Bireyler geçmişe göre bugün daha fazla birbirleriyle bağlantı içindeler. Bu etkileşim ve paylaşım ortamları sebebiyle, görüntüleri kimin yarattığından çok, kimin piyasaya önce sürdüğü daha çok önem kazanıyor. Bu açıdan bakıldığında ‘eşsiz bir tarz’ yaratmak gittikçe zorlaşıyor. Bu fikrime katılır mısınız? Ayrıca bu konudaki düşünceleriniz nelerdir?

Dünyanın şu anda daha fazla etkileşmekte olduğu konusunda haklısınız yani bilgisayar, e-postalar ve internetimiz var. Bu durum insanların, artık çok daha hızlı biçimde görüntüleri izleyebilmelerini ve tabiki taklit etmeye çalışmalarını ya da kopyalamalarını da olanaklı kılıyor. Emin değilim ama bugün eşsiz bir stil yaratmak geçmişe göre daha zor. Bir kere teknolojik gelişmeler, özellikle sayısal imparatorlukta sanatçının kendi vizyonunu anlatabilmesi için çok daha fazla araç var. Bir sanatçı gerçekten eşsiz bir eser oluşturabilir - sanatçının içinden gelen bir şeydir, nadiren de olsa buna erişebilir- ama yine de eşsiz bir çalışma yaratışının sürekliliğinden şüphe duyuyorum.

Bize fotoğrafçılıktaki seyahatinizin hikayesini ve yaratmış olduğunuz eşsiz ‘tarz’ı anlatır mısınız?

Hemen hemen tüm sanatsal fotoğraf yaşantım 1974 senesinden beridir büyük formatlı kamera ve film kullanarak bir stüdyoda geçmekte. Bazan siyah-beyaz, bazan da renkli. 1970’ lerde farklı bir fotografik projesi keşfettim ve çok çeşitli baskı ortamlarında çalıştım. 1980’ lerde sadece 8x10 inch kameralarla, renkli negatif film kullanarak mekan-görüntüleri ve ölü-doğa kompozisyonları üreterek çalıştım. Daha sonra 1993’ de stüdyo ortamında suyla çalışmayı düşünmeye başladım. Farkettim ki optik açıdan önemli bir durumda iken gerçekten de suyu “göremiyoruz”. Su “aynaları” ve “lensler”, öyle ki biz gerçekten de sadece içine batırdığımız, yüzdürdüğümüz, onun tarafından saptırılan ya da yansıtılan şeyleri görüyoruz. Suya baktığımızda sıklıkla gördüğümüz şey, gökyüzünün su yüzeyinden optik olarak etkilendiği bir yansımadır. Doğada, su her zaman hareket halindedir ve bu hareket izleyiciye göre izafidir ve de ışık onun optik davranmasını sağlar. Yüzeyin biçimi rüzgar, yer çekimi ve mekanik müdahalelerle (yüzme veya sıçratma gibi) tarafından belirlenir. Bu nedenle, su yüzeyini etkileyen elemanları control eden, bir havuz ilüzyonu yaratan, bir akıntı ya da bir galaksi veya mikrokozmos meydana getiren bir düzenleme yapmaya karar verdim.

Şöyle ki stüdyomda su ile bir test mekanı kuruyorum ve ışıkla beyaz yüzey üzerinde suda yansıyan bir “gökyüzü” görüntüsü meydana getiriyorum. “Rüzgar” olsun diye bir fan düzeneği ekliyorum ve ayrıca “dalgalar” yaratmak için suyu sıçratıyorum.  Sonucun, “Su Serileri 01” diye adlandırdığım, hoşa giden “doğal” bir görüntüsü olduğunu düşündüm ve sonunda daha büyük ve daha özenle hazırlanmış setler kurmaya başladım. Yol boyunca, tamamen bu dünyadan olmayan görsel ortamlarını dalga formlarını, sıçramaları ve mercek özelliği gösteren baloncuk öbeklerini yaratmayı olanaklı kılan setleri ve donanımları nasıl oluşturacağımı öğrendim.

İnsanoğlunun doğa ile uyum içinde yaşamasından bu yana uzun zaman geçti. Çalışmalarınıza bakınca insan olarak doğa ile uyum içinde olduğumuz vakit huzurlu ve mutlu olabileceğimizi gösteriyorlar. Bize fotoğraf serilerinin yaratılmasının ardındaki düşüncelerinizden bahseder misiniz? 

Su ya da yaprak gibi elemanlarla insan figürünün bir kaynaşması olan görüntülerim, ruhsal olduğu kadar fiziksel varlığımızın doğası üzerindeki meditasyonlar olarak düşünülebilir. Görüntülerin bir tür kutlama olduğunu ve de insan yaşamının çift yönlü doğasının yansıması olduğunu kastediyorum. Su Serisi’ ndeki biri hariç tüm fotoğraflarımda kamera veya izleyici su yüzeyinin bir tarafında ve figür de diğer tarafında yer alır. Metaforik bir yüzey membran olarak gördüğüm, fiziksel ve ruhsal bileşenleri birbirinden ayırmak ya da birleştirme düşüncesiyle oluşturduğum su yüzeyine odaklanmışken kamera bazan yukarıda bazan da aşağıdadır.

Julie Taymor kendi filmi olan “THE TEMPEST” i hazırlarken çalışmalarınızdan çok fazla etkilendiğini söylüyor. Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz?

Bence bu mükemmel! Julie Taymor, Broadway’ deki THE LION KING ve TITUS, FRIDA ve ACROSS THE UNIVERSE filmlerinde olduğu gibi yaratıcı üretimleriyle çok iyi bilinen bir yönetmendir. Öyleki gelecekte olan Shakespeare’ in “THE TEMPEST” (Aralık 2010) filminin görüntülerinde kendisine eşlik etmemi istediğinde çok memnun oldum.

Julie, “AQUATIQUE” adlı su serisi fotoğraf kitabımı aldığından ve tasvirlerden müthiş etkilendiğinden söz etti bana. Bana kitap hakkında söyledikleri şunlar :

"Brian'ın Su Seriler’i THE TEMPEST filmimin konseptinde muhteşem bir esin kaynağıdır. O’ nun doğa ve insan formları ile olan bu gerçeküstü oyunu sadece görsel olarak zarif değil aynı zamanda oldukça gizemli ve kışkırtıcı nitelikte. 

Şaşırtıcı bir şekilde, figürler ve elementler üzerindeki ışık oyunları büyüleyici bir etki yaratırken herhangi bir sayısal ya da görsel etkinin katkısı olmaksızın duygulara dayanan çok isabetli bir duyumsamaya sahipler."

-Julie Taymor

Fotoğraf tarihinde su pek çok fotoğrafçının çalışmasında çeşitli şekillerde gösterilmiştir ve Su Serileri‘nizde çok önemli bir eleman. Sanatsal çalışmalarınızda su kullanmayı sonlandıracak mısınız? Yeni serileriniz hakkında bilgi verebilir misiniz?

Yeni Su Serisi görüntüleri yapmamış olsam da gelecek için zaman zaman daha fazla görüntü üretmenin planlarını yapıyorum. Buna ek olarak bir kaç sene once başladığım ve henüz bitirmediğim “Su-Renkler” isimli çalışmama yeniden dönmeyi planlıyorum. “Su-Renkler” çalışması suyu gösteriyor ancak burada figürler yer almıyor. Renk tek başına bu görüntülerin temel öznesi.

Şuanki serimi “Figür-Yaprak” diye isimlendirdim. Stüdyoma getirdiğim figürler, yapraklar, dallar, ağaçlar ve asmalar yer alıyor. Tabi yine doğadaki yerimiz üzerine yansıyan görüntülerle fiziksel ve ruhsal karakteristiklerimizin eşsiz bileşimi.

2007’de kitabınız "AQUATIQUE" yayımlandı. Bize kitap projenizin nasıl oluştuğunu anlatır mısınız?

2005’de Insight Editions (www.insighteditions.com) yayın evinden bir yönetici sergimi ziyaret ettiği sırada Volakis Galerisi’nde (www.volakisgallery.com) bir gösterimim vardı (şimdi Napa Kaliforniya’ da). Bu galeri ziyareti onlarla bir kitap yapıp yapamayacağımı sormalarına vesile oldu. Sonuç, "AQUATIQUE: Photographs by Brian Oglesbee", insan ve su figürlerinin etkileşimini keşfeden Su Serimden fotografik görüntüleri içeren bir kitap. Burada memnuniyetle belirtirim ki AQUATIQUE Fore Word dergisinin Yılın Kitabı Ödülleri’ nden altın madalyalı iki ulusal ödül almıştır.

Çalışmalarınız bir çok genç fotoğrafçı için esin kaynağı. Onlara ne söylemek istersiniz?

Fotoğraf çok hayret verici birşey. Her zaman yeni ve muhteşem potansiyellerin fışkırdığı öylesine büyük, geniş-açık bir alan. Ipucu kendi sesinizi bulmakta yatıyor. Eğer öğrenmeyi yeterince sürdürebilirseniz ve özenle kavramaya çalışırsanız küçük bir farkla kazanabilirsiniz. Kendim şahsen sürekli öğrendiğimi düşünüyorum. Gerçekte tüm çalışmalarımda daha önce yapmadığım yeni şeyleri denemeye çok yatkınım. Bu anlamda, öncelikli olarak fotoğrafta kendi eşsiz sesinizi bulmanız gerek. Sorular sormak için bunu kullanmanın önemli olduğuna inanıyorum.

Su Serisi fotoğraflarını çekerken izlediğiniz yöntemlerden biraz bahsedebilir misiniz? Efektlerin yaratılması, modellerinizle çalışmalarınız… Özellikle deneysel ve araştırmaya dayalı çevrede yeni efektleri nasıl keşfettiğiniz üzerinde durmanızı istiyorum.

Bir kere Su Serisi fotoğraflarım çok “düzgün” dür; bir başka deyişle kamera önünde ne görüyorsa onu kaydediyor. Tüm negatifler 4x5 inc, siyah-beyaz formattadır. Çoğunlukla Polaroid Tip 55 pozitif/negatif film (malesef çok uzun süreli üretilmedi). Işık elektronik bir flaş yardımıyla üretildi. Baskıda görülen şey kameranın gördükleridir; görüntülerde ilk pozlamadan sonra hiç bir manipülasyon yapılmamıştır. Geleneksel karanlık oda metotları kullanılarak gümüş baskı tekniği uygulanmıştır.

Fikirler sıklıkla çalıştığım esnada yeni yollar ararken oluştu. Sanki bir sonraki aşamada ne yapacağımı görüntüler söylüyor. Örneğin doğal-görünümlü su ortamındaki bir figürün görüntüsüne bakarken, baloncuklar dikkatimi çekti ve bu baloncukların içinde bütün bir figürün çok ufak görüntülerini görebildim. Baloncuklar tıpkı bir mercek gibi davranıyordu! Bu bana tüm baloncukların kapladığı bir alanı mercek gibi kullanarak yeni bir görüntü grubu oluşturmada fakir verdi. Çeşitli yollarla baloncuk üretme deneyleri yapmalıydım ve çok çeşitli balon-üretme stratejilerinden yararlanarak fotoğraflarını çekmeliydim.

Gelecekteki yeni görüntüler için bir şeyler keşfetmeyi düşündüğümde kayıt defterime onun görsel bir notunu düşerim. Pek çok fikrim, “Öyleyse nasıl?” sorularından çıkıyor. Örneğin, “Kamera su yüzeyinin aşağısında ve figür suyun kenarında durursa nasıl olur?” ya da “Eğer ışık figürün altında ve figür de çoğunlukla gölgede kalmışsa nasıl olur?”. Zamanımın büyük bir bölümünü görüntü üzerinde çalışırken ne yapmaya çalıştığımı analiz etme ve üzerinde düşünmeye ayırıyorum. Tipik olarak su serisi fotoğrafları en az üç “tespit”e dayanır ve 10’ dan 60’ a kadar olan negatiflerin herhangi bir yerinde görüntünün bütün elemanları uygun dengeye ulaşmadan önce pozlanır. En zor olan şeyse oyundaki birbirinden farklı elemanları control etmek. En son uyumu yakalayabilmek için gerekli ışığı, figürü ve de suyu elde etmek oldukça zorlayıcı olabilir. Zamanın büyük bir bölümü hareket ya da modelin duruşunu ayarlama ile suyun hareket zamanlamasını tasarlamakla – bir koreografi diyebilirsiniz - geçiyor.

Nesneleri görsel anlamda nasıl algıladığımızı çok merak ediyorum ve onları algısal bulmacaya dönüştüren görüntüler elde etmeye çabalıyorum. Belki izleyici görüntüde yer alan suyun tuhaf optik özelliğiyle ya da perspektifle ilgili bir ipucunu farketmeyebilir. Bir merak seviyesi izleyici ve görüntü arasındaki mekanizmada bir diyalog oluşturabilir: bir enerji değiş-tokuşu.

Şu sıralar yeni bir proje üzerinde çalışıyor musunuz?

Şimdiye kadar 4x5 inc filmle gerçekleştirdiğim Figür/Yaprak serime sayısal kamera ile devam ediyorum. Bu çalışmada stüdyo kurgusu dışındaki ortamlarda çalışmalar yapıyorum. New York şehri’ ni ve yaşadığım yerleri fotoğraflıyorum. Karım Mandy ve ben önümüzdeki Haziran ve Ağustos aylarında sayısal kameramla çekimler yapacağım Paris’ te olacağız. Şuan bu çalışmanın nasıl gelişeceği konusunda konuşmak çok erken ancak uzun bir süre bu türde fotoğraflar çekmek istiyorum. Öyleki keşfedeceğim pek çok eğlenceli şey var.

Röportaj: Levent YILDIZ

Çeviri : Berna AKCAN, Hasan SÖNMEZ

Individuals are much more interconnected now than in the past. Because of this interaction and the ability to share images it seems that who markets their images first is more important than who creates them first. In this respect it is getting hard to create a unique style. Do you agree with me, and what are your thoughts on this issue?

You are right that the world has become more interactive now that we have computers, email and the internet. It makes it possible for people all over the world to see new images more quickly than ever - and to try to imitate, or copy them, too. I'm not sure, though, that creating a unique style is really more difficult now than it was in the past. For one thing because of technological developments, particularly in the digital realm, there are many more tools for the photographer or artist to use to illustrate their own vision. The part that is truly unique comes from within the artist -- maybe it is rare for a person to find it but I suspect unique work will always continue to emerge.

Can you tell us the story of your journey in photography and this unique style you created?

Almost all my art photography since 1974 has been made in a studio using large-format view cameras and film. Sometimes black and white, and sometimes color. In the 1970's I explored different photographic processes and worked in various printmaking media. In the 1980's I worked exclusively in the studio with 8x10-inch cameras doing room-scenes and still-life compositions on color negative film. Then, in 1993, I first started thinking about working with water in the studio. I realized that in an optically important way we don’t really “see” water. Water “mirrors” and “lenses,” so that we only really see what is submerged in it, floating on it, refracted by it, or reflected in it. What we most often see when we look at a body of water is a reflection of the sky optically affected by the surface. In nature, water is always moving, and its motion relative to the viewer and the light dictates what it does optically. Surface shape is determined by wind, gravity, and mechanical disturbances (something swimming or splashing). Therefore, I decided the key is to control the elements which affect the surface of the water, to create the illusion of a pond, a stream—or a galaxy or a microcosm.

So I set up a test situation in my studio with water and I created a 'sky' with light on a white surface to reflect in the water. I added a fan to be the 'wind' and made a splash to generate 'ripples'. I thought the result, which I called, “Water Series 01”, looked pleasingly 'natural' so I began constructing larger and more elaborate sets. Along the way, I learned how to build sets and devices that allowed the creation of entirely otherworldly visual environments with wave forms, splashes, and fields of lensing bubbles.

It has been a long time since human beings have lived in harmony with nature. Your work shows me that people can be peaceful and happy when we are a part of nature. Could you tell us the thoughts behind the creation of this series of photographs?

My images which combine elements like water or foliage with the human figure can be thought of as meditations on the nature of our existence as physical as well as spiritual beings. I mean the images to be celebratory, and reflect on the dual nature of human life. In all but one of the photographs in my Water Series, the camera, or viewer, is on one side of the surface of the water and the figure is on the other. Sometimes the camera is above and sometimes below, yet it is always focused on the surface of the water, which I see as a metaphorical membrane, intended to symbolize that which separates—and binds—the physical and the spiritual.

Julie Taymor says that she was greatly inspired by your work for her film, "THE TEMPEST". What do you think about that?

I think it is great! Julie Taymor is highly regarded for her creative productions such as THE LION KING on Broadway, and the movies TITUS, FRIDA and ACROSS THE UNIVERSE, so I was pleased when she asked me to collaborate with her on scenes for her upcoming feature film, Shakespeare's "THE TEMPEST" (December,  2010).

Julie told me she got the book of my Water Series photographs, "AQUATIQUE: Photographs by Brian Oglesbee", and was strongly affected by the imagery. Here's what she had to say about it:

"Brian's Water Series was a tremendous inspiration in the conception of my film of THE TEMPEST.

His surreal play with nature and the human form is not only visually exquisite but quite mysterious and moving.

Amazingly, it is shot without any digital or visual effects enhancement, and thus it has a true visceral feel while the play of lighting on the figures and the elements is magical."

-Julie Taymor

Water has been featured in different ways in so many photographer's work during the history of photography and it is a major element in your Water Series. Are you finished using water in your artistic studies? Could you give us some information about your new series?

Although I haven't done any new Water Series pictures in a while I do have plans to do more sometime in the future. In addition I plan to work again on my "Water-Colors" series which I began a few years ago but I haven't finished yet. The "Water-Colors" work features water but without figures. Color itself is the subject in those pictures.

My current series is called "Figure/Foliage" and in it I combine figures with foliage - leaves, branches, trees and vines - that I bring into my studio. Again the images reflect on our place in nature and our unique combination of physical and spiritual characteristics.

 In 2007 your book, "AQUATIQUE", was published. Could you tell us how this book project came to be realized?

In 2005 I was having a show at the Volakis Gallery, now in Napa, California, (www.volakisgallery.com) when an executive from the publisher, Insight Editions (www.insighteditions.com), saw my work. That gallery visit led to them asking if I'd be interested in doing a book with them. The result, "AQUATIQUE: Photographs by Brian Oglesbee", presents a collection of photographic images from my Water Series, exploring the visual interaction of water and the human figure. I'm happy to report that here in America AQUATIQUE has been awarded two national book awards including the Gold Medal in Photography from ForeWord Magazine's Book of the Year Awards.

Your works are a source of inspiration for many young photographers. What you would say to them on photography?

Photography is so amazing. It is such a big, wide-open medium with new and awesome potentials sprouting up all the time. The trick is to find your own voice. It can be a lot of work but if you are interested enough to keep learning and diligent enough to pursue it, with a little bit of luck you can achieve it. I feel I am still learning all the time. In fact, in my own work I am most interested in trying new things, things I've never attempted to do before, and things that no one else has done before. In that regard, once you find your own unique voice in photography I believe it is important to use it to ask questions.

Could you tell us something about your process of shooting the Water Series? Creating effects, working with your models, etc. . . I especially want you to emphasize the discovery of new effects in the environment of being experimental and searching.

For one thing, my Water Series photographs are very “straight”; in other words, the camera simply records on film what was in front of it. All negatives are 4x5-inch b&w. Most were shot using Polaroid Type 55 Positive/Negative film (unfortunately no longer being made). The light is generated by electronic flash. What is seen in the print is what was presented to the camera; there is no manipulation of the image after the initial single exposure. Silver prints are made in the darkroom using traditional methods.

Ideas very often come from studying what I've already done to find new directions. It seems like the pictures tell me what to do next. For instance, looking at one picture of a figure in a natural-looking water environment, I noticed some bubbles - and in the bubbles I could see little images of the entire figure. The bubbles were acting as lenses! This led to a whole new group of pictures using fields of bubbles as lenses. I had to experiment with different ways of making bubbles and shot many pictures using several different bubble-making strategies.

When I think of something to explore in a future picture I make a visual note of it in a sketchbook. Many of my ideas come to me in the form of 'what if?' questions. For example, What If the camera is below the surface of the water and the figure is standing at the edge? Or, What If there is light under the figure and the figure is mostly in shadow? Most of the time spent working on an image is spent analyzing and thinking about what I'm attempting to do. Typically, a Water Series picture requires at least three "sittings", and anywhere from 10 to 60 negatives might be exposed before all the elements of the picture find their proper balances. The most difficult thing is controlling all the disparate elements at play. Getting the light, the figure and the water to a final harmony can be quite challenging. A lot of time is spent working out the timing of gesture, or pose of the model, with the movement of the water -- a "choreography" I guess you could call it.

I'm very interested in how we perceive things visually, and I strive to make pictures that may have some perceptual puzzlement to them. Perhaps the viewer is not even aware that a trick of perspective or the strange optical properties of water might be at work in an image. A degree of wonder sets a dialog in motion between the viewer and the picture: an energy exchange.

Are you working on a new project currently?

Along with my Figure/Foliage series which up until now has been shot on 4x5-inch film, I've begun shooting with a digital camera. With it I am starting to do some work outside of the studio setting.

Interview by Levent YILDIZ

Translation by Berna AKCAN, Hasan SÖNMEZ

Brian OGLESBEE Hakkında

Brian Oglesbee 1951’de Şikago’da doğdu.  1970’lerin başlarında Şikago Enstitüsü Sanat Okulu’na yazıldı. 1976’da Şikago’da reklam fotoğrafçısı olarak çalıştıktan sonra oda görüntülerinde uzmanlaşarak Alfred Üniversitesi’nde fotoğrafçılık ve baskı resim dersleri vereceği NewYork merkezi dışına taşındı. 1980’ler süresince, geniş format oda görüntüleri ve still  life renkli fotoğraflardan oluşan bir sergisi ile tanınır hale geldi.

Oglesbee;  ABD,Avrupa ve Japonya’da tek kişilik ve grup sunumları ile bir çok sergide yer aldı. George Eastman House (Rochester, NY), Uluslararası Fotoğrafçılık Merkezi (New York, NY), l’Elysée  Müzesi (Lausanne, Switzerland), Brooklyn Müzesi (Brooklyn, NY), Güzel Sanatlar Müzesi (St. Petersburg, FL), Güzel Sanatlar Müzesi  (Houston, TX) gibi çeşitli kuruluşların koleksiyonlarında ve Sir Elton John Koleksiyonu (Atlanta, GA)’nun da içinde bulunduğu pek çok özel koleksiyonda temsil edildi. New York Sanat Vakfı tarafından iki defa bursla ödüllendirildi.

Oglesbee’nin monografı “Aquatique (Suda yaşayan)”: Fotoğraflar Brian Oglesbee tarafından çekilmiş, 11x14 inçlik geniş formatta, 120’nin üstünde quadtone röprodüksiyon fotoğraftan oluşan ve İnsight Editions tarafından Ekim 2007’de yayınlanmış bir sehpa kitabı. Eleştirel beğeni toplayan Aquatique, 2008’de Fore Word Dergisi’nin Yılın Kitabı Ödülleri’nde Fotoğrafçılıkta Altın Madalya ve Independent Publisher Kitap Ödülleri’nde Fotoğrafçılıkta Gümüş Madalya dahil iki ulusal ödül kazandı .

Oglesbee 1987’den bugüne, karısı Mandy ile birlikte yaşadığı Wellsville NewYork’ta bir stüdyoyu işletmektedir. Son oniki yıldır neredeyse yalnızca Su Serileri (Aquatique) için çalıştı.

Brian yakın zamanda , Broadway’de Aslan Kral ve Titus, Frida ve Evrenin Öte Tarafında filmleri gibi yaratıcı prodüksiyonları ile saygınlık kazanan yönetmen Julie Taymor ile beraber çalışmıştır. Fotoğrafları Brian Oglesbee tarafından çekilen Aquatique’deki Su Serileri görüntülerinden etkilenen Taymor, yakında yayınlanacak filmi Sheakspeare’in “Tapınak’ında, tekniklerini kullanmak için Brian’a işbirliği önerdi. (Gösterime girme tarihi: Aralık 2010)

Çalışmalarını ve diğer bilgileri içeren galerileri görmek için Brian’ın internet sitesini ziyaret edin.

http://www.oglesbee.com

Brian Oglesbee was born in Chicago in 1951. In the early 1970's he attended the School of the Art Institute of Chicago. In 1976, after working as a commercial photographer in Chicago specializing in room scenes, he moved to upstate New York, where he taught photography and printmaking at Alfred University. During the 1980s he became known for a series of large-format color photographs of room-scenes and still-lifes.

Oglesbee has been widely exhibited in one-person and group shows throughout the United States, Europe, and Japan, and is represented in collections in such institutions as the George Eastman House (Rochester, NY), the International Center of Photography (New York, NY), the Musée de l’Elysée (Lausanne, Switzerland), the Brooklyn Museum (Brooklyn, NY),  the Museum of Fine Arts (St. Petersburg, FL), the Museum of Fine Arts (Houston, TX) and many private collections, including the Sir Elton John Collection (Atlanta, GA). He has twice been granted fellowships by the New York Foundation for the Arts.

Oglesbee's monograph, AQUATIQUE: Photographs by Brian Oglesbee, an 11 x 14- inch coffee table book with over 120 quadtone reproductions of large-format photographs was published by Insight Edtitions, Oct. 2007. Critically acclaimed, Aquatique won two national book awards in 2008 including the Gold Medal in Photography from ForeWord Magazine's Book of the Year Awards, and the Independent Publisher Book Awards Silver Medal in Photography.

From 1987 to the present, Oglesbee has maintained a studio in Wellsville, New York, where he lives with his wife, Mandy. For the past twelve years, he has worked almost exclusively on the Water Series (Aquatique).

Recently, Brian has worked with director Julie Taymor, who is highly regarded for her creative productions such as THE LION KING on Broadway and the movies, TITUS, FRIDA and ACROSS THE UNIVERSE. Inspired by Water Series images in "AQUATIQUE: Photographs by Brian Oglesbee", Ms. Taymor asked him to collaborate with her using his techniques on scenes for her upcoming feature film, Shakespeare's "The Tempest" (Release date: December, 2010).

See Brian's website for galleries that show his work and other information:
http://www.oglesbee.com

Tüm Hakları Saklıdır © All Rights Reserved

www.fotoritim.com Sitesinde Bulunan Yazılı ve Görsel Eserlerin Bütün Hakları ve Sorumluluğu Eser Sahiplerine Aittir.

All Images and Text Published in www.fotoritim.com are Copyright © Protected by The Author, All Rights Reserved.

Use By Author Permission Only.