BİR SERGİNİN ARDINDAN

27 Eylül itibariyle “Çocukluk Kahramanlarım” isimli sergim Adaevinde açıldı. Hava şartlarının kötü, mesafenin ise şehire uzak olmasına rağmen Ankara’dan, İzmit’ten ve diğer şehirlerden sırf çalışmalarımı ve beni görmek için gelen fotoğraf meraklılarını sergimde görmek beni gerçekten mutlu etti.

Balkan Naci İslimyeli-Süha Derbent-Ali Alışır 

Hiç unutmuyorum gene böyle yağmurlu 96 yılının bir Eylül ayıydı. Güzel sanatlar maceram bugün sergi açtığım bu yerde, Büyükada’da başlamıştı. O zaman okula son model arabalarla değil faytonlarla giderdik. Her sis ve fırtınanın ardından ya sabahlara kadar okulda çalışır yada içimizi ısıtacak bir kafeye sığınır ve sabahlara kadar sanat üzerine konuşmalar yapardık. Süleyman Saim Tekcan’ın o müthiş kadrosuyla işte böyle bir ortamda tanışmıştık. O efsanevi kadroda kimler yoktu ki; Mustafa Pilevneli, Ergin İnan, Mehmet Özer, Ender Güzey, Gündüz Gökçe, Emre Zeytinoğlu, Cevat Çapan… İnanır mısınız grafik öğrencileri olmamamıza rağmen tiyatro eğitimi bile almıştık okulun ilk senesinde. İşte algılarınızı tek yönlü çalıştırmadığınız zaman farklı işler çıkartabileceğine insan o zaman inanıyor. Şimdi aradan geçen 12 yıl ve gene adada ama bu sefer mezun olduğum okulun öğrencileriyle hoca olarak bir sergi açılışı yaşıyorum. Ve tıpkı eski günlerdeki gibi gene havada sis ve fırtına var. Ama bu sefer içimizi sanatla ısıttığımız bu sıcak ortamdan kimsenin dönmeye niyeti yok.

Ali Alışır-Balkan Naci İslimyeli 

“Çocukluk Kahramanlarım” isimli sergideki belki bütün çalışmalarım İtalya’da doğdu ama ruhunu bu adada geçirdiği zaman dilimlerinden aldığını söyleyebilirim. Çünkü ancak temeliniz kuvvetli ve bir o kadar da özgürse yaratıcı işler üretme gücüne sahip olabiliyorsunuz. En azından adada geçirdiğim o  güzel, özgür ve yaratıcı anlar adına borcumu bu sergiyle birazda olsa ödediğimi düşünüyorum.

Keyifli muhabbetlerin ve övgülerin yanında; elbette açılışa hazırlanırken zor anlarımızda olmadı değil. Baskılarda yaşanan ufak tefek problemleri ve mekan içine (düzenleme olarak) tam sığmayışımızı ve ışıklandırma problemlerini de sayarsanız bayağı faydalı deneyimlerle bu sergiden ayrıldığımızı söyleyebilirim. Ama ben bunları bir problem yada eksik olarak görmekten öte bir tecrübe ve anı olarak hayatımdaki doğru yerlerine koyuyorum. Çünkü önümde daha çok açılacak sergi ve hayata geçirilecek projeler olacak. Ve hiç şüphesiz her organizasyon bir sonrakinden daha iyi olup, dostlarımla beraber bunun keyfini çıkartacağız.

Yazımı bu sefer kısa tutup; sergiden hemen sonra yaşadığım güzel bir anımla sonlandırıyorum; sergi açılışının hemen akabinde Atv’de yayınlanan Yaşamdan Dakikalar programında sergimin açılışı nedeniyle Sunay Akın’ın çalışmalarımı Hıncal Uluç, Haşmet Babaoğlu ve Nebil Özgentürk’e hediye etmesiyle sonlanan bu harika program, yaşamımdaki belki de en güzel dakikaları bana sergimden hemen sonra yaşatmış oldu... Umarım her fotoğrafçının sergi başlangıcı bu kadar güzel ve anlamlı olur.

Bu arada sergiye katkılarından dolayı Adaevi Galerisi Yöneticisi Sibel Hanıma,en yakın dostum Tuğan ve Zeynep’e (aynı zamanda joinradius.com yöneticileri) o soğuk havada hasta yatağından kalkıp, beni sergimde yalnız bırakmayan Oyuncak Müzesi Halkla İlişkiler Müdürü sevgili Başak Çalışkan’a ve Anıl’a, özellikle manevi desteklerinden dolayı Süha Derbent’e ve Burak’a, Yeditepe Grafik bölümü fotoğraf öğrencilerime ve serginin başından sonuna kadar hayatımda attığım her adımda hep yanımda olan kadim dostum Engin’e ve aileme ve ismini burada yazamadığım bütün dostlarıma teşekkürlerimi bir borç bilirim.

Sevgilerimle...

Ali ALIŞIR

www.alialisir.com

ali@alialisir.com

alialisir@hotmail.com

Use By Author Permission Only.