Bize kendiniz ve fotoğraf yolculuğunuz hakkında kısaca bilgi verebilir misiniz?

34 yaşında Vietnam Hanoi’de yaşayan Kanadalı bir fotoğrafçıyım. Editör olarak çalışıyordum ama dünyadaki diğer insanlar dışarı çıkıp hikayeler anlatırken ve fotoğrafçılıktaki yaratıcılıklarını keşfederlerken bir masanın arkasında oturmak beni hasta etti. 2001 kışında, kariyerimi fotoğrafçılıkta sürdürmek için Asya’ya taşındım ve 2003 baharı süresince tam gün çalıştım. İlginç hikayeler bulma açısından daha iyi bir pazar olduğuna inandığım için Vietnam’a taşındım ve gerçekten 2000’lerin başlarında Vietnam’da basının ilgisini çekecek pek çok şey vardı.

Kameralarınız ve ekipmanınız nedir?

İşlerimin %95’inde Canon DSLR’ler ((1D MKIII, 5D MKII) kullanıyorum. Röportaj çalışmalarında kendimi 35 fl.4 lensi diğerlerinden daha çok kullanıyor olarak buluyorum. Aynı zamanda, bir  Alien Bee stüdyo dışı ışık setim ve portrelerle ticari işler için çeşitli tamamlayıcılar kullanıyorum.

Halen orta formatla çekim yapıyorum; özellikle çok çok harika bir kamera olan Mamiya 6 telemetrem ile…

Bir fotoğrafın dünyayı değiştirebileceğine inanıyor musunuz?

Fotoğrafçılığın değişimleri etkileyecek güce sahip olduğuna inanıyorum.2004 tsunamisini ele alalım. Başlangıçta uzaklıktan dolayı zararın çok azı anlaşılmıştı. Ama Tayland ve Banda Aceh’ten haber kanalları vasıtası ile ilk görüntüler gelmeye başlayınca hükümetler harekete geçmeye başladılar ve daha fazla yardım için taahhütte bulundular. Tsunami trajedisine ait fotoğrafların, hem halkın hem de federal hükümetlerin, zarar gören halkın yeniden toparlanmaya yardım etmeleri için ikna olmalarında doğrudan rol oynadığına inanıyorum.

Diğer taraftan, Yangon, Burma’daki 2007 protestolarına ait çok güçlü görüntüler vardı ama orada hiç bir şey değişmedi.

Bize açtığınız ya da katıldığınız sergilerle ilgili biraz bilgi verebilir misiniz?

Bir gün bir sergi açacağımı söylemeye devam ediyorum ama henüz bunu yapamadım.

Modern fotoğrafçılık ile klasik fotoğrafçılığı karşılaştırırsanız ne gibi farklılılar olduğunu düşünüyorsunuz?

Haber fotoğrafçılığının temelleri hala aynı olduğundan dolayı çok önemli bir farklılık olduğunu düşünmüyorum. Değişip duran akımlar var ama en iyi saçmalık gerçekten, zamansızlıktır çünkü hepsi aynı kurallara bağlıdır. İyi bir fotoğraf kendisini anlatır ve tarz bunu etkilemez. En iyi fotoğrafların, teknik, kompozisyon, örtücü hızı, derinlik vs değil  yakalanan anlar olduğuna inanırım. Eddie Adams iyi fotoğrafçılığın sırrını “f8 ve orada ol” diyerek açıklamıştır. Bu 50 yıl evvel doğruydu ve bugün hala doğru.

Hangi sanatçıları beğeniyorsunuz? Size kim ilham verir?

Oh! liste bayağı uzun. Çok çok uzun… Eski okul olarak Magnum’a bir bakalım… Özellikle Philip Jones Griffiths ve Giles Peress… Bugün çalışan fotoğrafçılar olarak: VII’deki çoğu kişi, Magnum’dan Chris Anderson, Paolo Pellegrin, Alex Majoli ve NOOR’dan Jonas Bendikson, Philip Blenkinsop , AP’den David Guttenfelder ve Oded Balilty, Getty’den Paula Bronstein, Contact Press Images David Burnett, Redux’dan Danny Wilcox Frazier, daha da devam edebilirim. Elbette hepsi harika görüntü yaratıcıları ama bazılarına yaratıcı görüşlerinden, bazılarına da zor hikayelere erişme konusundaki azimlerinden, güdülerinden ve yeteneklerinden ötürü hayranlık duyuyorum. Daha kişiye özel belirtirsek; AP’den Richard Vogel ve David Longstreath, Epa’dan Jonathan Drake ve Barbara Walton gibi yanında çalıştığım ve beni gerçekten etkileyen bazı fotoğrafçılar .

Bu proje üstünde ne kadar zaman çalıştınız?

Bu, devam eden bir proje, 5 yıl kadar evvel başladım ve yapabildikçe parçalar ekleyerek devam ettirmeye çalıştım. Vietnam’da HIV/AIDS hikayesi evrim geçirmeye ve değişmeye devam ettiği için gerçekten bir son görmüyorum.

Bu proje nasıl başladı?

Rehabilitasyon merkezinden bir yazar ile işbirliği yaptım ve ilaç bağımlılığı ile ilgili kurulan sistem beni şaşırttı. Merkezin müdürü hastanedekilerin %60 kadarının HIV pozitif olduğunu söyledi ve daha sonra, bu kişilerin içerdeyken HIV sözleşmesini imzalamaları konusunda problem olduğunu anladım.

Bu çalışma için ne çeşit ekipman kullandınız?

Canon dijital sistemimi kullanıyorum. O, zayıf ışık koşullarında çok güvenilirdir ve bu hikayedeki çekimlerin çoğu düşük ışıkta yapılmıştır.

Aklınızdaki bir sonraki proje nedir?

Vietnam’daki toprak hakları konusunda bir proje üzerinde çalışıyorum. Bu orada çok önemli ve karışık bir konu.

Bize tekniğinizle ilgili kısa bir bilgi verir misiniz?

Görüntüleri çekerken izleyicinin fotoğrafçıyı fark etmemesini sağlamak için varlığı fark edilmeyen, kendi halinde bir gözlemci yaklaşımındayımdır. Orta seviyede/geniş açılı lenslerle çekim yapmayı ve çektiğim şeye yaklaşmayı seviyorum. Dikkat çekmeden daha yakınlaşmak, aynı zamanda haber fotoğrafçılığının en büyük meselelerinden biridir.

Yeni fotoğrafçılar için bir proje üzerinde çalışmak hakkında neler söyleyebilirsiniz?

Uzun dönemli bir proje üstünde çalışmak bir fotoğrafçı olarak gelişmeniz açısından çok önemlidir. Bu, sizin yaratıcı görüşünüzü, bir hikaye anlatıcısı olarak becerilerinizi, insani hünerlerinizi geliştirir ve başka zaman asla denemeyeceğiniz yeni, riskli şeyler denemenizi sağlar.

Size göre dijital fotoğrafçılığın avantaj ve dezavantajları var mıdır?

Dijitalin avantajları oldukça açık. Tek gerçek olumsuzluk, film sizin daha fazla düşünmenizi sağlar. Filminiz kısıtlı ve pahalı olduğundan çekeceğiniz her kareyi daha çok düşünür ve belki önceden daha çok planlarsınız. Dijital ile çekeceğiniz kareler sınırlı değildir ve bir bedeli yoktur, böylelikle her kareyi gerçekten düşünmeye daha az yönelirsiniz.

Bu tekniği nasıl keşfettiniz ve sırrınız nedir?

Kütüphanelerde ve kitapçılarda fotoğrafçılık kitapları okurdum. İlk aşkım olan haber fotoğrafçılığı tarzını ilk defa James Nachtwey, Gilles Perress, Don McCullin, Philip Jones Griffiths, David Alan Harvey gibilerinin kitaplarında gördüm. Sırlarla ilgili olarak; dijital çağda çok az sır kaldı. Her türlü görsel tarzı ve online teknikleri keşfedebilirsiniz. Fakat kendi tarzınızda çekmiyor ve tarzınızı geliştirmiyorsanız hepsi zaman kaybı.

Ülkenizde bir fotoğrafçı olmak nasıl bir şey?

Vietnam çok ilginç bir yer ama şehirler çok kalabalık ve darmadağın. Motosikletler ve elektrik telleri nedeniyle temiz bir kare çekmek çok zor. İnsanlar dost canlısı ama fotoğraflanmaya arkadaşlık etmek kadar açık değiller.

Hiç Türkiye’de bulundunuz mu? Hakkında ne düşünüyorsunuz?

Türkiye’ye 1999’da birkaç aylığına geldim ve kesinlikle çok sevdim. Sıcak insanların olduğu harika bir yer. Her zaman yeniden gitmek istemişimdir. Bir gün…

Fotoğraflarınıza bakan kişilere kendiniz ve duygularınızla ilgili ne aktarmak istiyorsunuz? Fotoğraf çekme amacınız nedir?

Dünyayı ve etrafımdaki insanları öğrenmek için fotoğraf çekiyorum. Fotoğraflarımı izleyen insanların biraz kendi dünyalarını da öğrenebilmelerini ümit ediyorum.

Bir fotoğrafçı olarak zayıf ve kuvvetli taraflarınızın neler olduğunu düşünüyorsunuz?

Bunu itiraf etmek zor ama eğer dürüst olursam bir fotoğrafçı olarak en büyük kısıtlayıcım, kendimi adamaktan yoksun oluşum. Şunu demek istiyorum, adıyorum ama çılgınca değil ve gerçekten büyük olmak için kendinizi çılgınca adamanız lazım. Tüm büyük fotoğrafçıların ortak noktası budur. Dünyadaki tüm yeteneklere sahip olabilirsiniz ama çok çalışmadan ve kendinizi adamadan kalıcı, anlamlı haber fotoğrafçılığı yapamazsınız.

Bahanem? Bir ailem var ve onlarla zaman harcamaya önem veriyorum. Benim için yaşamımın bu iki yönünü dengelemek önemli ve fotoğrafçılık bazen arka koltukta yer alır. Bunu Magnum ya da VII’den birinden duyabileceğinizi sanmıyorum. Ve Tanrı onları bunun için korusun.

Fotoğrafçılığa başlamayı düşünenler için ne gibi öğütler verebilirsiniz?

Tek cümlede ifade edersek, profesyonel bir fotoğrafçı olmak %1 esinlenme ve %99 terlemedir. Günümüzde bu çok kalabalık bir pazar ve eğer başarılı olmak istiyorsanız sanatınızda çok çalışmak ve işinizde iki kat fazla çalışmak zorundasınız.

www.julianwainwright.net

www.julianwainwright.wordpress.com



Can you give us some brief information about yourself and your journey of photograph?

I’m a 34-year old Canadian photographer based in Hanoi, Vietnam. I used to work as an editor, but got sick of sitting behind a desk while other people were out in the world telling stories and exploring their creativity with photography. In the winter of 2001 I moved to Asia to pursue photography as a career, and have been working full-time since the spring of 2003. I moved to Vietnam because I thought that it was a good emerging market to find interesting stories, and indeed there was a lot of media interest in Vietnam in the early 2000s. 

What are your cameras and equipments ?

I use Canon DSLRs (1D MKIII, 5D MKII) for about 95% of my work. For feature work I find myself using the 35 f1.4 lens more than anything else. I also use a set of Alien Bee location lights and various modifiers for portraits and commerical work.

I still like to shoot Medium Format, especially with my Mamiya 6 rangefinder, which is a great, great camera.

Do you think that a photograph can change the world?

I do believe photography has the power to affect change. Take the 2004 tsunami for instance. Initially there was little comprehension of the breadth of devastation. But as the initial images from Thailand and Banda Aceh came in from the news wires to the world, governments began to act, pledging more and more aid. I believe that the photographs from the tsunami tragedy played a direct role in convincing both the general public and federal governments to pledge assistance to rebuild the affected communities.

On the other hand, there were some very powerful images from the 2007 protests in Yangon, Burma, and nothing has changed there. Yes photography can change the world, but unfortunately I think politics is even more powerful.

Can you give us some information about exhibitions you opened/joined?

I keep saying I will hold an exhibition some day, but haven’t gotten to it yet.

What do you think about it’s difference in the contemporary photography compared with the classical photography?

I don’t think there is an essential difference, as the fundamentals of photojournalism are still the same. There are trends that come and go, but the good stuff is really timeless, because they adhere to the same rules. A good photograph will allow the content to speak for itself, and not overpower that with style. I believe the best photographs are really about the captured moment, not the technique or composition, shutter speed, depth-of-field etc. Eddie Adams said the secret to great photography was, “f8 and be there.” That held true 50 years ago, and its true today.

What artists do you like? Who inspires you?

Oh man, the list is very long. Very, very long….. For old school, just check out Magnum…. especially Philip Jones Griffiths and Gilles Peress…. For photographers working today: most everyone at VII, Magnum’s Chris Anderson, Paolo Pellegrin, Alex Majoli, and Jonas Bendikson, Philip Blenkinsop et al at NOOR, AP’s David Guttenfelder and Oded Balilty, Getty’s Paula Bronstein, Contact Press Images David Burnett, Redux’s Danny Wilcox Frazier, I could go on and on and on. Of course they are all tremendous image makers, but some I admire more for their creative vision, and some more for their tenacity, drive and ability to access difficult stories. On a more personal note, some photographers who I’ve worked alongside who’ve really influenced me include AP’s Richard Vogel and David Longstreath, Jonathon Drake, and Barbara Walton at epa.

How long have you worked on this project?

It’s an ongoing project, I started about 5 years ago, and have tried to keep moving forward with it, adding pieces to it whenever I can. I don’t really see an ending, as the story of HIV/AIDS in Vietnam keeps evolving and changing.

How did this project begin? 

I accompanied a writer to a rehabilitation centre, and was surprised by the system that was setup to deal with drug addiction. The warden at the centre told me that up 60% of inmates were HIV positive, and aftwards I found out there was a significant problem of inmates actually contracting HIV while inside.

What kind of equipment do you use for this work?

I use my Canon digital system. It’s very reliable in poorly lit situations, and a lot of the shooting for this story was done in low light.

What are your next projects in your mind?

I am working on a project on land rights issues in Vietnam, which is a very important and complicated issue there.

Can you give us some information about your technique shortly?

My approach is to be a fly-on-the-wall, unobtrusive, to try and make images that don’t make the viewer aware of the photographer. I like to shoot with moderate/wide angle lenses and get close to whatever i’m shooting. Getting close at the same time as being unobtrusive is one of the great challenges of photojournalism.

For new photographers, what do you say to us in what kind of differences made  about working on a Project?

Working on a long-term project is very important to your growth as a photographer. It helps you develop your creative vision, develop your skills as a storyteller, improve your people skills and also allows you to try new things, risky things that you may not otherwise get to try while on assignment.

According to you, are there any advantages and disadvantages with digital photography’s?

The advantages of digital are fairly obvious. The only real downside is that using film makes you think more. Since your film is limited and expensive, you’re going to think more about each frame that you shoot, and perhaps plan more in advance. With digital, there is no limit or real cost to the number of frames you shoot, so one is less inclined to really consider each frame. 

How did you discover this technique and what's your secret?

I used to read photography books at libraries and bookstores, and my first love was the photojournalism style I saw in books by the likes of James Nachtwey, Gilles Perress, Don McCullin, Philip Jones Griffiths, David Alan Harvey. As for secrets, there are very few secrets left in the digital age. You can explore all kinds of visual styles and techniques online. But its all a waste of time if you’re not out there shooting and developing your own style.

How's it to be a photographer in your country?

Vietnam is a very interesting place, but the cities are very busy and very cluttered. It’s difficult to get a clean frame with all the motorbikes and electrical wires around. People are friendly, but not as open to being photographed as in neighbouring countries.

Have you ever been to Turkey? What do you think about it?

I travelled in Turkey in 1999 for a few months, and absolutely loved it! Just a gorgeous, gorgeous place with very warm people. I’ve always wanted to go back. Someday...

What do you want to transfer about yourself and your feelings to people looking at your photographs? What is your purpose taking photographs?

I take photographs to learn about the world and the people around me, and I hope that people viewing my work are able to learn a bit about their world too.

What do you feel are your strengths and weaknesses as a photographer?

This is difficult to admit, but if I’m honest, I’d say my greatest limitation as a photographer is a lack of dedication. İ mean, I’m dedicated, but not crazy-dedicated, and you have to be crazy-dedicated to be truely great. All the great photographers share that in common. You can have all the talent in the world, but without extreme hard work and dedication, you just can’t produce lasting, meaningful photojournalism.

My excuse? I’ve got a family, and I value the time I spend with them. For me, it’s important to balance these two aspects of my life, and sometimes that means photography takes a backseat. İ don’t think you’d hear that from anyone at Magnum or VII. And god bless them for that.

What advice would you give someone thinking about taking up photography?

Being a professional photographer is 1% inspiration and 99% perspiration, to borrow a phrase. It’s a very crowded market these days, so if you want to succeed, you’ve got to work hard at your craft, and work doubly hard on running your business.

www.julianwainwright.net

www.julianwainwright.wordpress.com

Röportaj ve Çeviri (interview and translation by) : Berna AKCAN 

Tüm Hakları Saklıdır © All Rights Reserved

www.fotoritim.com Sitesinde Bulunan Yazılı ve Görsel Eserlerin Bütün Hakları ve Sorumluluğu Eser Sahiplerine Aittir.

All Images and Text Published in www.fotoritim.com are Copyright © Protected by The Author, All Rights Reserved.

Use By Author Permission Only.