Özgeçmişinize baktığımız zaman “eğitim” in önemli bir yer kapladığını görüyoruz… Hem fotoğraf hem de gazetecilik üzerine eğitim üzerine düşünceleriniz nelerdir? Eğitim sizce hayat boyu devam edecek bir süreç midir?

Ne fotoğraf eğitimi ne de gazetecilik eğitimi dört sene sürecek bir eğitim değil aslında. Temel prensipleri bir ya da iki ayda öğrenirsiniz ve biter. Gerisi yetenekle ilgilidir. Bir yandan da, coğrafya, tarih, sosyoloji, edebiyat bilgisi iyi olan bir fotoğrafçının fotoğraflarının daha iyi olması kaçınılmaz tabii.

Fotoğraf üzerine en verimli geçirdiğiniz evre hangisi idi? Hangi çalışmalarınız size daha çok kişisel mutluluk sağladı?

Verimlilikten ziyade genel bir verimsizlik hali içinde olduğumu söyleyebilirim. En verimli dönemlerim basında düzeli çalıştığım dönemler. Örneğin Galatasaray dergisinde çalıştığım aylar oldukça verimliydi. Freelance çalıştığım dönemlerde kendi projelerimi yapmak için yeterince motive olamıyorum.

Ülkemizde basın ve röportaj fotoğrafçılığı ile ilgili mevcut durum, sizin bakış açınız ve olmasını istediğiniz hususlar nelerdir?

Türk basınında röportaj neredeyse yapılmıyor. Sürekli duyduğumuz röportaj tanımlaması ise söyleşi yerine kullanılıyor. Dolayısıyla basında röportaj fotoğrafları da yer bulamıyor. Fotoğrafçının, belgeselcinin, foto röportajcının ürettiği işlerin Türk basınında yer bulması çok zor. Bu işleri yaparak geçinmek imkansız.


Bu işleri yapan insanlar büyük özverilerle çalışıyorlar. Haber dergilerinin, gazetelerin iyi bir foto röportaj yayımlamaları da zor oluyor çünkü bu işler orada düzenli olarak çalışan insanlardan talep ediliyor ve onlar da çok kısa bir zaman içerisinde bunu yapmaya çalışıyorlar. Yine de, tüm bunlara rağmen, umutluyum. Yurtdışından alınan lisanslı dergilerin çoğalmasıyla freelance çalışan fotoğrafçıların işleri Türk basınında daha çok yer bulacak umarım.

Sanırım Fenerbahçelisiniz. Galatasaray’ın en başarılı yılını fotoğrafladığınız Ali Sami Yen projenizde neler hissettiniz?

Neyse ki Galatasaray’ın en başarılı yılı değildi. Hatta Fenebahçe’nin altı sıfırlık galibiyeti de o döneme denk geldi. Aslında o dönemde futbola şimdiki kadar ilgi duymuyordum. Orada çalışırken ilgim arttı. Tabii Fenerbahçe’ye olan ilgimden söz ediyorum.

 

Beğendiğiniz veya takip ettiğiniz;

-Dergiler; İz, Geo, Atlas, Chronicle, Aktüel, Newsweek Türkiye,

-Fotoğrafçılar; Antonin Kratochvil, Andrew Henderson, Guy Tillim, Ami Vitale, Kathryn Cook 

-Siteler; Enter World Press Photo, Viiphoto, AgenceVu, Aevum, Narphotos...

Şimdiye kadar açtığınız sergi oldu mu? Bundan sonra açmayı planladığınız var mı? Ve çalışmalarınızı bir albümde derleyip sunmayı düşünüyor musunuz?

Kişisel sergilerim olmadı ama karma sergilere katıldım. Şu ana yaptığım çalışmalar albümde toplanacak kadar kapsamlı değil. Ama bir gün o kapsama gelirse isterim tabii ki…

Fotoğrafa dair, gelecek ile ilgili planlarınız nelerdir?

Güney Afrika’ya yerleşip orada fotoğrafçılık yapmak.

Bir fotoğrafçı için ekipmanı, onları kullanma becerisi ne kadar önemlidir sizce?

Dijitale geçinceye kadar ekipmanımı neredeyse hiç değiştirmedim, dolayısıyla çok da önemsemedim. Dijitale geçtiğimizden beri takip etmeye çalışıyorum çünkü teknoloji çok çabuk değişiyor ve bu gelişmeler fotoğrafınızı etkiliyor.

Bir gün basılı bir medya organının başında olursanız şu ana kadar yapılmamış veya yapılsa bile eksik-hatalı yapılmış neleri düzeltip, yapmak isterdiniz?

Az önce dediğim gibi Türk fotoğrafçıları içerisinde çok iyi röportaj, belgesel çalışanlar var ve bunlar basında değerlendirilmiyor; onları değerlendirir ve bu işin maddi karşılığını en yüksek seviyede tutardım.


Bir de telif hususunda çok dikkatli olmak gerekir. (Örneğin benim her ay birkaç kez, daha önce hiç çalışmadığım gazete ya da dergilerde fotoğraflarım yayımlanıyor)

Röportaj: Levent YILDIZ

Portfolyo : Eren Aytuğ "Capetown"

Tüm Hakları Saklıdır © All Rights Reserved

All Images and Text Published in www.fotoritim.com are Copyright © Protected by The Author, All Rights Reserved.
Use By Author Permission Only.