Yazı ve Fotoğraflar: Ahmet BOZKURT

Eposta: abozkurt55@yahoo.com

 

1998 yılında Fotoğraf Sanatı Kurumu’nda temel fotoğraf eğitime katılarak, amatör ama bilerek fotoğraf çekmeye başlamamla birlikte doğamda olan gezginlik ruhum iyice açığa çıktı. Kendimi, önce güzel ülkemin kırlarında, yaylalarında sonra gitgide yükselerek dağlarında buldum ve bu güzellikleri fotoğraf dostlarımla paylaştım. Dağ merakım giderek arttı ve Himalayalar’ı hayal etmeye başladım.Yaşadıklarımdan sonra, “insan bir şeyi gönülden isterse oluyor” fikrine katılıyorum.

İlk kez, 2003 yılı Ekim ayında iki arkadaşımla birlikte Everest Ana Kamp rotasına gittim. Okuduklarımdan Dünya’nın en ünlü rotasının Everest Ana Kamp rotası olduğunu biliyordum, gidip görünce bunun doğruluğuna inandım. Ayrıca, Nepal her yönüyle beni büyüledi ve bir gün mutlaka tekrar o ülkeye gideceğime inanarak anılarım ve fotoğraflarımla birlikte geri döndüm. Dünya’nın en güzel rotalarından birisinin Annapurna rotası olduğunu öğrenmiştim. Bu hayalim de 2005 yılı Mayıs ayında bu kez üç arkadaşımla birlikte gerçek oldu.

Bölgeye adını veren Annapurna I, 8091 metrelik zirvesi ile Dünya’daki 14 adet sekiz bin metrenin üzerindeki zirveden onuncusu, bölgenin en yüksek dağlarından birisi. Çevresinde Annapurna II (7937 m), Annapurna III (7555 m), Annapurna IV (7525 m), zirvesine henüz hiçbir dağcının tırmanmayı başaramadığı muhteşem Machapuchare (6993 m) diğer adı ile Fish Tail, Manaslu (8156 m), Himalchuli (7893 m), Dhaulagiri I (8167 m), Dhaulagiri II (7751 m), Dhaulagiri III (7715 m), Dhaulagiri IV (7661 m), Dhaulagiri V (7618 m), Dhaulagiri VI (7268 m), Tukuche, Nilgiri zirveleri yükseliyor. Bütün bu zirvelerin büyük bir kısmı Ghorepani yakınlarındaki Poon Hill (3210 m) tepesinden görülebiliyor ve sabahın ilk ışıkları ile manzara inanılmaz bir görsel şölene dönüşüyor. Annapurna Nepal dilinde tahıl ambarı anlamına geliyor. Doğaldır ki, bu kadar çok karlı zirvelerin vadilerinden güçlü nehirler akıyor, bu nedenle vadi boylarındaki ekilebilir alanları verimli olmakla birlikte oldukça sınırlı.

Rota, The Route, Die Route

Annapurna rotası 6 günden başlayıp 20 güne kadar uzatılabilen değişik zorlukta 8 ayrı rotayı içermektedir. Biz, tüm bu rotaları birleştirerek dairesel bir rota sonrasında, dairenin yarıçapı boyunca içeriye doğru ilerleyerek Annapurna Ana Kamp rotasını da yapmayı planladık. Böylece, toplam 23 gün süren ve yaklaşık 400 km yürümeyi gerektiren bir rota oluşturduk. Katmandu’dan 5-6 saat süren otobüs yolculuğundan sonra, yürüyüşe 800 metre yükseklikteki Besisahar’dan başlayıp Marshyangdi nehri boyunca Thorong La geçidinde 5415 m’ye kadar yükseldik.  Dhaulagiri zirvelerine paralel akan Kali Gandaki nehri boyunca inen, Poon Hill tepesinden sonra, tekrar yükselerek 4500 m’deki Annapurna Ana Kampa ulaştık. Daha sonra,  900 m’de bulunan Pokhara Gölü’ne inen oldukça uzun ve zorlu bir rota çıktı ortaya.

Himalayalar’ın Kızı, Daughter of Himalayas, Tochter des Himalayas

Yukarıda kısaca bahsettiğim rotanın bir bölümünü, ilk günlerde zaman zaman birlikte yürüdüğümüz Amerikalı bir gezgin grupla sohbet ettiğimizde, planladığımız rotadan bahsettiğim zaman bize “Siz ölürsünüz” demişlerdi. Şükürler olsun!  oradan sağ salim, hayalimizin bir bölümünü daha gerçekleştirmiş olmanın mutluluğu ile döndük ve halen de hepimiz hayattayız. Üstelik bir gün gene Nepal’a gidip başka bir rotada yürümeyi hayal ederek yaşıyoruz. Bu yürüyüşümüz, elbette zorluydu, yorucuydu, kilolarımızın bir kısmını orada bırakmıştık. Günlerce doğayla baş başa olmanın tadını aldıktan sonra şehir hayatımıza nasıl alışacağımızı düşünüyorduk Her şey çok güzel ve ilginçti.  Nepal’in en az ve en çok yağış alan bölgelerinden geçmiştik. Dağlar arasında çölü yaşarken, birkaç gün sonra bardaktan boşanırcasına yağmurlara yakalandık. Daha sonra, karlı zirveler arasında buzul üzerinden yürüdük. Bu kadar çok değişen iklim koşullarına ve yüksekliğe uyum sağlamakta zaman zaman zorlandık. Fakat her geçen günü başardıkça daha güçlü olduğumuzu hissederek sevindik.

Nepal’li Çocuklar, Nepalese Children, Nepalesische Kinder

Dünya’nın çatısı olarak anılan Himalayalar’ın önemli bir bölümü Nepal sınırları içinde. Trekking amacı ile iki kez bulunduğum Nepal, 25 milyon nüfusu ile Çin ve Hindistan arasında birkaç yüz metreden 8848 m’ye kadar yükselen, doğal güzellikler bakımından zengin bir coğrafyada. Dünya’daki 14 adet sekiz bin metrenin üzerindeki zirvenin sekizi Nepal sınırları içinde bulunmaktadır. Bu nedenle, trekking ve dağcılık için gelen turistler Nepal için önemli bir gelir kaynağı oluşturmaktadır. Her zaman güler yüzlü olan insanları fakir olmalarına karşın tok gönüllüler. Hanımların gündelik giysileri rengarenk, her an düğüne gidiyor gibiler. Tapınakları, Pokhara gölündeki kayıkları bile adeta renk çümbüşü oluşturuyorlar. Himalayalar’da yaşam çoğunlukla sokakta geçiyor. Çamaşır, bulaşık sokakta çeşme başında yıkanıyor, hatta banyo bile sokakta yapılıyor. Herhalde muson yağmurları ve kış süresince evde, kapalı mekanlarda oturmaktan sıkılıyorlar ve fırsat bulmuşken, güneşli günlerin tadını doyasıya çıkarıyorlar.

Nepal’li Çocuklar, Nepalese Children, Nepalesische Kinder

Günübirlik mesafelerde küçük yerleşim alanlarında, köylerde, hatta yaylalarda pansiyonlar işleterek, trekking yapan turistlerin yükünü taşıyarak, yol boylarında hediyelik eşyalar satarak turizmden pay almaya çalışan ve bu sayede geçimlerini temin edebilen bu insanlar, gerçekten çok çilekeş ama bir o kadar da güçlüler. 40–50 kg ağırlığındaki yükleri günlerce taşıyabiliyorlar. Tekerleğin olmadığı dünyalarında yürümeyi öğrendikleri gün taşımaya başlıyorlar ve kadın, erkek, çocuk herkes bir şeyler taşıyor. Bu sayede de kilo problemleri olmuyor.

Himalayalar’da Yaşam, Life in Himalayas, Leben im Himalaya

Yoksul ama gururlu, sıcakkanlı ve mutlu insanları ile bir kez gidenleri büyüleyen ve tekrar gitme isteği aşılayan, komşularına kıyasla bu küçük ülke, dilerim sonsuza dek özgür ve mutlu kalır.

Ghasa’da  bir sokak, A Street in Ghasa, Eine Straße in Ghasa

Chame’de bir pansiyonun mutfağı, Kitchen of a lodging house in Chame,

Küche einer Pension in Chame

Yukarı Pisang köyü ve Pisan zirvesi, Upper Pisang village and Pisan peak,

Obere Pisang Dorf und Pisaner Gipfel

Annapurna 2 dağı ve yol boyunca dua tekerleri,

Annapurna 2 mountain and prayer rolls along the way,

Annapurna 2 Berg und Gebet Rollen auf dem Weg

Marshyangdi Nehri vadisi, Valley of Marshyangdi River,

Der tal des Marshyangdi Flusses

Dua tekerleri, Prayer rolls, Gebet Rollen

Muktinath’da kutsal Budist tapınağı, Holy Buddhist temple in Muktinath,

Heilige buddhistischen Tempel in Muktinath

Şerpalar rota üzerinde molada, Sherpas are on a break on the route,

Sherpas  (Träger) auf eine Pause auf der Strecke

Pokhara Gölünde kayıklar, Row boats on the Pokhara Lake,

Ruderboote auf dem See Pokhara

Annapurna I,

Poon Hill’den Machapuchare, Machapuchare view from Poon Hill,

Machapuchare Blick vom Poon Hill

Annapurna Ana Kamp’tan Machapuchare, Machapuchare view from Annapurna Base Camp,

Machapuchare Ansicht von Annapurna Hauptlager

Annapurna I dağı, Annapurna I mountain, Annapurna I Berg

Machapuchare dağı, Machapuchare mountain, Machapuchare Berg

Himalaylar’da kadın olmak, Being a woman in Himalayas, Als Frau im Himalaya

Satıcı kadın, A street saleswoman, Eine Straßen-Verkäuferin

Himalaya Kızları, Girls of Himalaya, Mädchen des Himalaya

Himalayalar’da yaşam, Life in Himalayas, Leben im Himalaya

NEPAL Annapurna

Ascending along Marshyangdi River, descending along Kali Gandaki…

Article and Photographs by Ahmet BOZKURT

abozkurt55@yahoo.com

Translation by Doğan AKSOY

After the basic photography training at Photographic Art Society which I attended in the year 1998, my traveller soul which already existed in my nature has unveiled itself very clearly along with beginning to take photos amateurishly but knowingly. At first I found myself in the uplands and countryside and then on the ascending heights of the mountains of my beautiful country and I have shared these beautiful images with my friends in photography. As my curiosity towards the mountains grew more, I began to dream about Himalayas. After what I’ve been through, I sincerely agree with the thought “if you want something from the bottom of your heart, it becomes a reality”.

I went to the base camp of Everest for the first time in October 2003 with two friends. From what I had read, I already knew that World’s most famous route was the route to Everest Base Camp and after I have gone there and saw, I was totally sure of it. Moreover Nepal has enchanted me with everything it has and I came back with my memories and photographs believing one day I will absolutely go back to that country again. I had already found out that one of the World’s most beautiful routes was the route to Annapurna. And I found the chance to realize this dream of mine in May 2005 with my three friends.

Annapurna I, which gives its name to the district, is tenth highest among 14 peaks in the world that are over 8.000 meters and is also one of the highest mountains of the district. Within its surrounding, lies the peaks of Annapurna II (7937 meters), Annapurna III (7555 meters), Annapurna IV (7525 meters), and magnificent Machapuchare peak (6993 meters) as known as the Fish Tail which no mountaineer has ever accomplished to climb, Manaslu (8156 meters), Himalchuli (7893 meters), Dhaulagiri I (8167 meters), Dhaulagiri II (7751 meters), Dhaulagiri III (7715 meters), Dhaulagiri IV (7661 meters), Dhaulagiri V (7618 meters), Dhaulagiri VI (7268 meters), Tukuche and Nilgiri. The majority of these peaks are clearly visible on the Poon Hill peak (3210 meters) and the view turns into an incredible phenomenon by the first lights of sunrise. Annapurna means granary in Nepalese language. And naturally powerful rivers flow along the valleys of these peaks which are covered with many layers of snow, and because of this, the cultivable lands are very fertile but limited.

The Annapurna route includes 8 routes that last between 6 to 20 days and present various levels of difficulties. We had planned to combine all these routes and finally cover the Annapurna Base Camp route after completing round the circular route and advancing along the radius of the circle towards the centre of the district. And so, we formed a route that lasts for 23 days and requires a walking distance around 400 kilometres. After a bus ride that had lasted 5 or 6 hours from Kathmandu, we started our walk from Besisahar which has an elevation of 800 meters and ascended along the Marshyangdi River to Thorong La pass up to 5415 meters elevation. Following the Poon Hill peak, descending along the Kali Ghandaki River that flows parallel to Dhaulagiri peaks, we ascended again and arrived at Annapurna Base Camp at 4500 meters high. Then a considerably long and challenging route that descends to Pokhara Lake at 900 meters, has unfolded.

When I mentioned about a part of the route we had planned to an American traveller group in a conversation with whom we walked together from time to time, they told us: “You would die”. Thank God! We came back from there safe and sound with the glory and satisfaction of achieving another part of our dream and we all are still live and well. Moreover we keep on dreaming about going back to Nepal again someday and walk through another route. This walk of ours was of course challenging and exhausting, and we had to leave a part of our bodyweights there. After experiencing the taste of being alone in wilderness for days, we were worried about how we were going to adapt back to the confusion of the city. Everything was very beautiful and exciting. We had passed through the least and the most rainy districts of Nepal. A few days after being in the desert between the mountains, we were caught under heavy rains. And then we walked over the glaciers between the snowy peaks. From time to time, we had difficulties adopting ourselves to rapidly changing climate conditions and various elevations. But after succeeding each day, we felt more powerful and cheered ourselves up.

An important part of Himalayas which is known as the roof of the world is located within the borders of Nepal. Nepal has a population of 25 million and is situated at a location that has quite diverse and rich natural beauties and the elevation changes from a few hundred meters up to 8848 meters. Eight of fourteen peaks of the world that are higher than 8.000 meters, are located within the borders of Nepal. For this reason, the tourists who arrive for trekking and mountaineering constitute a significant source of income for Nepal. Even though the cheerful people are poor, they are quite contented. Even the daily clothing of ladies are very colourful as if they are heading for a wedding every moment. Their temples, even their row boats on the Pokhara Lake create a colour festivity. The life mostly goes on in the streets at Himalayas. The laundry and the dishes are washed in the streets and at the fountains; they are even taking bath in the streets. I guess they are quite bored while sitting indoors and waiting for the monsoon season and winter to pass, and they enjoy the sunny days as much as they can.

These people who try to get their shares from tourism and try to earn their lives by running lodging houses at small residential areas that is one day away and at villages and even at uplands and by carrying the loads of the trekking tourists and by selling souvenirs alongside the roads, are true sufferers but they also are very powerful. They are capable of carrying weights up to 40 or 50 kilograms even for days. In a world where there are no wheels, they begin to carry something from the day they are born and everyone including women and children are carrying something. And as a result they don’t have any problems like fat or overweight.

With its people that are poor but proud and friendly and joyful, I hope this little relatively small country which enchants first time visitors and creates a desire to go there once more, stays free and happy forever.

NEPAL Annapurna

Aufwärst Marshyangdi Fluss entlang, abwärts Kali Gandaki entlang...

Artikel und Fotos von Ahmet Bozkurt

abozkurt55@yahoo.com

Übersetzung von Kıymet Gözek

Nach dem Grundkurs in Fotografie bei “Fotografiesche Kunst Verein”, bei dem ich teilgenommen hatte im Jahre 1998, meine Reisenden Seele, die gab es schon in meiner Natur, hat sich sehr deutlich enthüllt mit Beginn zu fotografieren amateurisch aber bewusst. Zuerst fand ich mich auf dem Land, im Hochland und dann auf dem aufsteigenden Höhen der Berge meinen schönes Landes. Ich habe diese schönen Fotos mit meinen Freunden in der Fotografie geteilt. Da meine Neugier auf den Bergen wuchs, begann ich über die Himalaya zu traumen. Nach dem, was ich erlebt habe, kann ich sagen “Wenn Sie etwas von dem Ganzen Herzen wollen, wird es bestimmt verwirklichen".

Ich ging zum Hauptkamp des Berg Everest zum ersten Mal im Oktober 2003 mit zwei Freunden. Von dem, was ich gelesen hatte, wusste ich bereits, dass der Welt bekannteste Strecke, die Strecke zum Everest Hauptkamp ist. Nachdem ich erlebt habe, habe ich festgestellt das ist richtig ist.

Darüber hinaus Nepal hat mich mit allem, was es hat, verzaubert. Ich kam mit meinen Erinnerungen und Fotos zurück, mit der Annahme dass ich eines Tages unbedingt wieder in dieses Land gehen werde. Ich hatte bereits herausgefunden, dass eine der schönsten Strecken der Welt, den Weg zu Annapurna ist. Ich habe die Chance meinen  Traum, im Mai 2005, zu verwirklichen mit meiner drei Freunden.

Annapurna I (8091 m), der seinen Namen dem Gebiet gibt, ist zehnten höchsten, unter den 14 Spitzen in der Welt, die über 8.000 m und ist auch einer der höchsten Berge des Gebiets. In ihrer Umgebung, liegt der Gipfel der Annapurna II (7937 m), Annapurna III (7555 m), Annapurna IV (7525 m), und eine prächtige Machapuchare Gipfel (6993 m) genannt auch als die Fish Tail, die noch keine Bergsteiger erreicht zu klettern hat. Manaslu (8156 m), Himalchuli (7893 m), Dhaulagiri I (8167 m), Dhaulagiri II (7751), Dhaulagiri III (7715m), Dhaulagiri IV (7661 m), Dhaulagiri V (7618 m), Dhaulagiri VI (7268 m)und Tukuche und Nilgiri Gipfel. Die meisten dieser Gipfel sind deutlich sichtbar auf der Poon Hill Spitze (3210 m) und der Blick verwandelt sich in ein unglaubliches Phänomen durch die ersten Lichter des Sonneaufgangs. Annapurna bedeutet Getreidespeicher in der nepalesischen Sprache. Natürlich mächtige Flüsse fliesen in den Tälern dieser Gipfel, die mit vielen Schichten von Schnee bedeckt sind, und aus diesem Grund sind die landwirtschaftlich nutzbares Land sehr fruchtbar, aber begrenzt.

Die Annapurna-Route umfasst 8 Strecken, mit verschiedene Schwierigkeitsgrade, die zwischen 6 bis 20 Tage dauern. Wir hatten geplant, alle diese Strecken zu kombinieren. und nach Ergänzung einer Kreisrunde, der Radius entlang in die Mitte dem Gebiet laufen um die Annapurna Hauptkamp Strecke zu erreichen. So haben wir eine Strecke, die 23 Tage dauert und erfordert einen Lauf rund 400 Kilometer. Nach einer Busfahrt, die 5 oder 6 Stunden von Kathmandu gedauert hatte, begannen wir unsere Wanderung von Besisahar, die 800 m Höhe hat. Marshyangdi Fluss entlang gewandert und  bei Thorong La-Pass bis  5415 m Höhe erreicht. Nach dem Poon Hill Spitze, abwärts der Kali Ghandaki Fluss entlang, dem zu dem Dhaulagiri Gipfel parallel fließt, stiegen wir wieder und kamen an Annapurna Haupt Kamp auf 4500 m liegt. Danach die nach Pokhara See hinab, die bei 900 m liegt, ein erheblich lange und anspruchsvolle Strecke entstanden.

Als ich von der obige Strecke in einem Gespräch zu einer amerikanische Trekking- Gruppe erwähnte die wir von Zeit zu Zeit zusammen gelaufen sind,  sie sagten uns  “Sie werden sterben”  Gott sei Dank! Wir kamen von dort heil und gesund zurück mit der Herrlichkeit und Zufriedenheit der Erreichung einen Teil unseres Traumes und wir leben immer noch. Darüber hinaus traumen wir davon, eines Tages wieder nach Nepal zu fliegen um eine andere Strecke zu laufen. Diese Wanderung von uns war natürlich anspruchsvoll und anstrengend, und wir mussten einen Teil unserem Körpergewicht dort lassen. Nachdem wir erlebt hatten tagelang in der wilden Natur allein zu sein, wir waren besorgt,  wenn wir zurück sind, wie wir zu der Verwirrung der Stadtleben anpassen werden. Alles war sehr schön und aufregend. Wir hatten durch die Regenarmen und Regenreichen Gebieten der Nepal gelaufen. Wir erlebten zwischen die Berge die Wüste und einige Tage später unter schweren Regen gelaufen. Danach gingen wir über die Gletscher den schneebedeckten Gipfeln. Von Zeit zu Zeit hatten wir Schwierigkeiten uns über die sich schnell ändernden klimatischen Bedingungen und verschiedenen Höhenlagen anzupassen. Doch nachdem dies uns gelungen ist, Tag für Tag, fühlten wir uns stärker und glücklich.

Ein wichtiger Teil des Himalayas, die als Dach der Welt bekannt ist, liegt innerhalb der Grenzen von Nepal. Nepal hat eine Bevölkerung von 25 Millionen und ist an einer Stelle, die ganz unterschiedlichen und reichen natürlichen Schönheiten und die Höhenunterschiede von einigen hundert Metern bis zu 8848 Metern hat. Acht von vierzehn Gipfel der Welt, die höher als 8.000 m sind, befindet sich innerhalb der Grenzen von Nepal. Aus diesem Grund, die Touristen, die zum Wandern und Bergsteigen ankommen, stellen eine wichtige Einkommen für Nepal. Obwohl die fröhliche Menschen arm sind, sind sie ganz zufrieden. Auch die tägliche Kleidung der Damen sind sehr bunt, als ob sie zur eine Hochzeit gehen.. Ihre Tempel, sogar ihre Ruderboote auf dem See Pokhara erstellen, sind farbig. Das Leben geht vor allem auf den Straßen bei Himalayas. Die Wäsche und die Geschiere werden an den Straßen-Brunnen gewaschen und sie baden sich selbt auch auf den Straßen. Ich vermute, sie sind ziemlich langweilig, während drinnen sitzen und warten auf die Regenzeit und Winter vorbei ist, deswegen genießen sie den sonnigen Tagen so viel wie möglich.

Diese Menschen, die versuchen ihren Vorteil aus dem Tourismus zu bekommen, verdienen ihr Leben durch Zimmermieten, Gaststätte bewirtschaften, durch tragen die Gepäcke der Trekking-Touristen und durch verkaufen kleine Souvenire Strecken entlang, in kleinen Wohngebieten, in den Dörfern und auch bei Hochebene. Am ende einer Trekkingtag, man kann immer einen Unterkunf finden. Sie sind wirklich Vielgeplägter aber sehr kraeftig. Sie sind in der Lage 40-50 kg Gewichte Tagelang zu tragen. In einer Welt, in denen es keine Räder gibt, sobald sie geboren sind fangen sie an etwas zu tragen. Alle, einschließlich Frauen, Männer und Kinder tragen irgend etwas. Deshalb haben sie keine Probleme mit dem Körpergewicht.

Ich hoffe dieses relativ kleines Land, mit seinen Menschen, die arm aber stolz, freundlich und Glücklich sind,  welche bezaubern und schaffen das Bedürfens dem ersten Besucher dorthin noch einmal zu gehen, bleibt frei und für immer glücklich.  
 

FOTORİTİM ARŞİVİNDEN :

Ahmet Bozkurt : Fotoğraf Gezginleri : Ilgaz, Kırkpınar Yaylası
Ahmet Bozkurt : Fotoğraf Gezginleri : Gönlümün Artvin Köşesi 1
Ahmet Bozkurt : Fotoğraf Gezginleri : Gönlümün Artvin Köşesi 2
Ahmet Bozkurt : Fotoğraf Gezginleri : Pangea Off-Road Kıbrıscık, Ayı ve Deveci Kanyonu Etkinliği
Ahmet Bozkurt : Fotoğraf Gezginleri : 31. Kemaliye Kültür ve Doğa Sporları Festivali’nin Ardından

Tüm Hakları Saklıdır © All Rights Reserved

www.fotoritim.com Sitesinde Bulunan Yazılı ve Görsel Eserlerin Bütün Hakları ve Sorumluluğu Eser Sahiplerine Aittir.

All Images and Text Published in www.fotoritim.com are Copyright © Protected by The Author, All Rights Reserved.

Use By Author Permission Only.