Gemi Parçalama: Çeliğin Biyolojisi 
 

Amerikan bayraklı petrol tankeri SS Minole, Ocak 1998’de Bangladesh Chittagong’da bulunan parçalama sahasına çekildiği zaman, bu hem bir son hem de bir başlangıca işaret ediyordu. Karaya oturmuş geminin etrafında koşan Amerikalı denizciler için bu olay, dünyanın okyanuslarında dolaşarak geçirilmiş uzun, üretken bir yaşamın kapanışını ifade ediyordu.  Sonraki 5 aydan fazla zamanı gemiyi hemen hemen elle söken Bangladeşli gemi parçalayıcılar için, bu  daha çok bir başlangıçtı çünkü gemi, modern varlığını yaratmak için mücadele eden ülkeleri için gerekli olan materyalleri sağlayacaktı. Bir insanın rızkının ölümü bir diğerinin doğuşuydu. Bununla birlikte, bu süreç içerisinde değişen, bir gemiden daha fazlasıydı. Sadece bir kargo taşıyıcısı değil kendi başına bir yaşam simgesiydi. Yaşayan tüm canlılar gibi çürüdü ve yeniden kazanılmış ögeleri, yeni yapılara temel oluşturdu: bir omurga; inşaat demiri, bir pala, bir davul germe çubuğu,bir dini heykel haline geldi. Bu fotoğraflar bu dönüşümün kaydıdır.

Bu fotoğraflar bir dönüşümün kaydıdır; yaşamın bize dayattıkları üzerine bir meditasyon vazifesi görerek, nesnelerin güzel bir formdan diğerine nasıl esrarengiz bir dönüşüm gösterebildiklerini, bir ampülün telinden yayılan ışık gibi üzerimizden geçerek gösterirler.

Claudio CAMBON 
 
...
 

Shipbreak: A Biology of Steel

When the American-flag oil tanker SS Minole beached in the breaking yards of Chittagong, Bangladesh, in January 1998, it signaled both an ending and a beginning. For the American sailors who ran the ship aground, this event meant the close of a long, productive life spent wandering the world's oceans. For the Bangladeshi shipbreakers who over the course of the next five months dismantled the vessel, more or less by hand, it signified instead a point of commencement, because the ship provided many materials necessary to their country's struggle to create a modern existence for itself. The death of one man's livelihood became the birth of another's.

However, more than a ship was exchanged in this process. To all of them she was not just a carrier of cargo, but an emblem of life itself; like all living things she decomposed, and her recycled elements formed the basis of new organisms: a hull became building rebar, a machete, a drum tensioning rod, a religious statue. These photographs give record of this transformation; they ultimately serve as a meditation on how life possesses us more than we do it, and how it mysteriously changes shape from one beautiful form to another, passing through us like light through the filament of a bulb. 

Claudio CAMBON 

Çeviri (translated by) : Berna AKCAN























About Claudio CAMBON

Claudio Cambon has been a documentary photographer for almost 20 years, since obtaining his undergraduate degree from Yale University, where he studied with Richard Benson, Jo Ann Walters and Stephen B. Smith.  He also studied briefly at the San Francisco Art Institute with Linda Connor.  He has photographed all over the world: in Italy and Germany, where his parents are from, and where he has lived for various periods of his life, across the American West, where he worked as a hand on cattle ranches, and in Bangladesh, where he documented the last voyage, breaking and recycling of an American merchant ship, and currently in Mexico, where he is at work on a long term project about life in rural areas of the country.

Claudio has exhibited, lectured, and been published and collected internationally.  He currently lives in Long Beach, California with his wife, Elsa Casillas.

Use By Author Permission Only.