Sevgili Huru,

Oncelikle paylasimin icin cok tesekkur ederim...
“Halkevlerinin Etkinlikleri İçinde Fotoğrafın Kullanımı Ve Yeri (1932-1951)... Bu tezini bir sekilde okuma imkanina sahip olabilirsem sonsuz mutluluk duyacagim...

Sevgilerimle.

merhaba

fotoğraf yaşama gitmede bir araç.yaşama dair öyküler oluşturmada.insanlarla buluşmada ve onların hikayelerine tanıklık etmekte.Bu aracın eb güzel işlendiği fotoğraf dalıda belgesel sanırım.Hayata ve insana dair izleri,diğer insanlara ve hayata dair izlerle buluşturmak,onlara dair tanıklıkları belge niteliğinde tarihe taşımak.Bu güzellikte fotoğrafların bir çok öyküleri var.Bu öykülerden en derin ve insanda iz ve rtki bırakan karelerde daha çok kayıplarla oluşan olayların belgeseli oluyor.Deprem bunlardan sadece biri ama her ülke ve insan için en acı hissedilen şekli.Karelerinde belgeselin sıcaklığı-diyaloğu ve bunların yarattığı bir içtenlik var.Yani yalnızca çekmek yerine onların yaşamlarına konuk olmuşsun,öykülerinidinlemiş,onlara dair acıyı yada sevinci hissetmişsin.İnsan yüzlerinde bu tanıdık yaklaşım hissediliyor.Teknik olarak S-B seçimin belgesel özelinde doğru bir karar.Genel olarak belge olması nedeniyle tarihsel bir nitelik siyah-beyaz karelerde daha etki gücünü artırıyor.eline,yüreğine ve karelerine sağlık.
hep fotoğrafla kal.sevgiyle kal.bol ışıklı günler

Başarılarının devamını ve adının daha çok duyulmasını diliyorum.. Ellerine sağlık.Fotoğrafın çok güzel, çok da anlamlı.

Fotoğrafların yazgımızı anın içine hapsetmiş. Adeta suratımıza çarpmış. Günlük, basit koşuşturmacalarımızın hiç te bize(içimizdekine) ait olmadığını hatırlatmış. Siyah beyaz çekimlerde insanı titreten bir yan zaten var. Bir de Hürü Arkadaşın kattıkları ... Kendine iyi bak, Tuncay'a selam söyle.

sade yalın güzel olmuş başarılar konularrda seciçi olman dahada güzel haydar ÜSTÜNEL