Bu projenin hikayesi ve amacı nedir? Hedefinize ulaştınız mı? 

Kaba Güzellik, Teksas’taki küçük, kırsal bir kasaba olan Vidor’un araştırmasıdır. Portreler ve manzaralar vasıtasıyla bu yerdeki insanların yalnızlıklarını, içinde bulundukları yoksulluk ve ayakta kalma güçlerini araştırmaya çalışıyordum. Başladığım zaman belirgin bir hedefim olmadığı halde projenin ortaya çıkışından çok mutluyum. Ben sadece yer ile ilgiliydim.

Troy’s Battle

Fotoğrafçılığınızla insanlara ne anlatmak istiyorsunuz?

Oldukça inatçıyım ve insanları şaşırtmayı severim. Tüm çalışmalarımın, şaşırtıcı şeyleri güzel bir yolla resmettiklerini düşünüyorum.

Tadpole

Bize "Kaba Güzellik" adlı kitabınızla ilgili biraz bilgi verebilir misiniz?

Kaba Güzellik, İngiltere’ye getirip yayıncı Dewi Levis’e gösterdiğim bir model olarak başladı. O, çalışmayı sevdi ve bir kaç ay temasta kaldık, daha sonra basmaya karar verdi. Kitabın fotoğraf düzeni, görünüşü ve duygusu ile ilgili özel bir fikrim vardı ve Dewi bunu kuvvetlendirmeye yardımcı oldu. Daha sonra kitap baskıdayken onunla birlikte İtalya Verona’ya gittim. Böylece ortaya çıkan şeyin olabildiğince iyi olmasını sağlayabilecektim. Bu çok etkileyiciydi.

Stump Dinette

Bu proje ile ilgili çalışırken başınızdan geçen ilginç bir anınızı bizimle paylaşır mısınız? 

Amerika’da Sükran Günü adlı bir tatil vardır.Herkes hindi pişirir ve bütün aileyi davet eder. Genellikle, hindi fırında pişer fakat Vidor’da daha çok ızgarada yapmak popüler olduğundan bu şekilde tasvir ettim. Birilerini buldum ve bu adam sabah 7.30’da pişirirken bu gösterişli kadın sendeleyerek garajdan geldi. Özenilmiş bir şekilde makyajlıydı ve küçük bir köpeği vardı. Beni görmüş olduğunu ve fotografını çekebilmem için çabucak giyindiğini düşündüm. Kendisine sordum ve “tamam” dedi . Şimdi bu fotoğraf “Kraliyet” adı ile kitapta yer almakta.

A View From The Drain

Daha sonra yolun aşağısına doğru arabamı sürdüm ve ufak bir dereyi sisler içinde çekmek için durdum. Fotoğraf çekmeye gittiğimde deredeki kanlı büyük torbaları farkettim. Fotoğrafları çekip ne yapabileceğimi söyleyecek birilerini bulmaya gittim. “Kraliyet” evine geri döndüm ve onlara neler olduğunu anlatmaya başladım. Gülmeye başladılar ve kanunsuz bir şekilde vurulup dereye atılmış bir geyik olabileceğini söylediler. Kitabın (Kanaldaki bir manzara) ana bölümündeki son fotoğraf budur. Eğer fotoğrafa yakından bakarsanız yerde tuhaf bir nesne görürsünüz. Bu , kanlı geyik parçaları dolu torbalardan düşmüş bir geyik bacağıdır.

Small Escapes

Tekniğinizi – özellikle bu projedeki- merak ediyorum. Burada tarihi ve gizemli bir etki var. Bunu çekme ve basma aşamasında neler yaptınız ve hangi donanımları kullandınız?

Bu, arkasında 220lik takılı olan bir 501 cm Hasselbald çekimi idi. Çoğunu Plu-x ve Tmax ile çektim. Fotoğrafların büyük çoğunluğu elle çekimdir.

Relaxing with the Guidrys

Neden siyah-beyaz? 

Bu projeye başladığımda siyah-beyaz en iyi bildiğim ve kendimi en rahat hissettiğim yöntemdi. Tabii ülkede varolan yoksulluğu gördüm ve konuyu kendime uygun gördüm. Tahmin ederim beni siyah-beyaz çekim yapmaya iten bu şeyler oldu.

Ray Wilson

Kaba Güzellik’le yaşamınız arasındaki bağlantıyı bize anlatabilir misiniz?

Ortanın üstü bir sınıf kasaba olan Michigan East Lansing’te büyüdüm. Güzel bir evde aşırı olmayan güzel şeylerle yaşadım. Ailem, iyi eğitimli çok politik ve Protestandı. Annem, New York Scarsdale’de yetişmiş ve hali vakti yerinde entelektüel bir aileden gelmeydi. Babası mucit bir biyokimyacıydı. Babam, Michigan Sparta’da bir çiftlikte yetişmiş ve ben East Leansing’te çiftliğe yakın bir yerde, yazın zamanımın çoğunu orada geçirerek büyüdüm. Bu, babamın ailesinin sahip olduğu bir meyve çiftliği idi. Zengin insanlar değillerdi ancak insanlara iş verirlerdi. Muhtemelen suyu akmayan,s ağlık şartları iyi olmayan, çok kiracılı ucuz apartmanlarda oturan işçiler vardı.

Hedeflediğiniz yerde misiniz? Gelecekteki planlarınız nelerdir?

Galerilerde baskılar satıyorum ve Amerikan ve Alman dergileri için yazı işleri yapıyorum. Bunları yapmaya devam etmeyi planlıyorum ama daha fazla yazma işi yapmak isterim.

Leashed

Lütfen bize eski projeleriniz ve medya işlerinizi anlatır mısınız? Halen devam ediyor mu?

“Yol Kenarı Hayaletleri”  daha çok Birleşik Devletler’e yaptığım seyahatlerden oluşan bir koleksiyondur. Seriler, melankoli duygusu ifade eder ve benim daima sahip olduğum hassasiyeti yansıtır fakat bir tanesi, annemin kaybı ile abartılmıştır. O ve ben çok yakındık ve  onu kaybetmek bana çok ağır geldi. Ölümden sonraki yaşama ait şeyleri inkar etmememe rağmen onun varlığına dair net bir his duymuyorum.

BBQ Queen

Nerede olduğunu ve beni izleyip izlemediğini düşünmeye çalıştığımda  bu biraz ümit ve biraz kuşkuyla oluyor. Yukarıda bir yerlerde olduğunu umuyorum ama emin değilim. Bu ruh halinin fotoğrafları kapladığını düşünüyorum. Bazıları biraz dini, bazıları nesnelerin tamamen katı bir şekilde kendileri oldukları çalışmalardır. Fakat hepsinde kayıp duygusu olmasına karşın onun anısından edindiğim bir parça umut ve ilham kaynağı mevcuttur. Bana her zaman verdiği ilham kaynağı ve işimle duyduğu gurur için minnettarlık duygusu da vardır.

Jug Riding

Bir sonraki projem renkli çekimler olacak ve New Orleans’ta çekim yapıyor olacağım. Katrina Kasırgası’ndan sonra yeniden toparlanmaya çalışan bir grup insandan oluşacak. 


Röportaj : Levent YILDIZ
Çeviri : Berna AKCAN

...

 

What's the story and aim of this Project? Did you reach your target ?

Rough Beauty is an exploration of a small, rural American town in Texas called Vidor. Through portraiture and landscapes, I was trying to explore the isolation of the people in this place, the poverty they live in and the resilience and strength that keeps them going. I am happy with how the project came out, though I didn’t have a specific goal when I began. I was just interested in the place.

What do you want tell to people with your photography ?

I’m somewhat of a contrarian and I very much like to surprise people. I think in all of my work illustrates surprising things in a beautiful way.

Do you give us a bit information about Rough Beauty's book?

Rough Beauty started as mock-up that I brought to England and showed to the English publisher, Dewi Lewis. He liked the work and we stayed in touch for a number of months and then he decided to print it. I had a specific idea for the sequence of images and the look and feel of the book and Dewi helped make it stronger and then I went to Verona, Italy (EBS were the printers) with him while the book was “on press” so I could make sure it came out as well as possible. That was quite fascinating.

Do you share us a memory when did you work in this Project?

In America there is a holiday called Thanksgiving. Everybody cooks turkey and invites family over. Usually the turkey is cooked in the oven, but I figured that since barbecuing is so popular in Vidor, that someone was bound to have a turkey on their bbq. Sure enough I found someone and while this man was cooking (at 7:30am), this regal woman came teetering out of the garage. She was elaborately made up and had a little dog.  I think she had seen me and had gotten dressed in a hurry so that I could take her picture. I asked, she said okay and the picture is now called “Royalty” and it’s in the book. I then drove down the road and stopped to take a picture of a small creek in the fog. As I went to take the picture I noticed to large bloody bags in the creek.

I took the picture then went to look for someone who could tell me what to do. I went back to the “Royalty” house and when I started to tell them what had happened, they began to laugh and said it was probably a deer  that had been illegally shot and then dumped in the creek. That’s the last image in the main section of the book (called “A View from the Drain.” If you look closely at the image you’ll notice that there is an odd object on the ground. That is a deer leg that fell out of one of the bloody bags of deer parts.

I wonder your technics – speciality over this project ; there's a historical and mystic effect on it,how do you do it " in taking level or pressing level "? And which equipments did you use ?

This was shot with a Hasselblad 501cm with a 220 back. I shot most of it with Plu-X to Tmax. The vast majority of the images are shot hand-held.

Why Black&White?

When I began this project, B&W was the method I knew best and felt comfortable with. I certainly saw a level of poverty that existed in the country which seemed and appropriate to the subject matter and I guess those things made me want to shoot BW.

Could you tell us the connection your life between Rough Beauty ?

I grew up in East Lansing, Michigan, an upper-middle-class college town. I lived in a nice house with nice things – but not extravagant. My parents were well educated, very political, and Quaker.  Mom grew up in Scarsdale, New York, a well-to-do town, and came from a family of intellectuals. Her father was an inventor, a biochemist.  Dad grew up on a farm in Sparta, Michigan and I grew up in East Lansing, close to the farm, and spent a lot of time there in the summer. It was a fruit farm. Dad’s family owned it. They weren’t rich or anything, but they employed people. There were farm workers living in tenement style housing, probably with no running water, and definitely without health care.

One hundred feet to the back of the farmhouse my dad grew up in were a pair of one-room buildings. I guess they had electricity, they must have… but they were ramshackle. This old Indian man named George lived in one of them, and he was very nice, though he was a drunk. And there were seasonal migrant workers who lived in the other building. The migrants, I never knew their names, I would just see them and wave to them. But that scene, that lifestyle, I’ll never forget it. So while the town of Vidor is nothing like the place I grew up, but there is something similar in that regard. I have a lot of admiration for people who keep going against the odds and that’s how I think I came to respond to that kind of subject matter and the people of that town.

Have you got a position that you purposed? What's your future plans?

I sell prints in galleries and do editorial assignments for American and German magazines. I plan to continue doing that but would like to do more editorial.

Please tell us your old Projects and media Works? İs it stil surrender?

“Roadside Ghosts” is a collection of images from my travels (mostly in the US) couple of years. The series conveys a sense of melancholy and I think that reflects a sensibility that I have always had, but one that has been heightened by the loss of my mother. She and I were quite close and losing her has been hard on me. Though I don’t disbelieve anything specific about the afterlife, I also don’t have any clear sense that it does exist.

So when I try to think of where she is and whether she’s watching over me, it’s with some hope and some uncertainty. I hope that she is “up” there, but I don’t know for sure. And I think that mood pervades the pictures. Some of them are quasi-religious and some are more strictly about the objects themselves. But in all of them, I think there’s that sense of loss, but also some degree of hope and the inspiration I gain from her memory. It’s also with a sense of gratitude to her for the inspiration she has always given me and for the pride she would have had in my work.

My next project is being shot in clor and I’m shooting it in New Orleans. It follows one block of people as they try to recover from Hurricane Katrina.

Interview by Levent YILDIZ
Translated by Berna AKCAN

Dave ANDERSON Hakkında

Dave Anderson diğer alanlarda çalıştıktan sonra fotoğrafçı oldu. Protestan bir ailede doğdu ve Michigan, East Lansing’te büyüdü. Üniversitede tarih ve film okudu. Dave , Başkan Bill Clinton’un  iletişim ve medya işleri ofisinde , genç seçmenleri kabul eden, MTV’nin ülke çapında dolaşan “Seç ya da Kaybet” otobüsü için ve daha sonra New York’ta, bağımsız bir film stüdyosu olan Madstone’da çalıştı.

New York Uluslararası Fotoğrafçılık Merkezi’nden bir kurs kataloğunu şans eseri olarak görmesi onun kurslara gitmesine ve kısa sürede fotoğrafçılık için yanıp tutuşmasına neden oldu.

Son dört yıldır güzel sanatlar ve ticari fotoğrafçı olarak tam zamanlı çalışmakta. Kısa sürede Almanya’nın fotoMAGAZİN’i tarafından “Amerikan fotoğraf sahnesinin fotoğraf çeken yıldızlarından biri” ve Bölgesel Fotoğraf Haberleri tarafından “Yükselen Yıldız” olarak tanımlandı. Kaba Güzellik projesi,  Santa Fe Fotoğraf Merkezi tarafından 2005 Proje Yarışması’nda birinciliği kazandı.

Çalışmaları; New York Times, NPR, New Yorker, Esquire, Newsweek, Time, Stern, British Journal of Photography, B&W gibi pek çok yayında yayınlanmış ve, Houston Güzel Sanatlar Müzesi, George Eastman Evi, GüneydoğuTexas Sanat Müzesi, Massachusetts’deki Worcester Sanat Müzesi ve New Orleans’daki Ogden Museum of Southern Art gibi müzelerin koleksiyonlarında yer almıştır.

Dave‘in kitabı Kaba Güzellik, 2006 sonbaharında Dewi Lewis Yayımcılık (ingiltere) ve Mets & Schilt (Hollanda) tarafından Anne Wilkes Tucker’in bir makale ve röportajı ile güncellendi. New Yorker çalışmasını, “duygusal ve sempatik olduğu kadar açık-gözlü ve duygusuz " olarak tanımladı. American Photo yılın kitaplarından biri olarak tanımladı.

Aslen Michiganlı ve uzun süredir New Yorklu olan Dave şimdi Arkansas, Little Rock’ta eşi Ashley ve oğulları Noah ile birlikte yaşamakta.

www.dbanderson.com
info@dbanderson.com 

About Dave ANDERSON

Dave Anderson came to photography only after working in other fields. Born to Quaker parents and raised in East Lansing, Michigan, he studied history and film in college. Dave worked for President Bill Clinton’s communications and media affairs office, MTV’s nation-touring "Choose or Lose" bus recruiting young voters, and later for Madstone, a maverick independent movie studio in New York.

A chance sighting of a course catalog from the International Center of Photography (ICP) in New York led to classes and soon an all-consuming passion for photography.

For the past four years, he has been a full-time fine art and commercial photographer. In that short time, he has been recognized as “one of the shooting stars of the American photo scene” by Germany’s fotoMAGAZIN and named a “Rising Star” by Photo District News. His project Rough Beauty was the winner of the Santa Fe Center for Photography’s 2005 Project Competition.

His work has been featured in numerous media (New York Times, NPR, New Yorker, Esquire, Newsweek, Time, Stern, British Journal of Photography, B&W) and is in the collection of various museums (Museum of Fine Arts, Houston; George Eastman House; Art Museum of Southeast Texas; Worcester Art Museum in Massachusetts and the Ogden Museum of Southern Art in New Orleans).

Dave’s book Rough Beauty was released in the Fall of 2006 by Dewi Lewis Publishing (UK) and Mets & Schilt (Netherlands) with an essay and interview by Anne Wilkes Tucker. The New Yorker called his work “as clear-eyed and unsentimental as it is soulful and sympathetic.” American Photo called it one of its books of the year.

Originally from Michigan and a longtime New Yorker, Dave now lives in Little Rock, Arkansas with his wife Ashley and their son Noah.

www.dbanderson.com
info@dbanderson.com

Use By Author Permission Only.