Sizce, fotoğraf yolculuğunda yol alabilmek için fotoğraf yarışmalarına katılarak, ödüller kazanmak bir şart mı? Bunu önerir misiniz genç fotoğrafçılara? Ya da nasıl bir yol izlemelerini salık verirsiniz?

Çağdaş bir sanat dalı olarak diğer sanat dallarına kıyasla tekniğinin kolay kavranması ve en önemlisi sonuca ulaşmadaki çabukluk, fotoğrafın kolay bir sanat olduğu görüntüsünü vermektedir. Ve ne yazık ki elde edilen yüzeysel ve hiçbir duygu derinliği olmayan ilk sonuçlarla yetinilmekte, çabalar yoğunlaştırılıp sürdürülmemektedir.

Kişi gerekli olan teknik, kültürel deneyim ve birikimleri edindikten sonra üretme yani yaratma aşamasına gelmiş demektir. Bu duruma gelmek için de teknik kitapların yanı sıra, fotoğrafla ilgili deneme kitaplarını ve üne kavuşmuş fotoğraf ustalarını inceleyerek birikim sağlamalıdır.


Bundan sonraki yaratma aşamasında ise kişi, yeterliliğini, tutkularını, yoğunlaşma gücünü ve kültür birikimini iyi sentez etmesi, özeleştiri yapabilmesi, ucuz başarılardan uzak durması ve yaptığı işi sorgulayabilmelidir.

Fotoğrafa gönül vermiş kişinin kendini sınamak bakımından yarışmalara katılması sakıncalı değildir. Hepimiz bu yoldan geçtik. Ne var ki bir iki yarışmada başarı kazanıldı diye bunu yeterli görüp tam bir olgunlaşmaya ulaşmadan sergilere, gösterilere soyunmak kişiyi kısır bir döngünün içine sokar.

Kendini tekrarlayan an fotoğrafları kadar tekniği ile izleyicide ancak hayret ve şaşkınlık uyandırmaktan öte bir şey vermeyen kurgu fotoğrafları da fotoğraf sanatına zarar verir. Salt marifet ve teknikten ibaret sanat olmaz. Bunlar sadece araçtır.


Fotoğrafı sanat yapan belirli bir teknik olgunluğun yanı sıra yapıtın belli bir düşünce ve duygu yoğunluğu içermesidir. Fotoğrafçıyı sanatçı yapan da bunu iletmedeki özgünlüğüdür. İyi fotoğraf izleyiciyi tekrar tekrar düşünmeye, o fotoğrafa bakmaya iter. İzleyicinin, her seferinde daha fazla yoğunlaşabileceği bir anlam ve duygu yükü taşır.

Fotoğraflarınızda "renk" ve "insan" en önemli unsurlar ve tabii bunlarla yarattığınız kompozisyonlar… Bu sanatsal gelişim ve seçim nasıl oluştu? Sizi fotoğraf çekerken en çok etkileyen unsurlar nelerdir?

Yukarıda söz ettiğim kriterlere bağlı kalarak, yeterli birikimi sağlamadan ortaya çıkmamayı yeğledim. İlk fotoğraflarım kötü idi. Ama yılmadım Ustaları örnek aldım, fırsat buldukça onlarla konuştum. Birikim sağlamak için birçok kitap okudum.

Önce siyah beyazla başladım. Aynı zamanda bir Elektrik Mühendisi olarak çalışma zorunluluğu bani dia çekmeye yöneltti. Kişiliğime en uygun olarak insanı ve yaşam olgusunu kendime konu olarak seçtim Yaptıklarımın üzerine hep düşündüm. Kendimi hep sorguladım ve öz eleştiri yaptım. Ucuz başarıların uzağında durmaya çalıştım.

Fotoğrafta başarılı olmak için onu bir yaşam biçimi olarak seçmek gerek.

Fotoğraf yaşamınızda sizi en çok mutlu eden başarınız ne oldu?

Hindistan gezilerimin birincisinde Rajasthan’da dolaşırken bir açık hava kumaş boyahanesine rastlamıştık. İşçiler boyadıkları kumaşları ya yere sererek ya da direkler üzerine asarak kurutuyorlardı. Orada saatler geçirdik. Aralarda dolaşırken direklerden sarkan kırmızı bir örtünün önünde çalışan işçi kızı gördüm. Esmer teni ve başındaki sarı eşarbı ile kırmızı fon önünde çalışıyordu. Direklerin gölgeleri de kırmızı kumaşa yansıyor ve göze hoş gelen bir doku, bir ritim oluşturuyordu.

Bu fotoğraf, 1994’te İngiltere’deki uluslararası bir fotoğraf yarışmasında 15.000 eserin arasında ilk ona girerek özel ödül aldı.

Röportaj : Levent YILDIZ 

Use By Author Permission Only.