MİNNETTARLIĞIN İFADESİ FOTOĞRAF

Fotoğraf minnettarlığı ifade etmenin bir yolu olabilir mi?

Jim Zuckerman, “Dünyanın Fotoğrafları” çalışması için “Beni fotoğrafçılığa yönelten şey, güzelliği bütün biçimleriyle yakalamaya olan sevdamdır. Afrika’daki bir hayvan portresinden Hindistan’daki küçük bir çocuğa veya Türkiye’deki eski bir yerleşim yerine kadar, her zaman doğaya özgü işlere, ilgi çekici kültürlere ve insanın başarısına olan minnettarlığımı ifade etmek için güçlü fotoğraflar arayışındayım” der.

Çok hoşuma giden ve fotoğrafa olan yaklaşımımın iyi bir ifadesi olduğuna inandığım bu sözleri kaydedip, fotoğrafla ilgili hoşuma giden yazıları biriktirdiğim bir dosyaya koymuşum.

Evet, minnettarlığın ifadesidir fotoğraf.

Fotoğrafı yücelten ve aslında onu olması gerektiği yere koyan bir yaklaşım ve güzel bir ifade gerçekten.

Biz fotoğraf çekenler ve çektiğimiz güzellikleri çevremizle paylaşanlar öyle değil miyiz?

Fotoğrafa olan sevgimiz, aslında sevdiğimiz şeylere karşı olan minnettarlığımızın ifadesi değil midir?

Elimizde makine olsun ya da olmasın, zaten beynimiz güçlü fotoğraf arayışı içinde.

Bakıyoruz, irdeliyoruz, görmeye çalışıyoruz.

Aklımızda kalan görüntüyü de makinemizle tespit edip tarihe mal ediyor, belgeliyoruz.

Biriktiriyor, arşivliyor geleceğe taşıyoruz.

Her birimizin, bilgisayarları, harici bellekleri, cd’leri minnettarlığımızın ifadesi olan fotoğraflarla dolu.

En başta sevdiklerimize, yakınlarımıza, anne ve babamıza, eşimize çocuğumuza olan minnettarlığımız.

Evimize, sokağımıza, mahallemize ve yaşadığımız kente olan minnettarlığımız.

Dağları, ovaları, akarsuları, çiçeği ve böceğiyle, ülkemize olan minnettarlığımız.

Bizi saran atmosferi ile nefes almamızı sağlayan dünyamıza olan minnettarlığımız.

Genel hatlarıyla vurgulamaya çalıştığım minnet listemizi onlarca alt ve üst başlık altında değerlendirmek ve uzatmak mümkün.

Geçmiş yazımda belirtmiştim “Fotoğrafta ölümsüzlüğün gücü var” diye.

Ölümsüz kıldığımız her şey, aslında bizi çok etkileyen ve bizim onu kutsadığımız şeylerdir.

Sevgiyle yaklaşmak, onu milyonlarca pikselin organizesi ile kaydetmek.

Eğer böyle bir duygu olmasaydı, fotoğraf bu kadar yaygın ve sevilen bir uğraşı alanı olabilir miydi?

Dijital fotoğrafın yaygınlaşması birçok insana minnettarlığını daha kolay ve iyi şekilde ifade etme imkanı verdi.

Girin internetteki fotoğraf paylaşım sitelerine, bakın.

Onlarca, hatta binlerce kişi güzel buldukları görüntüleri birbiri ile paylaşmaktan zevk duyuyor, mutlu oluyor.

Her saniyede onlarca fotoğraf minnettarlığın ifadesi olarak düşüyor paylaşım sitelerine. Kiminin en çok sevdiği kedisi ya da köpeği, kiminin renklerine vurgun olduğu çiçekleri ya da kelebekleri.

Kimine göre yaratıcının mükemmel anlamlar yüklediği insan bedeni, kimine göre de yaşamımıza derin anlamlar katan ilişkiler, ifadeler, gülüşler… Bazılarımıza göre de renkler, biçimler, tonlar ve bunların ötesinde ışığın yaşantımızdaki gücü…

Her şey aslında varlığımızın farklı ifadeleri.

Öz aynı, bizi bu yaşama tutunduran güzellikler bütünü.

Ya biz fotoğrafçılar, çekecek bir şeylerin olmadığı bir dünyada yaşıyor olsaydık ne olurdu?

Düşünün, ışığın –dolayısıyla renklerin- kuşların, kelebeklerin, denizin, akarsuların olmadığı karanlık tekdüze bir dünyada yaşıyor olsaydık.

Düşünmesi bile ürkütücü değil mi?

O nedenle hiç durmayalım. Elimizde makinelerle bize bu yaşamı bahşeden her şeye minnettarlığımızı ifade etmeye devam edelim.

Enver ŞENGÜL