Herkesin hikayesi kadar benimkisi .. Basit başlangıçları karmakarışık yaptığım .. Hayal kurmak gibi .. Yetmeyince durdurmak istemek gibi zamanı .. Kendini anlatmak için çırpınmak gibi .. Yani FOTOĞRAF çekmek gibi ..

Masalları hala hayatı kadar önemseyen birinin “bakın benim kahramanlarım” diyebilmesinin belki de tek yolu .. Ben böyle başladım işte ..

Henüz çok başındayım her şeyin .. Ve bilmediklerimle devam ediyorum .. Nefesim açıldıkça sanırım daha sıkı sarılıyorum yakaladığım her zamana .. Bu yüzden kaygılarım yok , neysem ne kadarsam ya da neyi anlatamadıysam olduğu gibi seriyorum gözler önüne ..

Hepimizin hayatından gelip geçen suratları donduruyorum .. Kimi zaman da kendi suratımda ifadelerle boğuşuyorum ..

Çektiğim ya da içinde olduğum her kareye hikayeler yazıyorum kendi içimde .. Bazen tek karede çözülüyor her şey .. Bazen de rafa kaldırılıyor onlarcası .. Ama hiçbir zaman hikayeler tükenmiyor ..

Portreler, esas kahramanlar .. Kurgularsa bu işi amatörce yapanın kahramanlığa soyunduğu anlar .. O yüzden çok karenin sözde kahramanı da benim .. Mimikler yaratan sonra da onları bir masalla bağlayan .. Seviyorum bunu yapmayı .. Ve geç kalmadan daha fazla masal , daha fazla kahraman bulmak için çabalıyorum ..

Bir gece uykusuzlukla elimde minicik bir makineyle ne yaptığımı çok da bilmeden bir şeyler denedim .. Sonra dönüp bakınca hem o uykusuzluğa hem de bana çok ama çok şey katan 60wattlık masa lambasına gizlice teşekkür ettim ..  O gece bir melek yaptım onlar için hamurdan .. Umarım kabul etmişlerdir ..

Bambaşka bir nefes oldu bu benim için .. İçine onlarca farklı nefes kattığım ya da nefeslerin çoğuna ortak olduğum ..

Sonraları başka kahramanlar oldu .. “İş ciddi” dediler .. Ve ben de başladım onların masalını durdurmaya .. Kiminde çok güldük .. Kiminde de amatör iki cephe fazlaca savaştı daha iyisi için .. Bir yanda ben .. Bir yanda kahramanlar ..

En son çektiğim karelerde, çok önemli başlangıçlar yaptım .. Başta kendime ait (en büyük hayal) bir makinem oldu .. Gerçek bir makine .. Öyle ki bayramlığı alınmış çocuk gibi başucumda tuttum gecelerce .. Ve devamında gelen “Birileri” ..

Son olarak belki çoğunun kral diye bildiği bir kahraman daha .. Mehmet Turgut .. Bana karşı olan sonsuz desteği ile sanırım biraz daha emin atıyorum adımlarımı ..

Bir varmış bir yokmuş .. Zamanı durduran herkesin kahramanları adına ..

Fulya ALTAN

Tüm Hakları Saklıdır © All Rights Reserved

www.fotoritim.com Sitesinde Bulunan Yazılı ve Görsel Eserlerin Bütün Hakları ve Sorumluluğu Eser Sahiplerine Aittir.

All Images and Text Published in www.fotoritim.com are Copyright © Protected by The Author, All Rights Reserved.

Use By Author Permission Only.