İnce ince işlenmiş Taş evlerin göz kamaştırdığı Milas’a bağlı Çomakdağ Bölgesi Ekiztaş köyü. Evlerindeki ahşap oymaların güzelliği, kadınların yöreye özgü pul işlemeli kıyafetleri, bölgenin yıllardır bozulmamış ve devam edip giden kültürünü yansıtmakta. Dört gün dört gece süren düğünleri, yüzyıllardır sahip çıktıkları gelenekleri.

Gündelik hayatlarında dahi altınları ile tarlaya giden, rengarenk kıyafetleri ve başlarına taktıkları çiçekleri ile farklıdır Çomakdağ- Ekiztaş kadınları. Onlar için uğursuzluktur kafalarına bir çiçek takmadan güne başlamak.

Altınları… Çocukluklarının, genç kızlık hallerinin, gelin oluşlarının simgesi sanki. İrileşip yöresel giysiler giyilmeye başlandı mı takılır başlara hemen. Düğün oldu mu, geline 3-4 kiloya takılan altınlar, onların övünç kaynağı. Tabi ki bu kültürün yaşatılabilmesi için çocukluktan itibaren biriktirilen paralar.

Düğünler, bir başkadır Çomakdağ - Ekiztaş düğünleri. Tüm Çomakdağı yöresinde olduğu gibi Ekiztaşt’ta da aynen uygulanır gelenekler;bir tarafta Damat evinde çalan davulla zurnanın güçlü sesi ve ritmi ile kız tarafından köye yayılan keman, cümbüş ve darbukanın içli nağmeleri sarmaşır gider birbirine.

Davetiyeler mi?

Her birinde köylü kadınlarının el emeği vardır davetiye yerine geçen bu okuntularda. İlmek ilmek işlenmiştir hepsi kültürümüzün bin bir özelliği ve güzelliği ile.

Kınalar yakılır düğünlerde, ağlamalardan yükselen nağmeler köyün ekiz kayalarına ulaşır gider.

Daha mı, varlıklı ise düğün sahibi, yağlı güreşlerde pehlivanlar boy gösterir, oğlan evinde dibek dövülür, şekerler paralanır gelinin başında, testiler kırılır, at üstünde kız evine gidilir sıra sıra…

Milas’ın bu güzel köyü ve gelenekleri hemen yanı başınızda. Kimine bir uçak, kimine bir araba, kimine birkaç saat.

Ne mi var Ekiztaş’da? Sıcaklık ve misafirperverlik, gelenek görenekler, kendine has düğünler, başı çiçekli şirin kadınlar, yöresel kıyafetler, ve evlerin birbirinden güzel işlemeleri.

Ali ALTIN Hakkında

Öğretmen, evli, bir kız babası. Fotoğrafla yanlış hatırlamıyorsa 2006 Kasımın da NAFOD (Nazilli Fotoğrafçılar Derneği) 1. sergisinde tanıştı. O günden sonra bünyesinde değerli fotoğrafçılar bulunduran bu derneğe üye oldu ve eğitimler aldı. 1. yılında Aydın Belediyesi 2.Ulusal Fotoğraf yarışması Serbest kategoride birincilik aldı.

Artık Fotoğraf onun için bir tutku, bir sosyal tatmin aracı, yeni insanlar tanımak, yeni yerler görmek ve bedeni ve beyni genç tutmak için bir araç. 
 

Use By Author Permission Only.