Fethi Sabunsoy,
Fotografçı
Usta fotografçı
İnsan fotografçı
Fotografçı arkadaş
…..
Fethi Sabunsoy’la ilgili ne kadar özellik söylenirse söylensin, öncelikle mutlaka fotografçılığını belirtmek gerekir.Çünkü fotograf O’nun için bir uğraşı değil, hayatı ve kendini bir anlatım biçimi.Hayat kadar gerçek,sade ve doğal objektifiyle nice görüntüler aktarır, bizlere.Bazen gizli hayallerin peşinde koşan,çoğu kez zamanın ve hayatın fotograflarını izler gülümseyen gözleri.
Çocuk yaşlarında, akranlarının parlak gün ışığının peşinde koşturdukları zaman, o karanlık oda ile tanışır. Kimyasalların bereketli ıslaklığında aydınlık dünyalar yaratır. Boş kartlar üzerinde yavaş yavaş oluşan ve siyahtan beyaza koşan, nice insan yüzleri ve yaşamlarına tanık olunur, Fethi Sabunsoy’un karanlık odasından aydınlığa çıkan.
Diplomaya kurban giden sevdasını fotoğraflara taşır.Kim bilir belki işitemediğimiz bir sevda türküsüdür, renkli çalışmaları. Kırmızıları bol,karşıt renklerle bezenmiş güzel kız portreleri o renkli fotograf kareleri yaşanmamış sevdaların fotografları mıydı?
Zaman zaman kendi yalnızlığında büyütür, çocukluğunu. İkiye bölünür,iki iken bir olur.Yolculuklara uzanır, kendi gizeminde. Ama anlatamaz, ses ile. Dışa vurumcu anlayışla, oluşturduğu deneysel çalışmalarında canlanır, sözleri. Pek sık yapmaz, bu tür çalışmaları. Dedik ya;deneysel diye..O da denemişti, işte
Kimi zamanda , içinden gelen kahkahaları taşır. Bir çoğunun anlamadığı veya göremediği ince esprilerle oynaşır. 9 adımda siyahtan beyaza taşınır.
Pek çok kimsenin hayalidir, bir müzede fotograflarının yer alması. Macaristan’da kabul görür, fotografları.Tarihte yerini çoktan alır, usta, ölümsüzleşir usta... Ödüller, ünvanlar hepsini fotografçı kimliğiyle kazanır. Kadrajında hep insanı ve insana dair şeyleri aktarmaya çalışırken, insanı asla fotografik obje olarak görmez.
“İnsanı ve yaşamı fotoğraflamayı seviyorum. Ülkemizin insanlarının çeşitliliği, değişik kültürlerin içiçe olması, benim de bu kültürlerin içinden gelmem ve kendimi yaşadığım andan, ortamdan sorumlu hissetmem nedeni ile her zaman insanların, yaşamın içinde olmayı yeğledim. “

Artık Fethi Sabunsoy aramızda değil.Özleyeceğiz, O’nu.Darbuka çalan çocuklarda arayacağız, Fethi Usta’yı. Kahvehanelerde umutsuz bakan yüzlerde...Taşköprü’den geçerken, selam yollayacağız Usta’ya ,Güle güle Fethi Usta, renklerin insanı…

güzel bir insanmış.. nur içinde yatsın..

Son günlerinde evinde tanıdığım ve her şeye karşın yaşam dolu, umutlu, coşkulu konuşmalarını keyifle dinlediğim bu güzel insana rahmet diliyorum. Onu anımsamamızı sağlayanlara teşekkür ediyorum. Sevgilerimle...

Fethi abiyi "Kahvehaneler" adlı albümünden tanıdım, çok etkilenmiştim çalışmalarından ve kesinlikle tanışmalıyım demiştim. Daha sonra öğrendim ki aramızdan ayrılmış. Derinden etkilendim, üzüldüm.
Neden iyi olan herşey kadar çabuk biter...
Değerli ustayı saygı ile anıyorum.

herhangi bir fotoğrafa bakıyorken çeken kişinin gördüğüne baktığımı düşünürüm bu dolaylı da olsa çeken kişinin düşünce biçimine duygularına dünyayı algılamasına ulaşmanın bir yolu gibi gelir bana... Allah rahmet etsin

Hayata gelmekle, sonucu belli bir müsabakaya 1–0 önde başlarız. Aldığımız ilk nefes hayata karşı ilk golümüzdür. Ama ya bundan sonrası. Oyunu güzelleştirmek adına yaptıklarımız hayatımıza katılan anlamlardır. Oyun süresini uzatmak nafile bir çaba ama oyunun güzelliği süresinin belirsizliğinden geliyor..Alınan ilk nefese karşılık verilecek son nefes, aynı zamanda yediğimiz gol olacak, yaşam sona erecektir.Aynı zamanda müsabaka da….Skor ise her zaman 1-1 dir….Yaşam = ölüm veya alınan ilk nefes = verilen son nefes eşitliği hiçbir zaman bozulmayacaktır. Hayata geldiğimiz gün ölüme doğarız, ona doğru yol alırız. Borçlu başladığımız yaşamın bizden alacağının ifadesidir ölüm. Ölüme doğru yol alış, teslim olmayı gerektirmez. Seneca’nın söylediği gibi “Madem doğduk, iki şey yapabiliriz; hemen çekip gidebiliriz ya da mutlu yaşamanın yolunu ararız.”

Fethi Sabunsoy fotoğraf çekerek mutlu olmaya çalışan bir fotoğraf emekçisiydi. Yapacağı çok şeyler vardı daha ama acelesi varmış. Ruhu şad olsun.

Nietzsche “Öyle bir hayat yaşıyorum ki” şiiriyle Fethi’ye selamlar

Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin
Öyle bir hayat yaşadım ki,
Son yolculukları erken tanıdım
Öyle değerliymiş ki zaman,
Hep acele etmem bundan,

Anladım…

İ.Selçuk KADIOĞLU / ADANA

Fotoğrafının merkezine "insan"'ı oturtan,neyapacağını ve ne yaptığını bilen,Resim eğitimi almış olmasına karşın,fotoğraflarını siyah~beyaz dalında üreten,özellikle; "siyah/beyazlar" ve "kahvehaneler" çalımaları ile yetkinliğini kanıtlamış olan Sevgili Fethi SABUNSOY arkadaşımızı çok ama çok erken kaybettik.
Fotoğraf dünyamızdaki saygın adını herzaman hatırlayacağız.
Işıklar içinde ol.

Ali Rıza AKALIN

görevim itibariyle 1990-2002 adanada bulundum.bu arada afad da kursa katıldım.kursa katılmamın sebebi çevrem olmasını istedim.çünkü bilgi olarak kursa ihtiyacım çok yoktu.ama çevrem olmadı...bu konuda sitemkarım...ama orada bir adam tanıdım, o adam bize her zaman çok yakın davrandı...çok iyiydi.insandı...
yıllar sonra bir yerlerde karşılaştığımız zaman hemen gelir hatırımızı sorardı.bu adam FETHİ abimizdi...gerçekten saygı duyulacak bir adam. ondan çok şey öğrendim.herşeyden önce insanlığı...
şimdi istanbulda görev yapıyorum.bir süre önce ifsak a gittiğimde onu kaybettiğimizi öğrendim.inanamadım,sanki bir yakınımı kaybettim gibi çok üzüldüm, çok üzüldüm...mekanı cennet olsun,ailesinede büyük sabırlar diliyorum...
hayatını da daha yeni araştırdım...gerçekten saygı duyulacak mütavazi insanmış...toprağın bol olsun FETHİ abi...

Mehmet bey iyi günler.. Size ulaşmam gerekiyor. Türkiyede Kahvehaneleri en iyi görüntülemiş büyük ustaya karşı bir vefa borcu olarak, son çalışmam olan Kahvehane Halleri projemi Fethi ağabeye ithaf ettim. Bu sebeple 9 Ekimde İfsakta bir sergim olacak. Size ulaşabilirsem eğer, Fethi ağabeyin ailesinede haber vermek istiyorum. Mail adresimi buraya yazıyorum, bana ulaşırsanız çok sevinirim. hakancinar74@gmail.com

Fethi Sabunsoy'a ithaf, ne güzel. .Teşekkürler Hakan Çınar,teşekkürler.
Mehmet Karabay.

BÜYÜK USTAYA SELAMLAR OLSUN
ZAR ZOR İLK OKULU OKUYABİLEN ORTA VE LİSEYİ DIŞARDAN OKUDUKTAN SONRA Ç.ÜNÜVERSİTESİNDE İŞ BULUYOR KAMERAMANLIK YAPARKEN BİRİNE AŞIK OLUYOR SİYAH BEYAZ KARA KURU BİR..........FOTOGRAFA ................DUYDUGU AŞKLA SİYAH BEYAZ FOTOGRAFI EN GÜZEL RENKLERDEN DAHA GÜZEL YAPTI SINIRLARI ZORLADI DIŞARDAN ÜNÜVERSİTEYE GİTTİ VE ÇALIŞTIGI BÖLÜME ÖĞRETİM ÜYESİ OLDU MAHALLEDE ÇEKTİGİ RESİMLERİ GÖREN KOMŞULARI BU NEBİÇİM RESİM SİMSİYAH RENKLİ OLSA DAHA GÜZEL OLURDU DEYİP DUDAK BÜKERLERDİ USTA DİNLEMEDİ KİMSEYİ TÜM ELEŞTİRİLERE GÜLDÜ BİRGÜN BANA HADİ TUZLAYA BALIK YEMEYE GİDELİM DEDİ GİDERKEN BİRDEN YOLUN ORTASINDA DURDU NE OLDU DEMEYE FIRSAT KALMADAN MAKİNAYI KAPTIGI GİBİ PAMUK TOPLAYAN IRGATLARI HABERSİZCE GÖRÜNTÜLEMEYE BAŞLADI ZAMAN NASIL AKIP GİTTİYSE BALIK YEMEDEN GERİ DÖNDÜK FOTOGRAF AŞKI YÜZÜNDEN. ÇOK İLERİ GİTTİ USTA SINIRLARINI ZORLADI HADDİNİ AŞTI DURACAGI NOKTAYI BİLMEDİ ADANA YETMEDİ TÜRKİYE YETMEDİ MACARİSTANA GİTTİ VE İLK TÜRK OLARAK ÖZEL DAVETLE SERGİ AÇTI AMANSIZ HASTALIGA KAPILDIGINDA İYİEŞECEM GÖRECEKSİNİZ YAZ GELSİN HAVALAR ISINSIN TEKRAR AYAGA KALKACAM DEDİ AMA OLMADI REİME OLAN AŞKI YÜZÜNDEN EVLENEMEDİ NEDEN EVLENMİYORSUN DEDİGİMDE BEN EVLİYİM AŞKIMA İHANET EDEMEM DERDİ AŞKIDA RESİMDİ SAYGI DUYMEKTAN BAŞKA ÇEREM YOKTU CENAZE TÖRENİ ÜNÜVERSİTEDE YAPILDIGINDA TÜM YAKINLARI EŞ, DOSTU BU NEBİÇİM RESİM SİYAH BEYAZ OLMUŞ DİYEN KOMŞULARI TÖRENDE TÜYLERİ DİKEN DİKEN OLDU ACABA BİZ BAŞKA CENAZEYEMİ GELDİK YOKSA BU GERÇEKTEN USTANIN CENAZESİMİ DİYE EVET BU USTANIN CENAZESİYDİ İŞTE BÖYLE GÖRKEMLİ OLUR USTALARIN CENAZESİ..RUHUN ŞAD OLSUN BÜYÜK USTA

Allah rahmet eylesin.Hakikaten değerli ustaydı.