e-Panel
21 Şubat Uluslararası
Çocukluk Çağı Kanser Günü
1979 İstanbul doğumluyum. Cağaloğlu Anadolu Lisesi'ni bitirdim. Fotoğraf ile ilk tanışmam 1997 yazında, o zaman bana sanki yeni bir icatmış gibi gelen, arkadaşımın eski Zenit'i ile gerçekleşti. Liseden daha yeni mezun olmuştum. O dönemde eniştemin diğerinden daha da eski olan Zenit'ini hediye etmesiyle, fotoğraf merakım gitgide alevlendi.
2000 yılında İstanbul Üniversitesi'nde Turizm İşletmeciliği okurken üniversitenin fotoğraf kulübü İSÜF, benim bu alandaki eğitimimin temel taşını oluşturdu. Karanlık odanın kırmızı ışığına orada alıştım. Fakat iş hayatı başlayınca, askerlik dönemi gelinceye kadar fotoğraf sevdası içimde yanmasına rağmen, fotoğrafa uzun soluklu bir ara vermek zorunda kaldım.Bu çalışmanın konusu olan askerlik, aynı zamanda benim gerçek anlamda fotoğrafa dört elle sarılmama sebep oldu. Askerde insanın düşünecek çok vakti oluyor. Ve ben kararımı verdim. Artık fotoğraf hayatımın her anında olmalıydı! 2006 senesinde, askerlikten döndükten 3 ay sonra kendimi, Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nin yetenek sınavlarında buldum. Tek tercihim vardı : "Fotoğrafçılık". Şimdi Mimar Sinan Fotoğraf Bölümünün 2.sınıfında eğitimime devam ediyorum.
Bu seriyi aslında benim askerlik günlüğüm olarak algılayabilirsiniz. Fotoğrafların öznesi ben olmasam da sonuçta ben, olabilecek kendi hallerimi fotoğrafladım diyebilirim. Bu arada askerliğe dair klişe manzaraları da izleyebilirsiniz fotoğraflarda, zira askerlik belki de bir otuz yıl öncesinde nasılsa, bugün de hala öyle. Genç erkekler kanımca bu süreçte bazı değişimlere uğruyorlar, çünkü bu dönem aynı zamanda orada kendinizi ve hayatınızı bolca düşünüp tarttığınız bir dönem. Tabii bu fotoğraflarda öncesi ve sonrası gibi bir karşılaştırma söz konusu değil ama bu değişime neden olabilecek etkenlere bir göz atıyoruz belki de.

Ülkenin neresinde olursa olsun ben ve asker arkadaşlarım, sanırım birbirine yakın duyguları paylaşıyorduk. Birçok şey söylenebilir ya da orada yaşanmış birçok şey anlatılabilir ama ; sanırım en fazla hissedilen özlem duygusuydu. Aynı omaları istenen ama hepsi birbirinden farklı kişiliklere sahip, ülkenin dört bir yanından gelen bir dolu genç adam. Geldikleri yerde belki sıkıntıları vardı, belki de mutlulukları. Ama şimdi orada askerdeydiler, bir süre için pek çok şey geride kaldı. Fakat asıl sorun; işte o bir süre için geride kalanlara kayıtsız kalamamaktır. Bedeniniz içeride kafanız dışarıdaysa, durum biraz sancılı olabilir. Benim karelerimde çatışma yok, şiddet yok; zira zaten bence askerlik bunlardan çok daha fazlası!
Tüm Hakları Saklıdır © All Rights Reserved www.fotoritim.com Sitesinde Bulunan Yazılı ve Görsel Eserlerin Bütün Hakları ve Sorumluluğu Eser Sahiplerine Aittir. All Images and Text Published in www.fotoritim.com are Copyright © Protected by The Author, All Rights Reserved. Use By Author Permission Only.
Dinleniyorum
İsimsiz
Canı sıkılanlar
Çarşıdayken
Çarşı dönüşü
Tuvalet muhabbetleri
Uyku tutmamış
Veda gecesi
Manzara
Karakterler
Veda gecesi eşşeği
Çarşıdayken
Bayrak asılırken