Bize kendiniz ve fotoğraf yolculuğunuzla ilgili biraz bilgi verebilir misiniz?

1977’de doğdum, Paris’te yaşıyorum.

“Bir rüyam vardı: kameramla dünyayı dolaşmak.”

2002’de AGRO ParisTech’de iş ve pazarlama üzerine master yaptıktan sonra bir kuruşum bile olmadan sadece sırt çantam ve Canon’umla dünyayı gezmeye karar verdim. Bir yıl boyunca pis kamyonlar ve yollarda,  denizlerde ve okyanuslarda Jules Verne’ taş çıkarırcasına yolculuk yaptım (ağaçtan kanoyla, yelkenliyle, kamyonla, deveyle, bisikletle ve ayaklarımla). Amacım insanları tanımaktı.

Bir yıl otostop, 8000 fotoğraf ve müthiş bir maceradan sonra foto muhabirliğine geçmeye karar verdim. Bu 180 derecelik yaşam değişikliği, kişisel yaşamımı harekete geçirdiği ve dünyada rol alma isteğimin bir parçası olmasının yanı sıra yeni bir meydan okuyuştu.

Sosyal ve çevresel olaylarda serbest fotoğrafçı olarak çalışıyorum. 2004’de Arnavutluk’ta Patrimoine sans Frontières (tehlikede olan kültürel miras yerleşimlerinin korunması için çalışan Fransız bir sivil toplum örgütü) Voskopojë’deki benzersiz Ortodoks kiliselerinin restorasyonunu ve onların son kurucuları olan Armonianları resmettim. Bu çalışma, Fransa ve Arnavutluk’daki sergilerde , konferanslarda, kitaplarda ve tanınmış  dergilerde (Le Monde 2, Courrier International,...) yer aldı.Ukrayna’da Kırım Tatarlarının ve onların 1944’de Stalin tarafından sınır dışı edilerek Sovyet sonrası anavatanlarına zorlu dönüşlerinin  fotoğraflarını çektim.2007’den beri, dünyada uyum içinde yaşamanın mümkün olduğunu göstermek için doğa ve insan arasındaki benzersiz ilişkiye odaklandım. Çoğu röportajda en kötüler anlatılıyor, ben umut vermeye karar verdim. Hindistan’da dünyanın ilk çevrecileri ile ilgili olan en son hikayem bunu en iyi biçimde göstermektedir. Bu çalışma GEO dergisinin 30. yıl dönümü olan Mart 2009 sayısında yayınlandı.

Ekipmanlarınız nelerdir?

EOS 20D

EOS 5D

EOS 5D Mark II (Canon Europe’dan ödünç)

GEO’da çalışmamın yayınlanmasından beri Canon Europe, denemem için bana yeni ekipmanlar ödünç veriyor ben de onlara geri bildirimde bulunuyorum. Bir nevi “küçük temsilciyim”

- EF 16-35mm f/2.8L USM

- EF 50mm f/1.4 USM

- EF 100mm f/2.8 Macro USM

- EF 70-200mm f/4L USM

- EXT EF 1.4x II

- Speedlite 580EX

- Speedlite 430EX

- Reflektörler,...

- Manfrotto tripod

Bir fotoğrafın dünyayı değiştirebileceğine inanıyor musunuz?

Evet, yapabilir. Hindistan’daki dünyanın ilk ekolojistleri olan Bishnois’lerle ilgili çalışmamın dünyayı değiştireceğini ümit ediyorum... En azından birazcık.

Fransa Courchevel’deki son Uluslararası Sürdürülebilir Kalkınma Forumu (Aralık 2008) süresince, Courchevel sokaklarında ve kayak merkezinde ilk kez bir projemi ve bir fotoğraf sergimi sundum: 6 büyük format görüntü (1,5X2) “Görüntü Zirveleri”nde 22 Nisan 2009’a kadar yer alıyor. Georges Steinmetz gibi ünlü fotoğrafçılardan çevre ile ilgili toplam 60 görüntü sunuldu. Organizasyonda “plastik savaşçısı” Khamu Ram Bishnoi ile tanışma ve onun toplum felsefesi ile Thar çölündeki plastik kirliliğine karşı çalışması hakkında konuşma fırsatı buldum. İlk kez bir Bishnoi böyle bir toplantıya davet edilmişti ve bunun daha pek çoğuna öncülük edeceğini umuyorum. Onun toplumunu, çevre ve vahşi yaşamı koruma felsefesini dünya çapında yaymaya söz verdim.

Hikaye ilk kez GEO dergisinde Mart 2009’da yayınlandı. Dünyanın diğer yayınları onu izleyecek. Bir televizyon belgeseli ve bir kitap haberleri daha da yaymak için hazırlık aşamasında.

Konferanslar da veriyorum ve bazı büyük şirketler de ilgi gösteriyorlar.

Çağdaş fotoğrafçılıkla klasik fotoğrafçılığı kıyasladığınızda ne gibi değişiklikler görüyorsunuz?

İnsanlar bugün dijital kamera ile fotoğraf çekmenin daha kolay olduğunu düşünüyorlar… Ama öyle değil. İyi olan standartlar her zaman yüksektir ama dergilerin fotoğraf bütçeleri düşüktür. Günümüzde fotoğrafçılıkla geçinmek biraz daha güç. Şanslı olduğumu biliyorum.

Beğendiğiniz sanatçılar kimlerdir? Size kim ilham verir?

Steve McCurry, James Nachtwey, David Alan Harvey ve diğer Magnum ve VII fotoğrafçıları. “Belirleyici An”ından ötürü Henri Cartier-Bresson

Bu proje üstünde ne kadar çalıştınız?

Bishnoi projesine 2007’de başladım ve 3 kere 2 ay Hindistan Rajasthan’a gittim.  Hikayenin henüz yayınlanmadığını ve benzersiz olduğunu biliyordum. Kendi kendimi finanse etmeye karar verdim ve bunu gizli tuttum. Toplum tarafından kabullenmek kolay değildi, özellikle çöldeki kutsal bayramlar süresince. Çöldeki bir kutsal bayramda  70.000 insan önünde, onların felsefelerini dünyaya yayma  düşüncemi sundum. Bu şaşırtıcı ve 15. yüzyıldan beri ekolojist olan insanlar sonunda onlar için çok kutsal yerlerde fotoğraf çekmemi kabul ettiler.

Bu proje nasıl başladı?

Bu toplumla ilgili bir arkadaşım bana bahsetmişti ama ilk once bunun bir çeşit turistik gezi olduğunu düşünmüştüm. Jodhpur yakınında 3 saatlik “Bishnoi safari turu” gibi görünüyordu. Aslında orada bu işi yapan sadece 3 aile oluşundan dolayı çok memnum çünkü bu, toplumu turistlerden korumanın bir yolu. Hikayeyi kurcalamaya karar verdim ve benim gerçek toplum ve onların liderleri ile tanışmama vesile olacak bir Bishnoi öğrencisi ile tanıştım. Doğa ile uyum içinde yaşayan insanlar gerçekten mevcut ve 600.000 kişiler.

Canon’a verdiğim röportajımı buradan okuyabilirsiniz (İngilizce)

http://cpn.canon-europe.com/content/btl/franck_vogel.do

Bu çalışma için ne çeşit ekipman kullandınız?

Canon ekipman kullanıyorum. EOS 5D ve 20D, 3 lens (16-35mm f2.8, 70-200mm f4, 50mm f1.4) aynı zamanda 2 flaş, bir çoğaltıcı, tripod, yansıtıcılar... Mart 2009’da GEO dergisinde yayınlandıktan sonra Canon Avrupa bana sponsor oldu ve Tanzanya’daki albino insanların öldürülmesi hakkındaki son hikayem için geçenlerde bir 5D mark II aldım. Bunu siyah-beyaz çalıştım. Holanda “NRC weekblad” dergisinin kapak hikayesi oldu (6 Haziran 2009 sayısı) ve bu vahşetin kınanması için dünyadaki diğer dergilerde de yayınlanacak.

Aklınızdaki daha sonraki projeler nedir?

2009’da, Arnavutluk ve Yunanistan’da GEO dergisi için olduğu gibi Bangladeş ve Haiti’de de açlık karşıtı sivil toplum örgütü ile bir projem var. Bishnois hakkında bir televizyon belgeseli ve bir kitap hazırlanıyor ve 2010 da tamamlanmış olabilir.

Bize tekniğinizle ilgili kısaca bilgi verebilir misiniz?

En önemli olan şey teknik değildir, konuya harcadığınız zamandır. Eğer insanların fotoğraflarını çekmek istiyorsanız öncelikle onlar tarafından kabullenilmeniz gerekir. Bu, onlarla saatler, günler hatta haftalarca vakit geçirmeniz demektir. İyi fotoğraflar istiyorsanız, onlar sizi ve kameranızı unutmalı. Renkli fotoğrafçılık için ikinci ipucu; ışığın iyi zamanında çekim yapmaktır. Bu, yere ve mevsime göre değişir. Örneğin Hindistan’da yalnızca sabah 5 ve 8.30 arası ile öğleden sonra 5’den geceye kadar çekim yapabilirsiniz.

Yeni fotoğrafçılar için bir proje ile ilgili çalışmak hakkında neler söyleyebilirsiniz?

Eğer profesyonel fotoğrafçı olmak istiyorsanız bunun çok zor olduğunu ve zaman alacağını bilmelisiniz. Benim 6 yılımı aldı... Ve şimdi GEO ve diğer dergiler çalışmalarımı yayınlıyorlar, artık daha kolaylaştı. Her şey Eylül 2008’de Perpignan (Fransa)’da “Visa pour l’Image” sırasında başladı. Seçkin dergi editörleri ve fotoğrafçılar ile karşılaşmak için en iyi yer. Gerçekten tavsiye ederim ama her fırsatta onlara çalışmanıza bakmaları için şansınızı zorlamalısınız, hatta geceleri barlarda bile... Eğer onları rahatsız edecekseniz çalışmanızın özel birşeyler olduğundan emin olmalısınız. Bu; bitmiş, güçlü ve yeni bir hikaye olmalı, sadece basit bir portfolyo olmamalı.

Size göre dijital fotoğrafçılığın avantaj ve dezavantajları nelerdir?

Dijital fotoğrafçılığın en iyi yanı ve aynı zamanda en kötü yanı: çektiğiniz görüntüleri kameranın arkasında anında görebilmenizdir. Öğrenmek ve farklı şeyler denemek adına bu iyi birşey ama önemli bir festival çekiyorsanız onlara bakarken görüntüleri kaçırabilirsiniz. Yemek yerken ya da günün sonunda onlara bakmanızı öneririm. Biraz eski bir ders gibi ama ben bu şekilde yapıyorum.

Bu tekniği nasıl keşfettiniz ve sırrınız nedir?

Böyle yapmak zorundaydım çünkü müşterilerim görüntüleri akşam ya da ertesi gün istiyorlardı. Başlangıçta slaytla kıyasladığımda görüntülerimin işe yaramaz olduğunu düşündüm ama renk profillerine hakim olmayı becerdikten kısa süre sonra 5D ile herşeyin çok daha iyi olduğunu gördüm. Yeniden full frame bir kamera bulmaktan çok mutluydum. Bir 20mm bir 20mm.’dir!!

Ülkenizde bir fotoğrafçı olmak nasıldır?

İnternette fotoğraflar 1$ olduğu için bu her yerde zor. Ama tutku varsa sorun yoktur. Yineliyorum. Çok çalış ve hiç bir zaman vazgeçme! Başarının anahtarı budur.

Fotoğraflarınıza bakan kişilere kendiniz ve duygularınızla ilgili ne aktarmak istiyorsunuz? Fotoğraf çekme amacınız nedir?

Hiç bir yazıya ya da açıklamaya gerek olmadan kendilerini anlatan ve izleyicide duygular uyandıran klasik görüntüler oluşturmayı seviyorum. Eğer fotoğraflarım insanların düşüncelerinin değişimine yardımcı olabilirse en mutlu insan olabilirim.

Sanatsal ve entelektüel memnuniyetleriniz nedir?

Her gün mükemmel resmi arıyorum!

Gelecekle ilgili ne düşünüyorsunuz?

Ben pozitif bir insanım ve eminim ekonomik krizler iyi şeyler getirecek… Özellikle çevre için!

Gençlere sanatla ilgilenmelerini önerir misiniz?

Çok çalışsınlar, biraz zamanı olan ve size çalışmaları hakkında bilgi verebilecek deneyimli bir fotoğrafçı bulsunlar. Arkadaşlarınıza ya da diğer fotoğrafçılara da sorabilirsiniz. Bu yolla daha hızlı şekilde gelişeceksiniz.  

Can you give us some brief information about yourself and your journey of photograph?

Born in 1977, I’m based in Paris.

"I had a dream: travel the world with my camera".

In 2002, after a Masters degree in business and marketing from AGRO ParisTech, I decided to set off round the world without a penny, with only his backpack and his Canon camera. Over the course of a year, I took dirt tracks and roads, sailed seas and oceans by means of transport worthy of Jules Verne (dugout canoe, sailing boat, truck, camel, bike...and his legs). My main goal was to meet human beings.

After one year of hitch-hiking, 8000 pictures and a fabulous human adventure, I decided to jump into photojournalism. This "180-degree" life change was a new challenge as well as an awakening in my personal life and the part I wished to play on Earth.

I work as a freelance photographer on social and environmental issues. In 2004, in Albania, on assignment for Patrimoine sans Frontières (a French NGO dedicated to preserving endangered cultural heritage sites), I depicted the restoration of unique Orthodox churches in Voskopojë as well as the last of their founders, the Aromanians. This work has been shown in France and Albania in exhibitions, conferences, books and well-known magazines (Le Monde 2, Courrier International,...). In Ukraine, I took photos of Crimean Tatars and their tough post-soviet return to their motherland after having been deported by Stalin in May 1944. Since 2007, I have focused on the unique relationships between Nature and Human beings to show the World that it's possible to live in harmony. Most reportages depict the worst, I decided to bring hope. In India, my most recent story on the world's first environmentalists illustrates this in the best way. This work has been published in GEO magazine for its 30th anniversary issue in March 2009.

What are your cameras and equipments?

EOS 20D

EOS 5D

EOS 5D Mark II (lent by Canon Europe)

Since my publication in GEO, Canon Europe lends me new equipment to try and I give them feedback...I’m kind of a “little ambassador”

- EF 16-35mm f/2.8L USM

- EF 50mm f/1.4 USM

- EF 100mm f/2.8 Macro USM

- EF 70-200mm f/4L USM

- EXT EF 1.4x II

- Speedlite 580EX

- Speedlite 430EX

- Reflectors,...

- Manfrotto tripod

Do you think that a photograph can change the world?

Yes, I believe it can. I hope that my work in India about the Bishnois, the world’s first ecologists, will help to change the world...at least a little.

During the last International Forum for Sustainable Development (Dec. 2008) in Courchevel, France, I presented the project for the 1st time and a photo exhibition was launched in the streets of Courchevel ski resort: 6 big format images (1,5x2m) are presented in "Les Sommets de l'Image" until April 22nd, 2009. In total 60 images about environment from famous photographers such as Georges Steinmetz are presented.

The organization gave me an opportunity to invite Khamu Ram Bishnoi, the "plastic fighter", to talk about his community philosophy and his work against plastic pollution in the Thar desert. First time ever a Bishnoi was invited to such a meeting and I hope it will lead to many more. I promised his community to spread worldwide its philosophy about environment and wildlife protection.

The story has been published first in GEO magazine in March 2009. Other publications around the world will follow. A TV documentary and a book are also under preparation to spread the news always wider!

I give also conferences and some big companies have already shown some interest !

What do you think about it’s difference in the contemporary photography compared with the classical photography?

People think that it’s much easier today with digital camera but it’s not…The standards are always higher, which is good, but the magazines’ photography budget is always lower. Nowadays it’s much more difficult to make a living with photography…I know that I’m very lucky.

What artists do you like? Who inspires you?

Steve McCurry, James Nachtwey, David Alan Harvey,…and other Magnum and VII photographers. Henri Cartier-Bresson for its “The Decisive Moment”.

How long have you worked on this project?

I started the Bishnoi project in 2007 and I went 3 times 2 months to Rajasthan in India. I knew that the story hasn’t been published and that it was unique. I decided to finance it myself and to keep it secret. It was not easy to be accepted by the community, especially during holy festivals in the desert. In front of 70 000 people during a holy festival in the desert, I presented my idea to spread their philosophy around the World. Those amazing people, ecologists since the 15th century, finally accepted to let me photograph their most holy places.

How did this project begin? 

A friend did talk to me about that community, but first I though it was kind of a tourist trap…It looked like when I went for a 3h “Bishnoi safari tour” near Jodhpur. Actually I glad that there are only 3 families that do that business and it’s a way to protect the community from tourists. I decided to keep on digging the story and I met a Bishnoi student, who was my first access to the real community and their leaders… The people, who live in harmony with Nature really exist: there are 600 000 !

You can read my interview I gave to Canon here (in English):

http://cpn.canon-europe.com/content/btl/franck_vogel.do

What kind of equipment do you use for this work?

I’m using Canon equipment: EOS 5D and 20D, as well as 3 lenses (16-35mm f2.8, 70-200mm f4, 50mm f1.4). I had also 2 flashs, an exterder, tripod, reflectors,...Since my publication in GEO magazine in March 2009, Canon Europe is sponsoring me and I recently got the 5D mark II for my last story about the “Human Albino killings in Tanzania” I have done in black & white. It’s the cover story for the magazine “NRC weekblad” in the Netherland (June 6th, 2009 issue) and it will be published in others around the globe to denounce that horror.

What are your next projects in your mind?

In 2009, I have a project in Bangladesh and Haiti with the NGO Action Against Hunger, as well as one in Albania and Greece for GEO magazine. A TV documentary and a book about the Bishnois are also under preparation and should be available in 2010.

Can you give us some information about your technique shortly?

The most important is not the technique, but the time you spend with your subject. If you want to take photos of people you need to be accepted by them first. That means you have to spend some hours, days or weeks with them. If you want good pictures they have to forget about you and your camera. The second trick for color photography is to shoot when the light is the best...that depends on the place and season but for example in India, you can shoot only between 5 and 8.30am, and again from 5pm till the night.

For new photographer, what do you say to us in what kind of differences made  about working on a Project?

If you want to become a professionnal photographer, you must know that it’s very difficult and that it will take time. It took me about 6 years...and now that GEO and other magazines publish my work it became easier. All started in Perpignan (France) during “Visa pour l’Image” in September 2008. That’s the best place to meet prestigious magazine editors and photographers...I really recommend it, but again you have to push your luck by “forcing” them to look at your work...at any time, even in bars at night. If you disturb them you have to be sure that your work has something special...it has to be a complete, strong and new story and not just a simple portfolio !

According to you, are there any advantages and disadvantages with digital photography’s?

The best thing about digital photography is also the worst thing: you can see your images in the back of the camera right away. It’s very good to learn, and try different things but if you’re shooting an important festival you can miss images by always looking at them. I advise to look at them while eating or at the end of the day... it’s a bit old school but that’s the way I do.

How did you discover this technique and what's your secret?

I had to use it because my clients wanted the images in the evening or the next day. At the beginning I thought my images were crap – compared with slide film - but after a while I managed to master the color profiles and with the 5D everything was much better. I was so happy to find a full frame camera again...A 20mm was a 20mm !!

How's it to be a photographer in your country?

Since the 1$ photos on the Internet, it’s difficult like everywhere...but when passion drives you it not a problem. My quote: Work hard and never give up ! That’s the key to the success.

What do you want to transfer about yourself and your feelings to people looking at your photographs? What is your purpose taking photographs?

I like to create classical images that need no text or explanations, images that talk by themselves and bring emotions to the onlooker. I would be the happiest person if one of my photos could help changing people’s mind…

What are your artistic and intellectual satisfactions?

I’m looking for the perfect picture each and every day !

What do you thinking about future?

I’m a positive person and I’m sure that the economic crisis will bring some good things…especially for the environment!

Do you suggest it to young people that think start to art?

Work hard, find an experienced photographer that has a bit time and who can give you feedback on your work. You can also ask friends or other photographers. You’ll improve faster that way.

Is there one story / experience that stands out in the making of this work?

I started the project in 2007 when I was 29 years old…The Bishnois follow 29 rules laid out by their guru in 1485AD. Bishnoi stands for 29 in Hindi: “Bish” (20) and “Noi” (9)…It’s kind of a magic number for me. They gave me a necklace with a portrait of their guru and told me that now I’m also a Bishnoi.

Röportaj (interview by) : Aydan ÇINAR
Çeviri (translation by) : Berna AKCAN

Use By Author Permission Only.