Kahvehaneler ülkemiz kültüründe Osmanlı’dan beri gelen özellikle erkek nüfusun sosyalleşebildiği mekanlardan biri.

Çayına yapılan bir tavla, kağıt veya domino oyunu, Sait Faik’in dediği gibi; “ilaçtan bile faydalı olabilir”. Kahvehanelerde ülke meseleleri, güncel sorunlar sıkça tartışıldığı gibi mahalle halkının sorunlarını ve de kişilerin kendi dertlerini paylaştığı duyulur. Kimi bir çay, kahve içip soluklanmak, sohbet etmek için uğrar, kimi gazete okumak için, kimisi de karısının dırdırından kaçmak için. En ücra köylerimizden büyük şehirlere kadar kahveler sohbet edebilmenin baş mekanları olagelmiştir. Sohbet ve çaya yoğun bir tütün dumanı elbette eşlik eder.

Günümüzde açılan modern cafelerde bu eski kahvehanelerimizin verdiği huzuru nedense bulamayız veya ben bulamam. Belki de toplumsal statülerin, aidiyet duygusunun gereğidir bu huzuru bulamamak.

Zamanla eski kahvelerimizin fiziki özellikleri değişse de, iç ve dış mekanlardaki plastikleşme gibi, özelliklerini yitirmeden süregelmeleri dileğimdir.

Fotoğraflarımın tamamı Bursa kent içi ve ilçeleri ile köylerinde çekilmişlerdir.

Bülent SUBERK