Oyuncaklar ile fotoğraf çekimleri yapmak fikri nasıl oluştu? Bunun öncesinde fotoğrafçılık ile ilginiz var mıydı? Kısaca bu projelerin öncesi ve başlangıcının hikayesini anlatır mısınız?
En başından beri oyuncak çekimleri yapıyorum. Büyüdüğüm ve artık oyuncaklarla oynamayı bırakmam beklenen zamanlarda, onlar benim ilk beceriksiz fotoğraf denemelerimin obleleri olmuştu. Lise ve sanat okulu yıllarında oyuncaklar araştırdığım hikayelerin karakterleri haline gelmişlerdi. Çalışmamın ve hayalgücümün kalanı buradan gelişti. 
How it started photographing toys in your mind? Have you got an interest in photography before this? Could you tell us shortly about the story of this project; how it started and developed?
I started taking pictures of toys from the begining. About the time I was supposed to grow up and stop playing with toys, they became subjects for my early, fumbling experiments with photography. Throughout high school and into art school, the toys became characters that I would use to explore narratives. The rest of my work and vision grew from there.

Çalışmalarınızı dış mekanlarda yapıyorsunuz. Bunun zorlukları olmuyor mu?
Gerçek bir meydan okuma olabilir ama yapmaya değer bir şey. Hiç bir şey stüdyo dışı çekimde olmakla kıyaslanamaz. Uğraşmak zorunda olduğunuz şeyler; hava, güneşin konumu ve insan faktörüdür. Çekim yaparken rastgele insanlar tarafından rahatsız edilmediğim zaman nadirdir. Vizörden bakarken bir topun üstünde dizlerim üzerinde kıvrılmış olurum. Bu durumdayken ve oyuncaklar arasında alay konusu olduğumu tahmin ediyorum. Bazen eğlenceli bazen de azıcık korkutucu olabilir.

Do you have any difficulties of working outside?
It can be a real challenge, but a very rewarding one. Nothing compares to actually being on location. The types of things that have to be contended with are the weather, position of the sun, and then the human factor. It’s rare for me not to get harassed by random people as I shoot. I’m typically curled up in a ball on my knees while looking through the viewfinder. Between that and the toys, I guess I’m a source of ridicule. It can be very funny and sometimes a little scary.

Kaç yıldır bu projeler üzerinde çalışıyorsunuz? Çalışmalarınızın profesyonel tarafından ve kişisel tarafından bahseder misiniz?
Özellikle bu tarz bir çalışma ile son beş yıldır ilgileniyorum. Bütünüyle ticari ve güzel sanatlar fotoğrafçılığının garip bir karışımıdır. Oyuncaklar birilerinin “ürünü” ama ben genellikle onları istediğim gibi çekmekte özgürüm. Buradaki sonuç, kişisel ve profesyonel işim arasında küçük bir farklılık olmasıdır. Şanslıyım ki her ikisinde de aynı tutku ve görüşe sahibim.
For how many years have you been working on this project? Could you tell us the professional and personal aspects of your works?
I’ve been working on this particular body of work for the last five years. The entire thing is a strange mix of commercial and fine-art photography. The toys are someone’s “product,” but I’m generally free to shoot them however I wish. The result is that there is little difference between my personal and professional work. I’m fortunate in that I can bring the same passion and vision to both.

Oyuncaklar üzerinde şekil değişiklikleri yapıyor musunuz? Hazır alınmış oyuncaklar mı bunlar?
Fotoğraflarını çektiğim oyuncakların hemen hepsi “tasarımcı oyuncağı” hareketi ile ilişkili sanatçılar ve oyuncak yapımcılarından gelmiştir. Bu nedenle benim işim işbirliği ile meydana gelen bir iştir. Bir sahne veya çekim konsepti ortaya çıkarmak için bir sanatçı ile doğrudan çalışmıyor olsam bile resimdeki hala onların karakteridir. Ona hayat veriyor, zamanda gerçek bir anı kaydediyorum. 
Do you change the shapes of the toys? Do you buy these toys?
Almost all of the toys I photograph come from artists and toymakers involved in the “designer toy” movement. Because of this, my work tends to be collaborative. Even if I’m not working directly with an artist to discover a scene or shot-concept, it’s still their character in the picture. I’m bringing it to life and recording an actual moment in time with it.

Sergi ve kitap yaptınız mı hiç?
“Ultraman’ın Ötesinde” adlı bir grup sergim Pasadena Sanat Müzesi’nde henüz bitti. Bu yıl içinde gündemde herhangi bir yeni sunumum yok ama 2009 başlarında yayınlanacak olan bir kitabım var. Baby Tattoo yayınevi tarafndan basılacak. Onlarla çalışmaktan aşırı heyecan duyuyorum. “Lowbrow (klütürsüz)” sanatçıların bazı ilginç işlerini yayınladılar. Çalışmalarımdan bazılarını Dot Dot Dash (Nokta nokta kısa çizgi) ve Vinyl Will Kill (Vinil öldürecek) adlı kitaplarda ve MTV’de Toys (Oyuncaklar)’da görebilirsiniz.

Do you have any exhibition and any book?
A group exhitibion called “Beyond Ultraman” just closed at the Pasadena Museum of Art. I don’t have any new shows coming up this year, but I do have a book coming out in early 2009. It is being published by publisher Baby Tattoo. I’m extremely excited to be working with them. They have published some amazing works by “lowbrow” artists. You can find more of my work in books such as Dot Dot Dash, Vinyl Will Kill, and MTV: Toys.

Çekimlerde kullandığınız ekipmanlardan bahseder misiniz?
Bu, projeye bağlı. En favori kurulumum bir Mamiya RZ67 ve Phase One P45+back’tir. Bunu kiralamaya bütçem olmadığından dik açılı vizörü olan Canon 5D edinmeye çalışıyorum. Bu benim şu anki favorim olan DSLR. Lenslerim çoğunlukla, kamera platformuna bakmaksızın geniş açı.

Could you tell about your equipment that you use for your works?
It depends on the project. My favorite setup is a Mamiya RZ67 and a PhaseOne P45+ back. Since I usually don’t have the budget to rent that, I go for a Canon 5D with a right angle finder. It’s currently my favorite dSLR. My lenses are almost always wide-angle, regardless of the camera platform.

Oyuncaklar veya modeller ile çalışan başka fotoğrafçılar da var dünyada. Sizce sizin fotoğraflarınızın farkları neler?
Bunu söylemesi çok zor. Hepimizin kendimize ait benzersiz görüşleri olduğunu düşünüyorum. David Levinthal’ın çalışmalarım üzerinde etkisi vardı fakat düşünebileceğiniz yönde değil. İkimiz de sanat okulunda okuduğum zamanlarda New York’taki aynı oyuncakçı dükkanlarından alışveriş yapıyorduk. Sonuç olarak ikinci yılımdaki bir proje ve onun bir galeri sergisi çok çok benzerdir. Benzerlikler benim oyuncakları fotoğraflamamda yeni yaklaşımlar aramaya itti ve bundan hemen sonra artık dış mekanda çalışmaya başladım.

There are other photographers in the world photographing toys. In your opinion what are your differences?
It’s hard to say. I think we each have our own unique vision. David Levinthal was an influence on my work, but not in a way you might think. We both shopped at the same toy stores in New York City back when I was in art school. As a result, a project in my 2nd year and a gallery exhibition of his were very, very similar. The similarities challenged me to think of new approaches to photographing toys, and it was soon after that I started working on location.

Bundan sonraki projelerinizden bahseder misiniz?
İki yeni proje için çok çok heyecanlanıyorum. İlki yardımcı yapımcısı olduğum bir animasyon televizyon dizisi. Benim bir çalışmama dayanıyor ve gösteri şu an Nickelodeon için geliştiriliyor. İkinci proje benim için yeni bir bölüm yazılacak olan yeni bir bir güzel sanatlar dizisi. Oyuncak karakterler bu dizi için özel olarak tasarlanıyor ve yapılıyor. Proje benim çok saygı duyduğum bir sanatçıyla işbirliği yapacağım anlamlı bir çalışma olacak. Daha fazla bilgi yakında....
Could you tell us about your next projects? I am very, very excited about a couple new projects in the works. First off is an animated television series that I co-created. It is based on my work, and the show is currently in development for Nickelodeon. The second project is a fine-art series that will mark a new chapter for me. Toy characters are being designed and built specifically for use in the series. The project will be a very purposeful collaboration with an artist that I respect greatly. More information will be coming soon... Brian McCarty Mepmhis doğumlu bir oyuncak fotoğrafçısı, sanat yönetmeni ve yapımcısıdır. New York Parsons Tasarım Okulu mezunu olan Brian, Mattel’dan İtalyan yaratıcı araştırma merkezi Fabrica’ya kadar uzanan kariyerinde 15 yıldır oyuncaklarla çalışmaktadır. Brian’ın ilginç fotoğrafları ve fotoğraf illustrasyonları büyük bir uluslararası izleyicinin ilgisini çekmiş ve büyüyen oyuncak sanatı devrimi içinde bir yer edinmiştir. Çalışmalarına ABC World News, Vogue Uomo, XLR8R, Wired, Hi Fructose, Vibe, Dot Dot Dash ve Vinyl Will Kill gibi yerlerde yer verildi. Brian Rockstar Games, MTV ve McCann-Erickson Worldwide gibi ticari müşteriler için çalışmadığı zamanlar kişisel güzel sanatlar serisine odaklanır. 2009 başlarında yayıncı Baby Tattoo onun toplu çalışmalarını “Lowbrow” (Kültürsüz) adlı bir kitap ile yayınlayacak. Çok kısıtlı olan boş zamanlarında Brian, Los Angeles çevresinde, 63 Lambretta scooter’ı ileen iyi patates kızartması yapan yerleri arayarak dolaşmayı çok sever. Brian McCarty is a Memphis-born toy photographer and art-director/producer. A graduate of Parsons School of Design in NYC, Brian has been working with toys for over 15 years in a career that spans from Mattel to the Italian creative research center Fabrica. Brian’s quirky photos and photo-illustrations have attracted a huge international following and found a home within the growing art-toy revolution. His work has been featured in such places as ABC World News, Vogue Uomo, XLR8R, Wired, Hi Fructose, Vibe, Dot Dot Dash, and Vinyl Will Kill. When he’s not working on projects for commercial clients such as Rockstar Games, MTV, and McCann-Erickson Worldwide, Brian focuses on personal fine art series. “Lowbrow” publisher Baby Tattoo is producing a book of his collected work for release in early Contact Information: www.fotoritim.com Sitesinde Bulunan Yazılı ve Görsel Eserlerin Bütün Hakları ve Sorumluluğu Eser Sahiplerine Aittir. All Images and Text Published in www.fotoritim.com are Copyright © Protected by The Author, All Rights Reserved. Use By Author Permission Only.
Röportaj (interview by) : Levent YILDIZ
Çeviri (translated by) : Berna AKCAN
Brian McCarty Hakkında

e-Panel
M.Emin Tan Fotoğraf Kitaplığı
Türkiye Sanal Fotoğraf Müzesi
Anadolu Fotoğraf Dergisi