olduğum, çok sevdiğim ve hala kullandığım  Pentax K 1000’e benziyordu.  

What was your first camera?

I believe it was a Petri MF-1, but it could have been some other model of Petri. My father gave it to me. He used to use it to photography properties as a real estate appraiser. I really enjoyed it right away. It had this horrible department store lens on it, but I was oblivious of things of that nature at the time. The camera was very similar to the Pentax K1000, which I also later inherited, came to love and still have and use to this day.

Hangi eğitimleri aldınız?
 

İlköğretim ve lisede bir kaç temel fotoğraf kursuna katıldım. Sadece temel şeylerdi; kendi filminizi banyo etmek ve basmak gibi…Seattle’daki 2 yıllık bir programı duymuştum ve sonunda oraya gittim.O zamanlar (ve belki şimdi hala) kabul edilmek için 1 yıllık bir bekleme listesi vardı. En alttan yukarıya kadar eğitim gördük. Okulun ilk senesi temel olarak 4x5 ‘ti. Ticari fotoğrafçılık diploması aldım. Bir süre bir kaç fotoğrafçıya yardım ettim, herşeyi iyice tanıdım ve fotoğrafçı (en azından benim yardım ettiğim) ve kendim arasındaki yetenek açısından tek farkın, benim daha az para kazanıyor oluşum olduğunu anladım.

What formal training do you have?

I took a number of basic photography courses in junior high and high school. Just basic stuff; developing your own film and printing it pretty much. I had heard great things about a small, 2-year, commercial photography program in Seattle and ended up going there. At the time, and it may still be this way, there was a 1 year waiting list to get in. We were taught from the ground up and the first year of school was basically 4x5. I got a degree in Commercial Photography. I assisted for a while for a few photographers and got a broad overview of things and realized early on that, at least for whom I was assisting, that the only difference between myself and the photographer in terms of skill was that I was making less money.

Uzmanlık ne kadar önemli?
 

Hımmm. Günümüzde bunun hassas bir soru olduğunu düşünüyorum. Kişiye göre değişir. Çalışan insanlarla ilgili çok şey duyarsınız ama bir sanat müşterisi orada kişisel işi görmeden evvel gerçekten onu yapmaya başlamamışsınızdır. Eğer bir natürmort (still life) fotoğrafçısıysanız “çok yönlü” görünmek için -eğer bunu yapmayı gerçekten sevmiyorsanız- bir deste moda çekimi yapmanız gerektiğini düşünmüyorum. Fakat “bu konuda uzmanlaş , şu konuda uzmanlaş” diye çok işitirsiniz ama bir fotoğrafçı olarak “ürün fotoğrafçısı” ya da bu kişi “x” de çeker şeklinde sınıflandırılmak istemiyorum. Kesinlikle yaptığın şey ve tarzın ile ilgili iş verilmesini istersin fakat burda aynı zamanda sanatınızın derinliğine ihtiyaç vardır. Çoğu fotoğrafçının,  fotoğrafçılığın pek çok yönünden hoşlandığını düşünüyorum, görüşlerini tek bir tür fotoğrafçılıktan hoşlandıkları ya da takdir ettikleri şeklinde kısıtlamaya gerek yok.

How important is it to specialize?

Hmmm. I think that nowadays that's a tricky question. It depends on the person. You hear a lot about people who work, but didn't start really making it until an art buyer saw there personal work. I don't think that if you are a still life shooter that you should necessarily go do a bunch fashion shoots just to look more "well rounded" unless of course you are doing it because you love doing it but, you hear a lot about specialize this specialize that, but as a photographer, I don't want to be pigeon holed into "beauty photographer" or that guy who does "x" either. Certainly you want to get hired for what you do, your style, but there is also the need to have some depth to your art, someplace else to go rather than down that super narrow path. I think most photographers enjoy most aspects of photography; their view isn't necessarily so polarized as to only enjoy or appreciate one type of photography.

Bugüne kadar sürdürdüğünüz görevler arasında hangisi en iyiydi?
 

Aldığım herhangi bir görev; sevdiğim şeyi yaptığım, yani fotoğraf çektiğim için; benim için en iyi görevdir. Ne zaman telefon çalsa, ne zaman o e-posta gelse... Beklenmeyen potansiyellerle dolu herhangi bir görev, mutlu bir kaza ve o sihirli ana neden olan fırsat olduğu gibi ondan bir şeyler çıkartabilmek için de vesiledir.

What was the best assignment you ever went on?

Any assignment where I get to do what I love, to make photographs is the best assignment. Whenever that phone rings, whenever that email comes. Any assignment that comes with the potential for the unexpected, the happy accident, and the opportunity for that magic moment and the occasion to make the most of it.

Profesyonel bir fotoğrafçı olmanın en kötü yanı nedir?
 

Ölümüne sanat yönetmeni olmak. Sanat yönetmenleriyle,stilistlerle, makyözlerle vs işbirliği yapmaktan çok hoşlanırım ama fazla karışık görüşler varsa tüm çekimin yoğunluğu azaltılabilir.Bir uzlaşma vardır ve hala aynı güzel şekiller üretilebildiği için tamam ama tarzınız için size iş verilmesini  istemenize rağmen aynı duyguda aynı şeyi tekrar tekrar yapmak istemezsiniz. Bu  çok sık olmaz ama dedikleri gibi “ fotoğrafçılar amacına ulaşamamış ressamlardır”. 

What's the worst thing about being a professional photographer?

Being art directed to death. I very much enjoy the collaboration aspect between art directors, stylists, makeup, etc., but if there are too many visions in the mix, the whole shoot can get diluted. There is a compromise, and that's ok as beautiful images are still produced but in the same sense even though you want to get hired for your style, you don't want to do the same thing over and over again. It doesn't happen often but like they say "photographers are just frustrated painters" you could also say that some "art directors are frustrated photographers".

Film mi dijital mi? Niçin?
 

Her ikisi de. Hala pek çok filmli fotoğraf çekiyorum. Görünüşünü ve kapasitesini seviyorum. Hala hatırı sayılır sayıda  fotoğrafçı reklamcılıkta dahi bunu kullanıyor. Fakat dijital de güzel. O sadece diğer bir araçtır ama onunla sonuçları hemen elde edebilmek, zaman kazancı, daha güzel ve daha yüksek kalitede fotoğraflar elde etmek harikadır. 4x5’le daha fazla çekim yapmak isterdim fakat herşeyin kendine ait bir dezavantajı var. Pek çok bakımdan dijital, çok kısa bir süre içinde filmi yakalamıştır. 

Film or digital. Why?

Either. I still shoot a lot of film. I love the look and the capabilities. There is still a good portion of photographers who use it, even in advertising. But, digital is nice. It's just another medium, but it's great getting immediate results, and a lot of time, you get 'nicer' or 'higher quality' images. I'd love to be able to shoot 4x5 a lot more, but everything has its drawbacks. In a lot of ways, digital has only just, within the last few years, 'caught up' with film. It's there now and more attractive to use for a lot of instances but for a lot of photographers it introduces a whole knew need of education. I was lucky in that when I studied, I got to grow up and into digital photography.

Fotoğraf sizin için ne anlam ifade eder?
 
Sanat yapmak, ticari ya da ticari olmayan ve kendim ve öznelerle ilgili umutla birşeyler söylemek, ne olursa. Yaratılan durumlar, yakalanan durumlar. Fikirler ve duyguları çerçeve çerçeve uyandırmak.

What does photography mean to you?

Making art, commercial or non-commercial and hopefully saying something about myself or the subject, whatever that may be. Instances created, Instances captured. Evoking ideas and feelings frame by frame.

Stüdyo fotoğrafçılığınız ve tekniklerinizle ilgili bilgi alabilir miyiz?
 

Kontrollü olmayı seviyorum. Eğer film kullanacaksam kendim tararım, rötüşlerim ve yapabildiğim zaman kendim basarım. Stüdyo size kontrol imkanı sunar. Bir çekimden evvel modelimle sohbet eder ve dikkatimi ona veririm. Bunlar; en iyi görünecekleri açı ve çekim moduna en uygun nasıl olacakları, onları doğal yapan ve çekingenlikten kurtaran aşamalardır.

I want to learn about your studio photography and techniques?

I like to be in control. If I shoot film, I'll scan it, I'll retouch it, I'll print it when I can. The studio allows that control. Before a shoot I'll chat and pay close attention to my subject – those instances and angle where they look best and how they will fit into the mood of the shoot. What they do naturally and what they tend to avoid.

Fotoğraf yaşamınızdaki idealleriniz nedir?
 

Mutlu rastlantılar. Beklenmedik kazançlar .Bol yer. Sihirli ışık. Sihirli anlar. Sınırsız zaman. Sabır. Şans. Aşk. 

What are your ideals in your photo-life?

Happy accidents. Unexpected benefits. Leeway. Magic light. Magic moments. Unlimited time. Patience. Luck. Love.

Röportaj (interview by) : Levent YILDIZ
Çeviri (translated by) : Berna AKCAN 

Anthony, Amerika Birleşik Devletleri’nin güzel, nemli ve yeşil Kuzeybatı Pasifik’inde ve Washington eyaletinde büyüdü. Ekipman için çok iyi bir ücret ödediği kamera çantasını bir şehir otobüsünde unuttuktan sonra yaşamının erken yaşlarında fotoğrafçılık virüsüne yakalandı. Bir kaç yanlış yol denedikten sonra fotoğrafçılığa olan aşkının farkına vardı. Okumak için okula gitti, biraz yardım etti, büyük bir stok fotoğraf firmasında çalıştı, çok iyi bir rötüşçü ve dijital sanatçı oldu, New York’a taşındı ve bundan sonra hep mutlu yaşadı. Anthony derin bir bilgiye ve geleneksel karanlık oda, çekim, işleme,girdi çıktı ve  ticari seviyede dijital manipulasyon gibi tüm fotografla ilgili şeylere sahiptir. Portreler, güzellik, moda ve hayallerini oluşturan herşeyi çeker.

mail@rhoadesfoto.com 
 

 
About Anthony RHOADES

Anthony grew up in the beautiful, wet, and green of the Pacific Northwest of the United States – Oregon and Washington State primarily. He caught the photography bug early in life only to lose it in his early teens after leaving his camera bag on a city bus shortly after purchasing a good deal of equipment. After a few treks down the wrong path he once again came to something he recognized, his love of photography. He went to school to study, assisted for a bit, went to work for a huge photo stock agency, became a top retoucher and digital artist, moved to New York and started living happily ever after. Anthony possesses a deep knowledge and appreciation of all things photographic from traditional darkroom, capture, processing, input, output and digital manipulation at a commercial level. He shoots portraits, beauty, fashion and things that strike his fancy. 

ANTHONY RHOADESPHOTOGRAPHIC IMAGERY

Use By Author Permission Only.