10 yıl kadar önce çok hastalandım ve önemli bir hipofiz (beynin altındaki salgı bezleri) tümörü tanısı kondu. Tümör, endokrin sistemimi harap edecek derecede zarar vermişti ve 3 ay ömrüm kaldığı söylendi. Acilen ameliyat oldum ve ilaç tedavisine başladım. 2000 yılında mevcut tümörün alınabilmesi için ikinci ameliyatımı oldum.  Oldukça başarısızdı ve 2003 yılında daha da ilerlemesini engellemek amacıyla kapsamlı bir radyasyon tedavisi gördüm. Tümör nedeniyle  optik sinirlerim ciddi bir biçimde zarar gördü ve her iki gözüm de görme yeteneğini üçte bir oranda kaybetti, kısmen kör oldum.

Bu kayıp ve ölümle yüzyüze gelmek hayatımı ve fotoğraf çalışmalarımı derinden etkiledi.

Hayatıma, aileme, şükran duymaya ve bilgiye olan sevgimi gözden geçirdim ve böylelikle potansiyelimin farkına vardım çünkü ölümsüz değildim ve zaman asıl olandı. Kendimi sanatçı olarak görmeye ihtiyacım olduğunu fark ettim. Benim özel yeteneklerim neler olabilirdi? Diğer sanatçılardan neyi, nasıl farklı görecektim? Dünyaya ne sunacaktım?

Bu sağlık sorunu ve deneyimi benim, ölüm ve yaşam, gerçek ve gerçekdışı, hayal ve gerçek, ruh ve beden, umut ve hayal kırıklığı arasındaki ince perdenin fazlasıyla farkında olmamı sağladı, bunu da fotoğraflarımda aynı temayı aramaya başladığım için önemli buluyorum.

Umarım bu fotoğraflar, bu “diğer taraf” ve ikileme arayışlarını yansıtıp, açığa çıkartıyordur. Sanatsal dürtüleri ve bana ilham veren şeyleri izleyerek, kendimi keşfederek, beni etkileyen şeyleri, neden ibaret olduğumu öğreniyorum. Her fotoğraf benim hayat mozağimin bir çini parçası. Sonuçta, tüm parçalar bir araya gelerek benim kendi portremi oluşturuyorlar.

Frank GROSS

Over 10 years ago I became very ill &  was diagnosed with a severe pituitary (gland beneath the brain)  tumour. The tumour had wrecked havoc on my endocrine system & I was given 3 months to live. I immediately underwent surgery and medicinal treatment. In 2000 I had my second surgery to try and remove the residual tumor. This too was unsuccessful and in 2003 I had extensive radiation treatment to try and stem further growth. My optic nerve was severely damaged by the tumor and I’ve lost a full one third vision out of each eye. I’m partially blind.

This damage and the coming face to face with my mortality profoundly influenced my life and my photographic work.

I recovered a love of life, family, gratitude, and the knowledge that I better get to realize my potential  because I’m not immortal and time is of the essence.

I realised that I needed to find myself as an artist. What my unique gifts may be? What or how do I see differently from other artists. What can I offer the world?

This health issue and experience,  has made me acutely aware of the thin veil that separates life and death, real and unreal, dreams and reality, spiritual and material, hope & despair, and I felt that it was important for me to begin exploring this theme in my photographs.

I hope that these photos reflect this and reveal this exploration into the duality and the ‘other world’. By following artistic impulses and photographing what inspires me, I discover and get to know myself , what moves me, what I’m about. Each image is like a single tile in the mosaic of my life. Eventually, they’ll all piece together as a self-portrait.

 
Frank GROSS
 
Çeviri (translation by) : Şebnem AYKOL