e-Panel
21 Şubat Uluslararası
Çocukluk Çağı Kanser Günü
GÖKYÜZÜNDE ÇALIŞANLAR
“Biz fotoğrafçılar, birer parçası olduğumuz bildik ayrıntılara dikkat ederiz. Böylece, mesleğimizde üzerinde çalıştığımız objelerden söz etmekle kalmaz, onlarla konuşabilir; onlara dair bir şeyler anlatmakla kalmaz, onların adına da konuşuruz. Böylece onlar da dile gelir; bizimle ve bizim adımıza konuşabilirler. Bu dil aracılığıyla objektife fotoğrafçılık öğeleri, yani zaman, mekan ve insan yansır.”
Dorothea LANGE
İnsanoğlunun çalışması ve ortaya çıkan ürünler ne tek bir sergiye sığar; ne bir kataloğa, ne de dünyanın tüm sergi salonlarına. Çünkü “Emek” sözcüğü başlı başına bir dünyadır. Her yanımız onlarla kuşatılmıştır. Her gün, her dakika, her saniye yenileri yaratılır ve eskileri yok olur. Sayısız iş ve her gün bu işleri yapan milyarlarca insan vardır. Dünyanın her yerinde, farklı zamanlarda ve farklı yerlerde ve farklı işlerle uğraşan bu insanların fotoğrafları, insan emeğini ve çalışma hayatını anlatmaya yetmez. Bu fotoğrafları çalışma ve seçme nedenim zamana, mekana ve insana dair bir şeyler anlatmaları. Biraz önce bize bakan kanlı canlı, nefes alan, yüzünde kumun ve boyanın izleri olan inşaat işçisi, üç boyutlu bir insandan flu bir resme dönüşüyor. Derisini kaplayan sıva, belki de ciğerlerini hava yerine giren toz ve toprak, sağlığını bozan bir madde olmaktan çıkıp, fotoğrafların renk ve dokusu oluyor. Yüz yüze olduğunuzda sizi tedirgin edecek bir bakış, fotoğrafta büyüleyici bir etki oluşturuyor. İnşaat ve işçi, üzerinde çalıştığı iskele bir anda sanat yapıtına dönüşüyor.
Fotoğraflar ses kayıtları gibi değildir. Çalışmanın sesini bize iletemezler; çekicin metalik sesini veya şantiye şefinin bağırışını… Fotoğraflar izleyiciye insanların seslerini ve konuştuklarını taşımaz. Buna karşılık, fotoğraflar geçmişte olduğu gibi günümüzde de evrensel diliyle, yüreğimize, aklımıza ve kişiliğimize seslenir.
Bu fotoğraflar sadece konu edindikleri öznelerin çalışmalarını, yaşantılarını ve çalıştıkları koşulları anlatmıyor. Yaşamın iki yüzünden söz ediyor. Zenginlikten ve yoksulluktan, sevgi ve şiddetten, neşe ve üzüntüden, yaşam ve ölümden, siyahtan ve beyazdan, korku ve cesaretten, trajedi ve güzellikten söz ediyor. Bu bahsettiklerimiz insanlar arasında ve işleri ne olursa olsun fark etmiyor. Fotoğraflar yaşama ve insana ilişkin düşüncelerimizi tartıp yeniden gözden geçirmemize neden oluyor. Emek, yaşamın ayrılmaz bir parçası ve onun küresel öyküsü, her biri farklı gelişen bireysel öykülere sahip milyarlarca kişi tarafından durmadan örülen inanılmaz büyüklükte bir destan. Bu destanda iş ya da emek; zaman ve mekan, ölüm ya da kalım, eğlence ya da eziyet halini alabilir. İş, yaptıklarımızdır ve çoğu kez insanın kişiliğini belirler. Siz bu fotoğraflara bakarken, birileri bir yerlerde çalışıyor olacak. Belki de iş başında olan sizsiniz.
Ali İhsan ÖKTEN
HEPİMİZ
İnşaat işçileri
paralarını alıp sanatçılıklarını bırakırlar duvarlarda
taşınılır bundan habersiz,
her evde ayrı bir öykü yazılır,
her evin bir odasında uyur mutsuzluk.
Binalar yükseldikçe uzaklaştırır gökyüzünü
kiminin penceresi daha yakındır,
kavga edilmez ama.
U m u t
değersizleşir bina duvarlarında.
İnsan inşaatlarında kavgalı yaşamlar...
inşaat işçilerinin yaşam kavgaları...
Kaç evin ışığı sönecek bu gece.
Evin sönen ışığı
daha az üzüyor kalanları,
binalar yükseldikçe.
THE ONES WORKİNG AT THE SKY
“We photographers, pay attention to well known details which we are a part of them. So that, we not only mention about the objects we work on, in our profession, but also we can talk with them; not only tell something about them but also we can speak on behalf of them. Thus, they start to speak; with us or on our behalf. Through this language, the elements of photography such as time, space and human reflects to the lens.”
Dorothea Lange
The work of mankind and the products which come into existance can not be put into neither an exhibition nor a catalogue and the exhibitions of the whole world. Because the word “effort” is a world on its own right. We are surrounded all by it. Everyday, every minute, new ones are being created and the old ones dissapear. There are many countless works and also billions of people who are doing them everyday. The photographes of those people who work in different times, in different spaces and in different jobs all around the world are not enough to tell the human effort and work life. I selected these photographes because of their ability of defining something about time, space and people. The red blooded and breathing construction worker, with traces of paint and sand on the face which was looking us just before, becomes an blurred image from a three dimensional human figure. The coating covering his skin, and may be the dust and sand entering his lungs instead of air, are becoming the photographes’ color and texture instead of being an injurious material for his health.
A glance which may felt you anxious as you stand face to face, appears fascinating at the photographs. The construction and the worker, and the scaffold he works on becomes an art piece at the moment. The photographs are not like voice records. They can not carry the voice of the work; the metallic voice of the steel or the yelling of the construction supervisor… The photographs can’t carry the voices and the dialogues of the people. On the other hand, they call out to our heart, mind and personality with their universal language nowadays, as in the past. These photographs not only tell their subject’s working, living conditions but also tell about the two faces of life. They tell about wealthiness and poverty, love and violence, happiness and sadness, life and death, black and white, fear and courage, tragedy and beauty. Those we mentioned, make no difference either between the people or their jobs. The photographs cause us to think and evaluate our thoughts about life and human. The effort is an integral part of life and global story of it; an incredible great legend which is being built continually with billions of people with individual stories developing seperately. In this legend, work or effort; time and place, death or survival, can become fun or torture. Our work is what we do and identifies the persons’ personality. Some people will be working at somewhere while you are watching these photos. Maybe you are the one who is in harness.
Ali İhsan ÖKTEN
ALL OF US
Construction workers
Take their money and they leave their artistry on the walls
Move in without awareness,
A individual story is written in every home,
Unhappiness sleeps in every room of every house
As the buildings heighten, dislodge the sky
Someones’ windows are closer
Although not being fought
Hope becomes worthless in building walls
Fightfull lifes at the human constructions…
The life struggle of construction workers…
How many house lights will be faded tonight.
The faded light of the house
Less depress the rest,
As the buildings heighten.
Feridun DÜZAĞAÇ




















FOTORİTİM ARŞİVİNDEN :
Ali İhsan Ökten : Bir Siyasal Propaganda Aracı Olarak Fotoğraf
Ali İhsan Ökten : Fotoğraf Yazıları : Işık ve Gölge
Ali İhsan Ökten : Fotoğraf Yazıları : Fotoğrafta Zaman
Ali İhsan Ökten : Fotoğraf Yazıları : Fotoğrafın Eleştirel Gücü
Ali İhsan Ökten : Fotoğraf Yazıları : Şiire Yansıyan Fotoğraf
Ali İhsan Ökten : Fotoğraf Yazıları : Sanatta Benzeşimler
Ali İhsan Ökten : Fotoğrafta Tartışmalar Hiç Biter mi
Ali İhsan Ökten : Fotoğrafçının Deklanşöre Basarken Ki Ruh Hali
Ali İhsan Ökten : Neden Fotoğrafa Resim Deriz
Ali İhsan Ökten : Fotoğrafçı, Fotoğraf, Gerçeklik ve Vicdan Meseleleri Üzerine
Ali İhsan Ökten : Fotoğraf, Metin Kültüründen Görüntü Kültürüne
Ali İhsan Ökten : Darwin ve Oscar G. Rejlander
Ali İhsan Ökten : Sanat, Sanatçı, Estetik, Güzellik ve Fotoğraf Üzerine
www.fotoritim.com Sitesinde Bulunan Yazılı ve Görsel Eserlerin Bütün Hakları ve Sorumluluğu Eser Sahiplerine Aittir.
All Images and Text Published in www.fotoritim.com are Copyright © Protected by The Author, All Rights Reserved.
Use By Author Permission Only.