Yıl 1989 insanoğlunun doyumsuz tüketim isteğinin doğaya verdiği zarar o denli artmıştı ki, ozon tabakasında kocaman bir delik açılmıştı. Hiç kimse artık bu konuya uzak kalamıyordu.

Doyumsuz tüketim hırsı nedeniyle insanoğluna kızmaktan kendimi alamazken, doğa sevgimiz nedeniyle kendimizi onlardan soyutluyorduk, bir yandan atmosferi delinen doğaya acırken.

Ajanslar suçluyu ilan etmişti; CFC. Evlerimizde, buzdolaplarımızda, spreylerde, boyalarda bolca kullanılan madde ozon tabakasında delik açıyor, böylelikle güneş ışınlarının zararlı radyoaktifleri yerküreye kadar ulaşarak her şeyin genetiğinin bozulmasına neden oluyordu.

Bir zamandan beri ressam Nilhan Saygon ve heykeltıraş Eşber Karayalçın’la birlikte üç disiplinde ve tek bir tema üzerinde sergi yapmayı planlıyorduk. Karar hemen verildi. Sergi, çevre duyarlılığı ile ilgili olacak ve serginin adı Clora Flora Carbon “CFC” olacaktı.

Defalarca toplandık, konuya yaklaşımımızı belirlemek için. Herkes kendince bir ucundan yakaladı. Aslında herbirimiz merak ediyorduk nasıl olacak diye. Türk-Amerikan Derneği salonundan sonra 5 Haziran Dünya Çevre Günü’nde sergiyi Güvenpark’ta tekrarladık.

Sözde, herkes çevreye duyarlıydı. Kime sorsanız, ‘çevre dostuydu’ ama pek çok kimsenin umurunda bile değildi çevre. Hele hele büyük sanayi devletleri...

Bir korkuluk yapmaya karar verdim. İnsan boyundan biraz daha uzun yapmak istememin nedeni; edimsiz duruşunu daha heybetli, daha tapınılası kılmaktı. Biraz idealize bir korkuluk oldu.

Toplumun değişik kesimlerini temsil eden modelleri korkulukla birlikte görüntüleyecektim. Pek çok arkadaşım bana yardımcı oldu; kimi modellik yaptı, kimi arabasıyla Gölbaşı yakınlarında bir tarlaya taşıdı bizi.

Sergide fotoğrafların yer aldığı bölümde son çerçevede kırık aynanın üzerinde aynı korkuluğun serigrafik bir baskısı bulunuyordu. Böylelikle izleyiciler, tıpkı fotoğraflarda olduğu gibi, korkuluğun yanında kendi yansımalarını görüyorlardı.

Büyük baskılar yapacaktım böylelikle renklendirmesi de daha kolay olacaktı. En büyük tabaka olan 50x60 cm’den de daha büyük. Rulo kartlara baskı yaptım. Kartlar küvete sığmıyordu ancak küvetin içinde rulo yapılarak banyo edilebiliyordu. Böylelikle fotoğraflarla daha yakın bir ilişki kurmuş oluyordum.

Sergideki fotoğraflar kurgusaldı. Yine daha sonraki çalışmalarımda kullandığım gibi fotoğraflarda yer alan objeler tarafımca üretilmişti. Baskı sonrasında da renklendirme çalışması yapılmıştı.

1960 Doğumlu Göğer, Gazi Üniversitesi Eğitim Enstitüsü ve Gazi Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi'nden mezun oldu. 1981 yılında fotoğraf çalışmalarına AFSAD' da başladı. Çeşitli dönemlerde AFSAD yönetim kurullarında üye ve başkan olarak görev aldı. Fotograf Dergisi yayın kurulunda bulundu, Fotograf Sempozyumu düzenleme kurullarında yer aldı. Çeşitli yarışmalarda ödüller aldı ve jüri üyeliği yaptı. Ortak ve kişisel fotoğraf sergileri açtı. Fotoğraf eğitimi ve atölye çalışmalarında bulundu. Kavramsal ve kurgusal fotoğraf çalışmalarının yanı sıra heykelle de ilgilenmektedir. Ankara’da 1987 yılından beri, ortağı olduğu ARTCAMERA Fotoğrafik Tanıtım Şirketi'nde tanıtım fotoğrafı ve grafik çalışmaları yapmaktadır.

Use By Author Permission Only.