Sevgili dostum, değerli ressamlarımızdan Nusret Orçan telefonda; “Adnan Veli Kuvanlık’ı kaybettik” deyince konuşamadım. Ne diyeceğimi bilemeden, inanamamanın da verdiği ruh haliyle kitlendim, kaldım. Sayın Orçan “Yarın defnedeceğiz” dedi, alçak sesle ”peki” dedim. Şaşkın bir halde telefonu kapattım. Uzunca bir süre boşluğa bakakalıp hareketsiz kaldıktan sonra, ağlamaya başladım.

Çok sevgili dostumu, can arkadaşımı kaybetmiştik. Daha on gün önce büromda Mehmet Aslan Güven, ben ve Ado (Adnan’la birbirimize öyle seslenirdik) uzun uzun sohbet etmiş, “bu sıcakta bıçak altına yatılmaz” diye ameliyatı beş, on gün sıcaklar geçinceye kadar erteletmeye çalışmıştık. “Hayır” dedi, “yapacağım çok işler var”. “Birlikte açacağımız Ankara’da fotoğraf, fotoğrafçılar sergilerinin ikincisinin hazırlıklarına biran önce sağlıklı olarak başlamalıyım”.

“Olamaz”, dedim, iki gün önce telefonda konuşmuştuk ve iki, üç güne kadar hastaneden taburcu edileceğini söylemişti.

Hastaneden çıktı, hepimizi üzerek, ağlatarak. Hala şaşkınım. Türkiye’nin değerli bir sanatçısının, müzisyeninin ölümü bu kadar genç yaşta mı olacaktı? Adnan artık resim yapamayacak mıydı?, fotoğraf çekemeyecek miydi?, ilginç, özgün, dijital çalışmalar yapamayacak mıydı?, gitar çalamayacak mıydı?, “ne haber Ado” diyerek büroma gelmeyecek miydi?

Ado’yla arkadaşlığımız ortak çabamız fotoğrafla otuz yıl önce başlamıştı. Birbirimizi sevmiştik. İnişli, çıkışlı gençlik günlerimizde birbirimize çok destek olmuştuk. Fotoğraf çalışmalarındaki birlikteliğimiz, zaman zaman ticari ortaklığa da dönüşmüştü, birkaç ticari iş yapmıştık. Birlikte fotoğraf çekim gezilerine çıkmış, jürilere katılmış, ortak sergiler açmıştık.

İnanması zor, hala inanamıyorum. Bu yazıya başlarken içimden geldiği gibi yazacağım ve tek kelimesini değiştirmeyeceğim demiştim kendi kendime. Öyle devam ediyorum yazıya…

Ado’nun fotoğrafçılığı, sanatçılığı, müzisyenliği ile ilgili görüşlerimi biraz zaman geçtikten sonra kendime gelince yazacağım.

Sevgili Ado seni her zaman hatırlayacağız demiyorum, çünkü seni hiç unutmayacağız. Sevgili Ado son çektiğin öz portre çok hüzünlü oldu. Güle güle…

Adnan  POLAT

Ankara, Eylül 2008  

Hakkında :

http://www.fotografya.gen.tr/issue-10/a_veli_kuvanlik.html

http://www.fotograf.net/Artist/adnanvelikuvanlik/ozgecmis/index.html 

 

ESERLERİNDEN...

---

Tüm Hakları Saklıdır © All Rights Reserved

Use By Author Permission Only.