YAŞAMA TUTUNMAK

Ankara Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Kliniğinde yapılmış olan bu çalışmada engelli çocukların ve ailelerinin sessizce sürdürdükleri yaşama uyum mücadelesinin sergilenmesi amaçlanmıştır.

Vicdan ve duygu sömürüsü yapmadan, kabalaştırmadan, sanatsal bir duyarlılık ile gösterdikleri çabanın hüzün ve sabır dolu şiirselliği fotoğraflarla ifade edilmeye çalışılmıştır. Bu çaba, bu mücadele zaten en başta engelli çocuk tarafından tam bir çocuk masumluğu ile gerçekleştirilmektedir. Sevinci, acısı, kederi ve çoşkusu diğer çocuklardan farklı değildir. Onları diğer çocuklardan farklı yapan engellikleri ise sadece onların çabası ile değil toplumun çabası, ilgisi, desteği ve anlayışı ile ortadan kaldırılabilir veya azaltılabilir. Engelli çocuklarda gözlediğimiz bu olağanüstü yaşama uyum çabasını, engelsiz bireylerin farkına varmalarını ve toplumun onlara sahip çıkmasını sağlamak amacıyla görselleştirmeye çalıştık.

Sergisini açtığımız bu çalışmanın kitap haline getirilmesindeki özverileri için Botox grup müdürü Kemal Cebecioğlu ve ürün uzmanı Serap Budak başta olmak üzere bu işe sponsor olan Abdi İbrahim İlaç Firmasına teşekkür ederiz.

SEREBRAL PALSİ VE ÇOCUK

Serebral Palsi(CP), gelişmekte olan beynin motor merkezlerinde  harabiyet sonucu oluşan kalıcı, ancak progresif olmayan; doğum öncesi, doğum sırası ve doğum sonrası dönemlerde beynin zedelenmesiyle gelişen, duyu, algı, görme, işitme, konuşma ve kavrama yetilerinde değişik derecelerde defektler ile karakterize olan nöromüsküler bir disfonksiyondur.

Serebral palsili bir çocuk için bilimsel ve bilinçli yaklaşımlar, sabırlı ve özenle uygulandığında yaşamın daha kolay olması mümkündür. Aile bireylerinin, hekim, fizyoterapist, psikolog, eğitimci ve öğretmenlerin kısaca toplumun iletişim içinde olması serebral palsili çocuğun yaşamla başa çıkmasında anahtar yaklaşımdır. Bu nedenle toplumun bu konuda bilgilendirilmesi ve bilinçlendirilmesi temel noktadır. Engelli kişi ailesiyle, sosyal ve iş çevresiyle sonuç olarak toplumla birlikte yaşamak, üretmek ve mutlu olmak gereksinimi duymaktadır. Dolayısıyla toplumun da rehabilitasyon sürecine katılımı doğal sayılmaktan öte beklenilmelidir.

Unutmayalım ki, engelli bir çocuğa sahip olmak hiçte uzak bir olasılık değildir.

Use By Author Permission Only.