"İstanbul bana bir gülse...
Tek istediğim güzel bir yanılsamanın beni karşılaması. O kent öyle büyük bir illüzyonist ki ne taşını kaldırınca emek çıkıyor ne öyküleyeni masal diyarından ırak yaşıyor. İnmesi kolay, çıkması zor bir yokuş. Denklemi kurmak ne mümkün, damıttıkça cismini cümbüşün boşluğuna. Boşlukta her an yenilenen bir yarışma, iki göz çatışır, güzeli ayrışır. Bir sataşma, kaç sevişme, uyuşma, kaçışma... Korkuyorum senden, senin kadar güçlü ve acımasız olmak zorunda kalmamdan. Ama yine de İstanbul, bana bir gülümsesen, belki yine gelirim".
Oysa doğup büyüdüğüm bu kenti hiç terk etmedim. Her an gitmeye hazır bir yolcu gibi an kollarken ona biraz daha bağlandım. Özlediğim bir sessizlik mekânı, nasıl tanımlanmalı ki doğa kanunlarına ters düşmesin, huzur ve tercihli bir yalnızlık arayışı mı?
Kendimi iskelelere vermem "sessizlik" arayışımın bilinçsiz seçimlerindendi.
Burada sabahın erken saatlerinde başlayan ve gün yorulana dek devam eden ayini, 'gemi yanaşır, halat atılır ve bağlanır, yolcular iner, bekleyenlere kapı açılır, koşan son yolcunun ardından kapı kapanır ve gemi yolunu izler' diye özetlemek mümkün. Fakat her mekânın bir ruhu vardır. Ve bedenini paylaştığın an sonrasında başlar iki ruh çatışmaya, ardından teslimiyet. Okuyun onu.
"Gemi yanaşıyor yolcu. Bilmem ki zihnini teslim ettiğin bir sarılma sahnesi midir yoksa vedalaşma mı? Uzaklaştıkça benden, pişmanlıklarınla mı sarınacaksın, umutlarınla mı? Az öncenin telaşını kovmuş, hangi düşü akıtacaksın pencereden… Belki gözlerini dikip bekleyeceksin konağımda, ama sonunda gideceksin. Siz, her biri birbirinden farklı izler bırakan yolcuları coğrafyamın, yüklediklerinizle mıhlanıyorum sessizlik tarihine. Bilin ki eriyip giden hareketliliğinize tanık kalacak ben ve öte yarım, fısıldadıklarınızla büyürken gölgemiz." diye yazar günlüğüne.
İskele demek, biraz ayrılıktır, biraz kavuşmak. Biraz savrulmaktır, biraz tutunmak. O, her karşıtlıkta dalgayla yıkarken yüzünü, siz, sessizlik arayışında kendi sesinizi yarattınız artık, durup dinlemeden gidemezsiniz. Çünkü iskele demek, 'İstanbul'la aranıza pamuk ipliğinden ağlar örmek demek.













Tüm Hakları Saklıdır © All Rights Reserved
www.fotoritim.com Sitesinde Bulunan Yazılı ve Görsel Eserlerin Bütün Hakları ve Sorumluluğu Eser Sahiplerine Aittir.
All Images and Text Published in www.fotoritim.com are Copyright © Protected by The Author, All Rights Reserved.
Use By Author Permission Only.
TFSF Onaylı Yarışmalar
Photo Contests Under TFSF Patronage
06 Mart 2009 ZEYTİN DOSTU DERNEĞİ 1.ULUSLARARASI FOTOĞRAF YARIŞMASI "Zeytin ve Zeytinyağı"