Bize kendiniz ve fotoğraf yolculuğunuzla ilgili biraz bilgi verebilir misiniz?

Duluth Minnesota’da doğdum ve Tennessee’de bir çiftlikte büyüdüm. Ailem tutucu Hristiyandı ve ben ilk 7 yaşımda konuştum. Çocukluğum boyunca çizimler ve resimler yaptım. 17-19 yaşlarım arasında orduda bulunduktan sonra Washington Üniversitesi heykel ve resim bölümüne devam ettim. Üniversiteden sonra fotoğraf çekmekle ilgileneceğim yer olan Japonya’ya taşındım. Birleşik Devletler’e döndükten sonra bir yıllık fotoğraf programını tamamladım ve fotoğraf çekmek için bir yıllığına Güney Amerika’ya gittim. İki yıl sonra 1999’da, annemin beyin kanserinden ölümünü fotoğrafladım. Bu görüntülerle yüksek lisans okuluna girdim. 2003’de Şikako’daki Kolombiya Üniversitesi ‘nde fotoğrafçılık masterımı yaptım. 2002’de Şikago Çağdaş Sanatlar Müzesi’nden kişisel sergi teklifi alan ilk master öğrencisiydim. 2005’de Yaratıcı Sermaye Fonu’ndan bana büyük bir ödenek verildi. Aynı sene Aperture Dergisi’nde çalışma sunmakla onurlandırıldım. Derginin kapağı da bana ayırıldı. 2008’de Seattle’dan bir sipariş aldım. Bu, benim ilk video projesi siparişimdi. Şimdi 2009 ve ben Amerika’nın en iyi sabah haberleri programlarından biri olan, NBC’nin Today Show’da canlı röportaj yaparak şereflendirildim. Bu, benim biraz daha şu anki popüler sanatçılardan kabul edilmemi sağladı.

Makineniz ve donanımınız nelerdir?

Calumet 4x5, Mamiya 7II, Nikon os V su altı kamerası ve Canon XH-A1 HD video kamera ile çekim yapıyorum.

Bir fotoğrafın dünyayı değiştirebileceğini düşünüyor musunuz?

Bence fotoğraf, bir buluş olarak dünyayı değiştirdi. Ama tek başına bir fotoğraf ya da bir görüntü serisi hakkında emin değilim. Fotoğraf bir konuyu tasvir edebilir ama benim, fotoğrafçılıkta  “gerçek” değer ile sorunum var. Görüntüler dünyayı değiştirebilecek bakış açılarını değiştirmeye yardımcı olabilir ama bu genellikle metinle birlikte olur. Abu Gharib’in fotoğraflarını düşünüyorum. Bu fotoğraflar yalnızca Birleşik Devletler’den nefret edilmesini sağladı. Sanırım, onlar bir şekilde bir şeyleri değiştirdiler ama dünyayı değil. Sık sık, fotoğrafın, insanların düşündüğünden daha zarar verici olduğunu düşünürüm.

Bize biraz açtığınız ya da katıldığınız sergilerle ilgili bilgi verebilir misiniz?

Bu soruya internet siteme girip sergiler sayfama bakarsanız daha kolay cevap vermiş olurum. Özür dilerim...

Çağdaş fotoğrafçılık ile klasik fotoğrafçılık arasındaki kıyaslama hakkında ne düşünüyorsunuz?

Bence en büyük, farklılık klasikten çağdaşa kadar olan görüntülerin çevrelediği diyalog ve teori . Belirli bir derecede, her şey, tüm tarzlardan tüm formatlara kadar fotoğraflandı. Değişen tek şey, fotografik imaj kullanımı ve anlayışını değiştiren teori ve fotoğrafçılığın etkisi tartışması. Bu tartışmalar sürüyor ve dijital,  kültürümüzde daha çok yaygın hale geldiğinden devam edecektir.

Hangi sanatçıları beğeniyorsunuz? Size kim ilham verir?

Greg Crewdson,Robert ve Shana Parke-Harrison, Ten Heuks, Erin Olaf,Joel Peter Witkin ve Jeff Wall’un çalışmalarını beğenirim. Diğer beğendiğim sanatçılar Tom Friedman, Tim Hawkinson ve Phoebe Washburn gibi heykeltraşlardır. Ressam Dana Shutz’u ve William Kentridge’in filmlerini severim. Mathew Barney ve Stelarc’ın çalışmalarını da severim.

Bu proje üzerinde ne kadar çalıştınız?

Hepsi fiziksel pek çok projeyi aynı anda çalışıyordum. “Kendine çekidüzen vermek” adlı projem üstünde 8 yıldır çalışıyorum.

Bu proje nasıl başladı?

9 Eylül’e ve dünyadaki tüm gerilim ve endişeye bir cevap olarak  başladı.Yaşamlarımız üstündeki kontrolün önemiyle ilgileniyordum…

Bu iş için ne çeşit ekipman kullanıyorsunuz?

Genellikle ipler ve kaya tırmanışına gerekli donanım kullanıyorum. Bazen “umut” dışında hiç bir şey kullanmıyorum.

Aklınızdaki sonraki projeler nelerdir?

Savaş ve mücadele konularında bir seri üzerinde çalışıyorum. Son iki yıldır dövüş sanatları ve kafes tarzı dövüş konularında karma bir eğitim alıyorum. Nasıl mücadele edeceğimi öğrenmezsem dövüşle ilgili bir çalışma yapamam.

Bize tekniğinizle ilgili kısaca bilgi verebilir misiniz?

Kompozisyonun için kameramı yerleştiriyorum ve ben kamera önünde hareketimi yaparken bir arkadaşım, akrabam ya da genellikle kız arkadaşım deklanşör kablosuna basıyor. Doğru poz ve görüntüyü yakalamak genellikle 10-15 dakika alıyor.

Yeni fotoğrafçılar için bir proje üstünde çalışmak hakkında neler söyleyebilirsiniz?

Öğrencilerime her zaman bunun çalışma yapmakla ilgili olduğunu anlatırım. Sürekli çekmeye devam etmek zorundasınız. Ama odağın da gerekli olduğunu eklemeliyim. Fikirle bağlantı kurmaya çok fazla çalışmayın, görüntüleri odaklanmış, sıkı ve basit tutun. Yeni sanatçılar sıklıkla çok fazla şey yapmaya çalışır ve bu nedenle kontrolü kaybederler. Bazen bütünden küçük bir parça almak ve onun üstünde çalışmak daha iyidir. İzleyicilerinizin kim olduğunu da dikkate alın. Bir proje üstündeyken çalışmanız hakkında yazı bulmak da yardımcıdır. Kendinize, ne yapmaya çalıştığınızla ilgili sorabildiğiniz kadar soru sorun ve onları yazın.

Size göre dijital fotoğrafın avantaj ve dezavantajları var mı?

Fiyat dışında dijital fotoğrafçılığın pek bir avantajını bulamıyorum. Orta/geniş format analog kameraya eşit çok büyük fotoğraflar yapıyorum, dijital orta format için 10.000 $ ödemek zorundasınız. Dijitali çevreye daha az zarar verdiği, daha az kimyasal olduğu ve çevre dostu olduğu için de tercih ediyorum.

Bu tekniği nasıl keşfettiniz? Sırrınız nedir?

Kim olduğumu, nereden geldiğimi ve hayatta nelerden hoşlandığımı düşünmeye başladım. Hepsini çalışmamı yaparken kullandım. “Düşüş” adlı çalışmam, dövüş sanatlarına, kaya tırmanışına ve tiyatroya olan aşkımdan meydana çıktı. Sesi bulmak için tüm bunları birleştirdim.

Ülkenizde bir fotoğrafçı olmak nasıl bir şey?

Birleşik Devletler fotoğrafçıları sever. Pek çok yarışma olmasına rağmen işlerinizi sunabileceğiniz pek çok yer de vardır.

Hiç Türkiye’de bulundunuz mu? Hakkında ne düşünüyorsunuz?

Hayır, Türkiye’de hiç bulunmadım ama bir gün gitmeyi isterim. Üzgünüm ama dürüst olarak söylemek gerekirse ülkeniz hakkında çok şey bilmiyorum. Bu benim cahilliğimden kaynaklanıyor. Lütfen beni affedin.

Fotoğraflarınıza bakan kişilere kendiniz ve duygularınızla ilgili neler aktarmak istiyorsunuz?  Fotoğraf çekme amacınız nedir?

Aslında kendimle ilgili bir şey aktarmak istemiyorum. Sevdiğim işi yapmak istiyor ve diğer kişilerin de hoşlanmasını umuyorum. Fotoğraflarım vasıtasıyla insanların kendileriyle ilgili, kendi sonuçlarını çıkarmalarını istiyorum. Çalışmalarımda kendilerinden bir parça bulmalarını ve dünyadaki pozisyonlarını, nerede duracaklarını ya da düşeceklerini düşünmelerini ve karar vermelerini istiyorum.

Sanatsal ve entelektüel hoşnutluklarınız nelerdir?

Düşündüğümden daha fazlasını yerine getirmekten her zaman çok mutluyum. Eğer bir daha asla görüntü oluşturamayacaksam yapabildiğim sürece yine de mutluluk duyarım.

Gelecekle ilgili ne düşünüyorsunuz?

Gelecekten emin değilim. Şu anda korkunç bir durgunluk içindeyiz. Sanat dünyası küçüldü ve eskisi gibi olmayacak. Daha az tanınmış sanatçılar işi tamamen bırakmak zorundayken pek çok ünlü sanatçı da çalışmalarını destekleyecek işlere ihtiyaç duyuyor. Herşey bir gün düzelecek sanıyorum ama bu, zaman alacak ve bazı şeyler yeni olacak. Belki daha iyi olacak.

Gençlere sanata başlamalarını önerir misiniz?

Bence insanlar sanatla ilgilenmeliler. Sanat bence, eşsiz ama kolay olmayan bir eğitim sunuyor. O dünyadaki en zor işlerden biri ve herkese göre değil. Ama sanat kendi başına mükemmel bir şey. O, herkesin tarihinin, kültürünün bir parçası ve unutulmamalı.

Bu çalışmayı yaparken yaşadığınız bir hikaye var mı?

2005’de Şikago Çağdaş Sanatlar Müzesi’nde fotoğraf çekimi yapıyordum. Çekim süresince her gün medya ile röportajlar yaptım. Sonunda bir gazeteci beni, 9 Eylül’de yanan kulelerden atlayan insanları taklit etmekle suçladı ve çalışmamla ilgili olumsuz bir hikaye yapmaya karar verdi. Bu makaleden ötürü tehdit mailleri aldım. O zaman New York’ta yaşıyordum, bir ay dairemden çıkmaya korktum. Kariyerimin bittiğini düşünüyordum. Fikrini sormak için Andreas Serrano’yu aradım.  Çalışmamı bekletmemi ve yaptığım şeye inanırsam herşeyin iyi olacağını söyledi. Haklıydı, her şey gayet iyi. 

Can you give us some brief information about yourself and your journey of photograph?

I was born in Duluth Minnesota and grew up on a farm in Tennessee.  My family became christian fundamentalists and I first spoke in tongues at the age of 7.  Through out my childhood, I made drawings and paintings.  After being in the Army from age 17-19, I attended the University of Washington for painting and sculpture.  After university, I moved to Japan whereI got involved with taking photographs. Upon returning to the States, I completed a one year photography program and left for South America for a year to make photos.  Two years later, in 1999, I photographed my mother’s death to brain cancer. With those images, I entered graduate school .  In 2003, I received a Masters of Fine Art in Photography from Columbia College in Chicago. In 2002, I was the first graduate student to be offered a solo show at the Museum of Contemporary Art in Chicago. In 2005, I recieved major funding throught the Creative Capital Foundation. In the same year, I was given the honor of having my work in Apeture Magazine. They gave me the cover of the magazine, as well.  In 2008, I recieved a commission from the city of Seattle.  This was my first video project commission. It’s now 2009 and I just had the honor of being interviewed live on one of America’s top morning news TV programs, NBC’s Today Show. This made me one of the very few current mainstream accepted artists.

What are your cameras and equipments ? 

I shoot with a Calumet 4 x 5, a Mamiya 7II, a Nikon os V underwater camera and a Canon XH-A1 HD Video Camera.

Do you think that a photograph can change the world?

I think photogaphy as an invention has changed the world.  However, I am not sure about a single photo or series of images.  I believe photography can illustrate a point, but I have a problem with the “truth” value in photography.  I think images can help change perspective, which might change the world, but this is usually paired with text.  I think of the Abu Ghraib images.  The only thing those photos did was to cause more hatred towards the US.  So I guess in a way they did change something, but not the world. Often I think  photography is more damaging than people think.

Can you give us some information about exhibitions you opened/joined?

This question might be more easily answered by going to my website and looking at my exhibitions page...sorry.

What do you think about it’s difference in the contemporary photography compared with the classical photography?

I think the largest difference is the dialogue and theory surrounding images from Classical to Contemporary.  To a certain degree everything has been photographed from all styles to all formats.  The only thing that changes is the theory and discussion of the impact of photography which then changes the use and understanding of the photographic image.  These debates continue and will do so as digital has become so much more pervasive in our culture. 

What artists do you like? Who inspires you?

I like the work of Greg Crewdson, Robert and Shana Parke-Harrsion, Ten Heuks, Erin Olaf, Joel Peter Witkin, and Jeff Wall.  Other artists I like are sculptors like Tom Friedman, Tim Hawkinson and Phoebe Washburn. I like the painter Dana Shutz and the films of William Kentridge. I also like the work of Mathew Barney and Stelarc.

How long have you worked on this project?

I have been working on several projects at a time, all of them physically based.  However, I have been working on “The Struggle to Right Oneself” for 8 years.

How did this project begin?

It began as a response to 9-11 and all the tension and anxiety that exists in the world. I was concerned with the amount of control  we have over our lives. 

What kind of equipment do you use for this work?

Often I use ropes and rigging such as used for rock climbing.  Sometimes, I use nothing but “hope”. 

What are your next projects in your mind? 

I am working on a new series that deals with issues of fighting and Combat.  I have been training to fight mixed martial arts-cage style fighting for the past 2 years.  I can’t make work about combat if I don’t learn how to fight.

Can you give us some information about your technique shortly?

I set the camera up for composition and then have a friend or relative or most often my girlfriend press the shutter release cable when I do my activity in front of the camera.  It usually takes about 10-15 times to find the right gesture and image.

For new photographer, what do you say to us in what kind of differences made  about working on a Project? 

I always tell my students its about making the work.  You just have to keep shooting and keep shooting.  But I would add that focus is necessary.  Don’t try to do too much in communicating an idea, keep the images focused, tight and simple.  Often new artists try to do too much and lose their direction because of this.  Sometimes it is better to take a smaller portion of the whole and work on that.  Also really think about who your audience is. I find that writing about your work while on a project helps.  Ask yourself as many questions as you can about what your are trying to do and write them down.

According to you, are there any advantages and disadvantages with digital photography’s?

I don’t find too many disadvantages with digital  photography with exception to the price.  I make very large photographs and to equal a medium/large format analogue camera, you have to pay over $10,000 for a digital medium format. I also prefer digital because of the environmental impact, less chemicals, more ways of being environmentally friendly.

How did you discover this technique and what's your secret? 

I started to think about who I am, where I came from and what I enjoy in life.  I pulled all these threads together to make my work.  The “Falling” work came from my love of martial arts, rock climbing and theatre.  I combined all of these things to find my voice.

How's it to be a photographer in your country?

The US is very photographer friendly.  Although there is a lot of competition, there are many venues in which to display your work. 

Have you ever been to Turkey? What do you think about it?

No, I have never been to Turkey, but I would love to go some day.  I am sorry, but I can honestly say that I don’t know much about your country. That is my lack of education.  Please forgive me.

What do you want to transfer about yourself and your feelings to people looking at your photographs? What is your purpose taking photographs?

I acutally don’t want to transfer anything about myself. I want to make good work that I like and that hopefully other people enjoy. I want people to make their own conclusions about themselves through my images. I want them to find a piece of themselves in my work and to think about and decide their own position in the world and where they stand or fall.

What are your artistic and intellectual satisfactions?

I am always happy to have accomplished more than I ever thought I would. If I never make another image ever again, I am still happy with getting as far as I have.

What do you thinking about future?

I am not sure about the future.  Right now we are in a terrible recession.  The art world has shrunk in size and is no longer the same as it used to be.  Therefore many famous artists may need to get jobs to support their work, while other less famous artists may have to give up completely. I think things will eventually turn around, but it will take time and will be something new. Maybe something better.

Do you suggest it to young people that think start to art?

I always think people should think about art. I think art offers an unique education, but it is not easy.  It is one of the hardest jobs on the planet and is not for every one.  But art itself is great. It’s part of the histories and cultures of everyone and should not be forgotten.

Is there one story / experience that stands out in the making of this work?

In 2005, I was doing a performance/photo shoot at the Museum of Contemporary Art in Chicago.  During the shoot, I did interviews for the media all day.  Finally, one journalist decided that he could make a negative story out of me and my work, and accused me of imitating the people who jumped from the burning towers on 9-11.  From that article I received hate mail and even death threats. I was living in New York City at the time and I was afraid to leave my apartment for a month. I thought my career was over. I contacted Andres Serrano to ask for advice.  He told me to stand by my work and if I believed in what I was doing that everything would be fine.  He was right and everything is fine. 

Röportaj ve Çeviri (interview and translation by) : Berna AKCAN
 

www.skarbakka.com 

Tüm Hakları Saklıdır © All Rights Reserved

www.fotoritim.com Sitesinde Bulunan Yazılı ve Görsel Eserlerin Bütün Hakları ve Sorumluluğu Eser Sahiplerine Aittir.

All Images and Text Published in www.fotoritim.com are Copyright © Protected by The Author, All Rights Reserved.

Use By Author Permission Only.