e-Panel
21 Şubat Uluslararası
Çocukluk Çağı Kanser Günü

9 façalı kolun ışığı aldığı gibi, kum torbasının karşısında saygıyla eğilen boksörün yorgunluğunda ve ustasının nasırlı ellini saygıyla öpen boksörün efendiliğinde şu hep kolaylıkla atfedilen barbarlık ve vahşiliği görebiliyor muyuz? Objektifin arkasında, fotoğrafın karşısında. Yanıt belli belirsiz sizde de şekilleniyorsa gerçeğe dair bir şeyleri anlatmaya başlamıştır fotoğraflar.
8 düğüm atılmış ve sonrasında ringe bırakılmış boks eldiveninde, az evvel bütün gücünü tüketmiş dinlenmeye giden boksörün dinlensin diye ringe bıraktığı eldivenleri de uzanmış sanki bir gün batımını izlemekte.
7 ği yumrukların hesabı nasıl tutulmamışsa atılan yumruklar da hesaplanmamış, orada bir savaş var, bedenin ağırlığının ve omuzlara yüklenmiş ağırlıkların savaşı. Bir kol kalkabilir ancak bu karmaşanın sonunda, tedirgin beklerken hakemlerin kararını yüzlerine bakınca o ağırlığın ne kadar fazla olduğunu görün.
6 ndan bakarken ringin iplerinin, haylaz bir çocuk gibi görünen antrenör ve hemen arkasında boksör son bir şeyler dinliyor menajerinden bu üçgenin içinde bir yaşam sözü var sanki, birbirlerinden kopmayan sıkı sıkı kenetlenmiş bir yaşam yoldaşlığı, bir aile.
5 yazan bir levha güzel bir kızın ellerinde havaya kaldırılmış, gülümsemekte. O an boksörleri görmek istiyor gözlerim o rakama bakıp neler düşündüklerini hissetmek istiyorum. 5 sona doğru mu? 5 geride kalan mı? Birazdan bir başka rakam daha görebilecek miyim acaba düşüncesi mi?
4 köşe beş metre kare bir alan içinde olan bitenlerin sonsuzunda, siyah beyaz görüntülere dönüşüyorken bir müsabaka, biz kendi alanımızda oturmuş izlerken bütün bu olup bitenleri, orada o anda, en tepede, bir sandalye üstünde, bacaklarını uzatmış oturan izleyicinin gördüğü gibi mi görüyoruz yaşamı bu karenin içinde, yoksa bizler daha mı tepeden bakıyoruz bütün bu olup bitenlere bir deklanşör zamanı donup kalan yaşamın içinde?
3 ncü kişiyiz biz artık o ringde anlamaya başladıkça o ringi ve üzerindekileri. Gardımızı alıp bekliyoruz yaşantımızdaki gibi ya da en kolayını seçip yabancılaşıyoruz yokmuş varsayıyoruz ya da daha kötüsü tıpkı yaşantımızdaki gibi. Ne bir yumruk yiyoruz ne ter içinde kalıyoruz ama kolaylıkla dahil oluyoruz fotoğraflarla oraya. Ama bir farkındalığın sınırlarındayız ya da ...yım. Muhammed Ali benim Vietkongla bir sorunum yok derken aynı gün Eddie Adams ona Pulitzer ödülü getiren bir fotoğraf çekiyor. Bu ikisi arasında ki bağ kadar gerçek bir bağ oluşuyor yaşamda gördüklerimizle bizim aramızda.
2 lemde kalmadan yazamadım fotoğrafların içeriğine dair bir şeyler vardı ancak ben içimdekileri yazdım rakamlarla oynayarak o en kritik rakamlarla, geriye doğru sayıldığında sonu getiren rakamlarla. Zorlama oldu kimi yerde ama geriye sayılırken, zihni saran endişe ile kullanılan her kelime biraz zorlama biraz anlamsız değil midir? Bana bu kadar yazma gücünü veren fotoğrafların gücü, onlar benim verdiğim rahatsızlığı nasılsa alıp götürecek sizden.
1 az sonra bu sayfayı kapatacaksınız ve güne kaldığınız yerden devam edeceksiniz, ne fotoğrafçının ne de sporcuların bundan haberleri bile olmayacak; ama eminim siz fotoğrafçının gözü ile bakarken fotoğrafçı sizi, siz onlara bakarken boksörler sizin onlara baktığınızı hissedecekler. Bu sayfa kapandığında gelecek olan aslında sadece...
NAKAVT...
Can GAZİALEM







































Ardından Mart 2007’de Afsad’a üye oldu. Yönetim Kurulu Üyeliği ve İleri Düzey Eğitim Seminerinde danışmanlık görevlerine devam etmektedir.
Şimdiye kadar sekiz adet karma sergiye katıldı. Işığın peşindeki yolculuğuna yeni projeleriyle devam ediyor... Tüm Hakları Saklıdır © All Rights Reserved www.fotoritim.com Sitesinde Bulunan Yazılı ve Görsel Eserlerin Bütün Hakları ve Sorumluluğu Eser Sahiplerine Aittir. All Images and Text Published in www.fotoritim.com are Copyright © Protected by The Author, All Rights Reserved. Use By Author Permission Only.