Öncelikle verdiğiniz bilgiler için teşekkürler..
Ben Kocaeli ve dOKUZEYLÜLÜN sınavlarına gireceğim merak ettiğim şu ki; sınavdaki soru tipleri nasıl olacak, başvuran sayısı ne kadar ?

hiç bir şeyi bukadar çok istememişimdir ..deü gsf fotoğraf böl.ünü ...geçen sene girdim olmadı bu sene tekrar girecem..olana kadar da girecem

Sevgili gençler.Değerli yazarımız fotoğraf eğitimini ve çalışma alanlarını pek güzel anlatmış.Varsayalım bu eğitim kurumlarından birini bitiren bir gencimiz hayata atılmaya kalktığında iş olanaklarının onu geçindirebilecek bir arz talep durumuyla karşılaşacak ve fotoğrafla hayatını kazanmanın ne kadar zor bir iş olduğunu anlayacaktır.Fotoğraf teknolojisinin fotoğraf çekmeyi kolaylaştırdığı ve neredeyse anı anlamında saklanacak fotoğrafların pek çoğunun baskı yapılmadan cd lerde saklandığından baskı işiyle uğraşan iş yerlerinin kapanmakta olduğunu görecektir.İşin sanat yanına gelince sanat fotoğrafıyla geçinen fotoğrafçıyı ben hatırlamıyorum.Bu işte işin ehli olan arkardaşların ya okullarında öğretim üyeliği işi yaptıkları ya da başka dallarda fotoğraf ürettiklerini biliyorum.Basın kurumlarının büyük bölümünde ise neredeyse bedavaya çalışacak stajer öğrencilerin kullanıldığı herkesin malumu.Fotoğrafa sanat gözüyle bakan kimi fotoğraf dergilerimizin yayınlanan fotoğraflar için pek telif bedeli de ödendiği söylenemez.Fotoğrafçılık zevkli ve maceracı bir meslek tamam ama ne yazık ülkemizde her önüne gelen biraz beceri ile fotoğrafçılık yaptığından var olan fotoğrafçı enflasyonu nedeni ile yapılan işlerin fiyatının gün be gün düştüğünü fotoğrafçılarımızın hayat şartlarının zorlaştığını söylemeliyim...Gençlere tavsiyem şu ; Hayatınızı kazanacak parası iyi olan bir meslek seçin ve fotoğrafçılığı zevkine yapın.Veya ailesel maddiyatınız varsa mesele yok.Ama gene de herşeye rağmen fotoğraf eğitimi diyorsanız yolunuz açık olsun hayat zaten bir maceradır diyorum.

aslında insanları kandırmak çok kolaydır eğitim diye insan gsf ye gider savaşır durur 1 veya 2 kişi kişi savaşı kazanır..ya o savaşı kaybedenler..ne umutlarla gelmişlerdir gsf ye son sınıfa gelenlerle hiç konuşmayı denedinizmi..ben o savaşı kazananlardanım..3 kişi kazandık o savaşı..neden kaybettikki...
ne umutlar vardıilk sene yök dersleri....karanlık oda derken koca sene gitti
sonra renklı foto falan oda güm ...sonra tez... derken savaş malubu oluveririyosunuz.boşa giden 4 yıl
bak. bakalım ne iş yapıyolar kızlar ev hanımı ..erkelerde ka korsan cd satıyolar yada tanıdığınız varsa yada çevrenız varsa vede istanbulda oturuyosanız biraz şanslısınız ...yada andoluda iseniz .unutuluveririrsiniz bir hiç gibi...

Merhaba sevgili fotograf severler...
Değerli hocam Kazım Zaim'in de belirlirttiği gibi,
öncelikle fotoğrafın sektörel iş piyasanın hiç de kolay olmadığnı ifade etmek isterim.
Sanat boyutununda daha yeni yeni ülkemizde değer gördüğü ne yazık ki bir gerçek olmasına rağmen: Ülkemizde fotoğraf sanatı emin adımalarla ilerliyor ve uluslar arası yarışmalarda da kendini iyiden iyiyede hissettiriyor...

Sayın Kazım bey Tesadufen girdigim bu sayfada yazıları peşi sıra takip ederken birden bire yazılanlara şahit oldum ve bikaç bişiyde ben soylemek istedim. Ozellikle tavsiye niteliginde kullandıgını zson kelimeleri okuduktan sonra bu yazıyı yazma ihtiyacı hissettim tabi şans odurki hayatta boyle tesaduf edip bu yazdıklarım szie denk gelirmi okurmusunuz bilemiyecegim. Söylediklerinizde sonuna kadar hatta başından sonuna kadar haklısınız. Fakat bahsettiginiz konu fotograf ve bu konuda sahip oldugunuz ana fikir malesef yaşadıgımız bu ulkede sadece fotograf için gecerli degil. Universite sınavlarına girilip tesadufen sayısal loto kuponu doldurup istedigi yada istemedigi bölüme gidip doktor muhendis ıvır zıvır olan insan sayısını bana bir sayabilrseniz çok sevinirim. insanlar hayata ne umutlarla gelmişlerdir ki ve ne savaşların içine girmişlerdirki ve kaç tanesi bu savaşlardan zafer ile çıkmıştırki..
Burada size katılmayacagım tek konu ise bu yazdıklarınızda fotografa fotograf zenaatına ve fotograf sanatına gönül verenlerin birazcık hevesini kırmakta. Nedenmi şöyle izah edeyim.

Ben 1976 yılında izmirde bir memur ailenin cocugu olarak dunyaya geldim. mufredatlartla dolu ilk orta ve lise yaşamımdan sonra ogrenim hayatımı bitirdim. Ailemde hatta net çizgilerle soyliim sulalemde sanayi, ticaret vb hicbir dalla ugraşa hic kimse bulunmamaktadır. Bense babamın hobisi olarak tanıştıgım belgesel fotografla yaşamımı surdurdum kucuklugumden beri. Fotograf makineleri zamanın şartları olarak okadar kıymetli şeyler oldularki ailemin içerisinde neredeyse ekonomik degerleri yuzunden liseye başlayana kadar babamın sahip oldugu Canon ve Yashica marka makineleri temizler iken yanında oturup elleyebiliyor objektifine dokunabiliordum. Aman biryerine bişiy olmasın telaşları içinde buyudum. bir geziye gittigimiz zaman şelaleden akan suyun uzun pozla nekadar keyifli fotograflandıgını yaşadım izledim onun çantalarını ödüm patlayarak taşıdım. tabi bu arada atlamadan soyliyeyim 12 yaşımda bit pazarından alınmış bir Porst marka fotograf makinemde vardı ve korkudan 3 ayda bir makara film bitirebiliyordum. Onunla çektigim dogru yanlış gore gore sora sora ogrendigim şeyleri deneye yanıla çektim paramız yettigince bastırdım. Burada fukara edebiyatı yapmadıgımıda sanırım anlamışsınızdır ki, bundan 15 sene once fotograf çekmenin nedemek oldugunu bilyorsunuzdur diye tahmin ediyorum. Sonrasında ben tesadufen guzel sanatlar fakultesi fotograf bolumunde okuyan bir arkadaş ile karşılaştım ve tum bilgiye onun sayesinde ulaştım. Boyle bir bölümün varlığını neler yapıldıgını ögrendim. ve bir sene bekledim sonunda çalışarak araştırarak sınavlarına girdigim bu bölümü kazandım. ilk gununde hamam böceklerini temizleyerek başladıgım karanlık oda heyecanlarını daha sonrasında birçok şey takip etti. 2. sınıfa geldigimde ise benim fotograftan kopmamak için neye sahip olmam gerektigini dusundum. Dışarıda fotografçılık yapan okulda hocalık yapan insanlara danıştım ve kendi içimde egerki ben reklam fotografçılığı yapar isem hayatımın içinde fotograf olmaya fotograf kalmaya devam edecek. Ekonomik olarak ancak benim için bu keyifli olacak diye dusunerek butun yogunlugumu butun savaşımı keyfimi enerjimi buna harcayarak çalıştım. Bu arada fotograf çekmek fotograf makinesi film sahibi olmak daha rahat fotograf çekmek gerekliliği için universite yaşamım boyunca çalışmak durumunda idim. Çok değişik işlerde çalıştım yer göstericilik yaptım tiyatrolarda gazetede bedavaya çalıştım dergilerde üç paraya fotograf seçtim yazdım tiyatro gişelerinde bilet sattım ve ucuz yollu ogrenci bizim işlerin fotograflarını çeksin düşüncelerine fotograflar çektim para kazandım. eni sonu geldi bu bölümü bitirdim. Bitirdikten sonra nemi yaptım sınıf arkadaşım ile birlikte kapanmakta olan bir studyonun malzemelerini çok cüzzi bir rakama alarak gerçekten sembolik şeylerdi hibe desek yeridir 15 yıllık malzemelerle karşıyakada 25 metre kare bir yerde kepengimizi açtık ve 6 ay birbirimize baktık insanlara tanık tanımadık herkeze heyoo biz reklam fotografçısıyız biz bu işi yapıyoruz die naralar attık. Uzun lafın kısası 5. senemizin sonuna geldigimiz şu gunlerde yolun başında oldugumuz bu koşuşturmada bişeylere ismimizi yazmayı bişeylere imza atmayı bir holding sahibi olmasak bile para kazanmayı başardık. bizim hakkımızda biraz daha bilgi sahibi olmak neler yaptıgımızı gormek ister iseniz lütfen www.pozitifstudio.com adresini ziyaret ediniz. Ve lutfen eleştirilerinizi bizlerle paylaşınız. Tekrar ustune basarak hatırlatıyorum su yazdıgım onca kelime fakir fukara edebiyatı için degil yaşadıgım gunleri ve başımdan geçenlerin çok kısa bir özeti. (fakat parantez içinde belirtmeliyim bu işe başlar iken beni kurulu hicbir duzen ve para beklemiyordu.Memur emeklisi bir ailenin cocugu neye sahip ise o Sıfır...)

Bunları nedenmi anlattım kısmına gelir isek. İnsanların malesef yaşadıgımız bu ulke şartlarında gerçekten istedikleri işleri istedikleri paraları istedikleri ve gerçekten yetenekli oldukları konulardan kazanmaları okadar zorki. Fakat azda örnek olsa gerçekten istedigi işi yapabilen ve bundan gerçekten zevk alarak para kazanabilen insanlarda var. ki sanırım bunlardan bitaneside benim. İşin özünde yaşadıgım şu oldu keyif aldıkça daha çok para kazanmaya başladım çünkü ben insanlara hayallerini satıyorum.Onların 3 boyutlu hayallerini 2 boyuta indirgiyor onlara sadece ayna tutuyorum. Ve şunu çok iyi anladım bir işi yaparken ne o iş için sadece ve sadece universiteye gitmek yada oturup birisinin yanında ona bakarak ogrenmek yeterli degil. Fakat sunu soylemeliyim bir işte hangi iş olursa olsun universite yada bölüm herne ise o mekan bilgiyi edinmek bilgiyi sorgulamak ve danışmak için tek yer tek alan. Orda size bişiyler anlatmak için bekleyen insanlar ve alıp okumanızı bekleyen binlerce eser var. Üniversite yada okudugunuız bölüm sizin için bir araç bir kaynak. Okadar çok bilgiye ulaşabiliyor ve paylaşabiliyorsunuzki çunku orası gerçekten isteyerek girdiginiz bir yer ise ( tekrar soyluyorum ) gerçekten isteyerek sectiginiz yer ise size inanılmaz derecede yararlı bilgilerle donanabileceginiz bir yer. Fakaaaattt bu bolumu bitirdikten sonra gerçek dunya ile karşılaşıyorsunuz. Universite yaşamınız boyunca ogrendiginiz tüm bilgiyi bi kenara bırakıp ve unutup herşeye baştan başlıyorsunuz. Sahaya inmek bambaşka birşey. Sonra bir 4 senenizi daha gerçek yaşamı sahada fotograf çekmeyi fotografçılığı alaylı olarak ogrenmeye başlıyorsunuz.Ustalardan ustatlardan tecrubeler ediniyorsunuz. yaşanmış hikayeleri dinliyor onları deniyor hayata geçiriyorsunuz.Bir sureyi boyle yaşadıktan sonra ise 4 sene boyunca akademide ogrendikleriniz birden bire zihninizden açıga çıkmaya başlıyor gun ışıgına kavuşuyor ve iki yonden aldıgınız bilgiler harmanlanmaya ve bir bakmışsınız bi çok donanım birden işlerinize yansımaya başlıyor. Konunun aslına doner isek bir işi yapmak ve o işten para kazanmanın okadar zor oldugu bu zamanda ve bu ulkede ki ben birde bu mucadeleyi İzmirde yapmayı kafasına takmış bir insan olarak soylemek isterim oda ayrı bir konudur özellikle kendi meslegim için soylemeliyim bu işin sahada tozunu yutmak ve bu işi aynı zamanda akademik olarak yaşamak ve her ikisini bir araya getirmek bana çok şey kazandırdı. Burada genç arkadaşlara şunu soylemeliyiz. Universiteye neden gideceksin niye gideceksin amacın ne ve ne olmak istiyorsun hangi işi yaparken kendini özgür hissediyorsun. sana ne yaparken para verirler ise çok mutlu olursun. Bunun uzerine butun bu yazdıklarımı hayata geçirdiklerinde sanırım onlarda bana bu konuda yıllar sonra hak verecekler. Ben kendi adıma bişiy soyliyeyim ben çokmu iyi fotogaraf çekiyorum hayır.Rahmi koç kadar paramı kazanıyorum hayır. Ama yaptıgım işi çok seviyor ve her karemden sonda bir sonraki kareöin daha iyi olması için mucadele ediyor savaş veriyorum ve sanırım bu savaş mezarda bitecek. Bit pazarından alınma makine ile başladıgım bu seruvende şimdi teknolojinin sapıtmış ruyaları uzerinden sörf yapıyor ve deli gibi peşinden koşturmaya çalışıyorum. Ama her adımımda yavaş yavaş adım adım buyumeye para harcarken teknolojiye yatırım yaparken hep akıllı davranmaya ve o yararlandıgım teknolojinin suyunu çıkarana dek istifade etmeye çalışıyorum. Hergun yeni bişey ogreniyorum vede ogrenmeye devam edecegim. bunun yaşı sonu başı yok. Vede verdiginiz ogutlere hem katılarak hemde hic katılmayarak bir işe bir meslege yonlenecek arkadaşlara her ne yapıyorlarsa yapsınlar en iyi nasıl yapmayı ogrenmelerini elimden de birşey geliyorsa onlara yol gostermeyi deniyorum. Onlara siyah karamsar sayfalar açmıyorum pembe hayal dolu sayfalarda açmıyorum. Onlara sadece beyaz bir sayfa açıyor içlerini kendilerinin doldurmalarını istiyorum okadar. Oyuzdendirki bu bölüme yada bolumlere gerçekten içlerinde bu heyecanı gorenler gitsinler denesinler denesinler ellerinden geleni ardlarına koymasınlar. Askerden kaçmak için yada koca bulmak için degil universiteye birşeyler ogrenmek için gitsinler. Gerçek yaşamda da ilk başta sadece para kazanmak için degil birşeyler ögrenmek için çıraklık yapsınlar fırça yesinler toz yutsunlar emegi ogrensinler. Ben asla bir fotograf sanatçısı olamıyacagım fakat zenaatimin gerektirdigi en iyi şekilde çalışmaya devam edecegim. Bu zenaati yaşatmaya ve başkalarınada ogretmeye çalışacagım. Bilgi paylaşıldıkça guzel nerde olursa olsun. Usta çırak akademisyen ögrenciher ne olursa olsun .
Bu arada ufak bir dip not teknoloji bukadar gelişti diye sizin işiniz bitti herkez marketten bir dijital makina alıp fotograf çekiyor dediler ben aksini idda ederek evet herkez şansını bir kere deneyecek ve sonra o teknoloji ile daha guzel sonuçlara ulaşabilen profesyonel insanlara yonelecek diyerek işime daha da çok sarıldım ve gerşekte dedigim gibi oldu ben daha çok para kazanmaya başladım. Fakat teknoloji benim iş yaşantımı kolaylaştırdımı hayır tam tersine dahada zorlaştırdı.eskiden sadece dia yı çekip banyoya gonderip teslim eder iken şimdi ise renk ayrımlarını ben yapmak zorunda olup daha çok mesai harcayıp ama her anını ben yaşayarak kazanıyorum . Evet fotografçı enflasyonu bizim enflasyonu geçti canavar oldu. Fakat unutulmaması gereken bir durum var her insan ıslık çalabiliyor ama ses sanatçısı yada şarkıcı olamıyor :)
Hayat evet gerçekten bir macera ama o macerayı yaşamak kişinin elinde...
Şimdiden bu maceraya atılmak isteyenlere başarılar diliyorum...

Sayın Etkin Gürel e Cevabımdır.
Yazıma karşı her ne yazmışsanız siz de haklısınız.Zaten ben de yazımın sonunda her şeye rağmen fotoğraf eğitimi diyorsanız yolunuz açık olsun hayat zaten bir maceradır demişim.Bu macerada illa ki başarısızlık olacak demek istemedim.Var olan zorlukları dile getirdim.Sizin de bir maceranız olmuş elbet.Benim askerlik dönüşümde açmış olduğum fotoğraf atölyemin dükân 500 lira kirasını bir yıl boyunca Ağbim Süleyman ZAİM in öğretmen maaşı ile 1970 lerde ödemiş olduğunu bu desteği sayesinde bir yıl sonra ancak kendi kendime yeter hale geldiğimi minnetle anmış olayım.Fotoğraf konusunda eğitime elbetteki evet.Şimdiki gençler benim gibi 1965 lerde fotoğrafçı olabilmek için çektiğimiz çileleri niye çeksin ?.Ne ömürlerini havasız karanlık odalarda geçirsinler ışığa hasret kalarak ne paspas yapsınlar çıkraklığımız dönemlerimizdeki gibi... Ama bu gün düşününce o imkanları veren ustalarımızı da rahmet ve sevgiyle anıyorum...Eyüp te Hamza Ballı...(Foto Ressam) Beyoğlunda Ali Mermer-Sabahattin Oymak (Bella Fotoğraf Studyosu) Taksim de Rahmetli Sami Güner Ustamız -Asistanı Rahmetli Süleyman Moripek Studyo sahibi Kemal Baysal imkânları ile( Baysal Film Fotoğraf Studyosu) ve askerlik dönüşümde Beyoğlu Yaşar Atankazanır'da 6 ay (Studyo Taç) ... O devirde bize sunulan çalışma imkanları için minettarım... Hangi zaanat veya sanat dalı olursa olsun o işi kafasına koyan insan elbet başarılı olur...Yeğenim Turan emekli işçi babasından tek kuruş almadan ilkokuldan başlayarak bir buzdolabı tamircisinde çalışarak Yıldız Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği gece bölümünü hiç kalmadan geçerek bu gün ısıtma sistemleri ile ilgili kendi işini yapmakta...Haytını sürdürmek için çalışmanın hiçbir kötü tarafı yok hele ki eğitim olanaklı olacaksa ben niye karşı olayım... Etkin Bey..

fot. sanatı yarışmalarla mı ilerliyor nevzat?
şu yarışma şartnamelerinde amacı kısmında yazan: "fot. sanatına katkı sağlamak" kısmınıda anlayabilmiş değilim.
iyi ki yaptınız,siz bu yarışmayı düüzenlemeseniz, mazallah bizde çekemezdik, fot. motograf...

Biraz daha geniş bakabilsek keşke, uluslarası mecraların fotoröportaj alanında olsun, tanıtım maksadıyla olsun, iş verdiği, proje istediği Türk fotoğrafçılardan haberimiz olsa mesela, ne kadar saygın işler yaptıklarından, ne hocalardan destek ve eğitim aldıklarından... Her şeye olduğu gibi buna da romantizm karıştırmasak, her şeyde olduğu gibi bu meselede de açabilsek gözümüzü...
"İki üniversite bitirdim, işsizim" meselesindeki gülünesi insanlar durumuna düşmesek, biraz açsak zihinlerimizi, dünyayı görsek... Dünyayı görsek de kurtulsak şu döngüden, fotoğrafın "güzel"den ibaret olmadığının ayırdına varsak... O zaman ne temcit pilavına dönen bir piyasaya ihtiyacımız kalır, ne de yapay güzellemelere, süslü sıfatlara.

bende fotoğrafçılık okumak istiyorum ama bu yorumlar biraz içimi kararttı.yinede hedefime doğru emin adımlarla yürümeye hazırım....

öncelikle herkese merhabalar 2 senden beri amatör olarak fotoğraf çekiyorum ve fotoğraf çekmeyi çok seviyorum,üniversitede eğitimini görmek ve bunu meslek haline getirmek istiyorum. yorumlardan anladığım kadarıylı çok meşakatli bir iş ve ileride bu işten para kazanmak zor gibi gözüküyor. sınavdaki sorular ve mülakatla ilgili bilgi verirseniz sevinirim.

Gerçekten yararlı bir yazı olmuş.Günlerdir bu soruları arıyorum internette ve artık yorulmuştum gezinmekten.Ciddi anlamda işime yaradı...Çok çok teşekkürler...

arkadşlar emnmsiniz yetenek sınwı olduğunda ankarada başkent üniverstesinde 2 yllık we ygs 1 den alıyorr ?? hem yani fotoğrafçılığnda yteknk snwmı olur birde genl kltr yazmışsnz zten öss ye giriyoruz tkrr gnel kltr çok sçma yani.

Merhaba ben bu sene lise son sınıf öğrencisiyim ve eşt ağırlık okuyorum. fotoğraf çekilmeyi değil ama çekmeyi seviyorum ilgi duyduğum işi yapmak istyrm açıkcası getirisi önemli değil.Ama açıkçası sınavlar hakkında çok bilgim yok .Şmdi benim fotoğrafçılık okumam için ygs de ki puanım mı lys mi daha önemli yada şöyle sylym en az kaç puan yapmam gerekli..vE birde özel yetenek sınavına mutlaka giriliyor mu özel yetenek sınavından ksıt nedir resim çizmek mi ? özel yetenekte ne yapılıyor aşamaları nelerdir? çok zorlu bir süreçmidir? Bu konuda beni aydınlatırsanız çok memnun olurum..Cevabınızı bekliyorum..İlginiz için teşekkürler..

Lütfen birisi Berna Sarının Sorularına cvp verebilir mi ben de çok merak ediyorum yazımdan da anlaşıldığı gibi çok bitkinim.Bu konuda birisi yardımcı olursa okadar memnun kalırım ki :.........'!!!

2010-2011 Eğitim Yılında uygulanmış olan sınav yöntemi aşağıdaki gibidir. Sınav Komisyonu yöntemde değişiklik yapabilir. O nedenle sınava girmek isteyen adaylar, sınav takvimi belli olduktan sonra DEÜ GSalkla İlişkiler Birimi ile iletişime geçip bilgi alabilirler. Katılacak tüm adaylara başarılar dilerim. Yrd.Doç.Dr.A.Beyhan Özdemir (DEÜ GSF Fotoğraf Böl.Bşk.)

Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi
FOTOĞRAF BÖLÜMÜ I.AŞAMA SINAVI

I.Aşama Sınavı'nda adaylara eleme niteliğinde çoktan seçmeli bir test sınavı uygulanır. Bu sınavda görsel algıya dayalı “Şekil Yetenek Testi” uygulanmaktadır.

II.AŞAMA SINAVI “PORTFOLYO HAZIRLAMA”

1. Sınav günü sınırları belirlenen bir mekanda (iç/dış) adayın kendi getireceği Analog makine ve 36 pozluk bir filmle 3 saatlik sürede çekim yapması istenir.
2. Çekimler renkli ya da siyah beyaz filmle yapılabilir.
3. Çekilen filmler kesinlikle kesilmez, rulo halinde portfolyo içerisinde teslim edilir.
4. Çekilen fotoğraflardan 10 tanesi Renkli veya Siyah/Beyaz (hangisi tercih edilirse) 13 x 18 cm. boyutunda bastırılarak portfolyo oluşturulur.
5. Hazırlanan portfolyolar Sınav Komisyonu'na teslim edilir.

Değerlendirme :
“Portfolyo Hazırlama” aşamasında çekilen fotoğraflar Sınav Jürisi'nde yer alan 5 öğretim üyesi tarafından puanlandırma yöntemiyle değerlendirilir ve en yüksek puan alandan başlayarak ilk 15 kişi “başarılı” olarak belirlenir. Diğer adaylar aldıkları puan sırasına göre yedek listede sıralanırlar.

merhaba bn lise 3 ögrencisiyim ama üniversitede dokuz eyülül üniversitesi güzel sanatlar fakültesin de fotofraf bölümünü okumak istiyorum gelen yorumlara baktığım da yapıcagınız sınavlara dair önceden yapılmış bi sınav örnegi var mı ..bunları örnek olarak verseniz gerçekten içimize su serpmiş olursunuz kaba taslak nasıl soru çıkacagını da bilmiş oluruz lütfenn yardımcı olun..iyi günler.

Merhaba ben lise 3 öğrencisiyim fotoğrafçı olmak istiyorum ama çektiğim fotoğraf daha çok doğa ve tarihi manzaralar çekiyorum böyle resimler benim ilgimi çekiyor ayrıca yurt dışında fotoğrafçı olmak istiyorum bunun için ne yapabilirim

Merhaba..
Ben lise son sınıftayım.. Güzel Sanatlar Fakültesi - Fotoğrafçılık Bölümü için hazırlık yapıyorum..
Bu sene Mimar Sinan Ü. ve Marmara Ü.' nin özel yetenek sınavlarına gireceğim...
Ama özel yetenek sınavları için yeterli bilgiye sahip olmadığımı düşünüyorum...
YGS puan türünde en az kaç puan almak gerekiyor?
Özel yetenek sınavları hangi tarih aralığında yapılıyor?
Her bölüm için ayrı sınav yapılıyor mu?
Özel yetenek sınavında karakalem çalışması yapılması isteniyor.. Fotoğrafçılık bölümü için de özel yetenek sınavında karakalem yapılması gerekiyor mu ?
Özel yetenek sınavı kaç aşamalı?

Şimdilik bu kadar.. Teşekkür ederim..
Saygılar...