Düşünün ki her sabah haftasonu da dahil olmak üzere sabah 7’de başlayıp gece 10’da biten ve tüm gün ayakta durduğunuz bir işte çalışıyorusunuz,buna dayanabilir miydiniz ya da dayanmak zorundasınız diyelim; ruh haliniz ve bedeniniz nasıl olurdu?

Onlar ise bu işten inanılmaz derecede zevk alan  çok neşeli insanlar,beni onlara çeken de bu olsa gerek ki ben de onlarla birlikte uzunca süre ayakta kaldım ve yoruldum.İlk sorduğum soru, “Ayaklarınız ağrımıyor mu” oluyor aldığım cevap ise onların ne kadar hayat dolu ve şakacı insanlar olduklarını anlatırcasına: “ 3 öğün hamsi yedin mi hiçbir şeyin  kalmaz” ...

Malum mesai saati çok uzun olunca vakit geçmek bilmiyor,onlar da vakitlerinin çoğunda ya birbirleriyle  ya da rakip balıkçılarla “ben taze balık satıyorum,akşam eve gidince rahat yatıyorum” tarzında yüksek desibelde atışıyorlar ama seviyeyi bozmadan birbirlerini kırmadan.Ne içersiniz ne yersiniz diye sorduğumda, bu sefer çok kısa ve net bir cevap alıyorum: “Çay,sigara ve yine çay,sigara”...

Çalışanların yaş ortalamasına baktığımda genelde 30 yaş ve üstünün ağır bastığını söylemeliyim,diyeceksiniz ki bu kadar ağır bir iş olmasına rağmen çoğunluk 30-40 yaş arası,neden gençleri tercih etmiyorlar?

Ben de kendilerine sorduğumda, burada çalışanların -bir gelenek gibi – çok küçük yaşta bu işe başladıklarını ve hiç iş değiştirmeden bu yaşlara kadar devam ettirdilerini öğrendim.Bu sıkı tempo ya da çocuk yaşta başlamalarının ve bol bol balık yemelerinin büyük etkisi olduğunu ayrıca yeni neslin bu kadar ağır bir tempoda çalışmaya cesaret edemediği içinde hala kendilerinin çalıştığını belirttiler.

Sonuç olarak;bu zorluklara rağmen işlerini hiç aksatmayan,güler yüzlerini ve neşelerini hiç kaybetmeyen bu insanlarla tanışmak benim için büyük bir zevkti.Fotoğraflarını çekmem konusunda bana çok yardımcı oldukları ve tüm doğallıklarıyla bana poz verdikleri için onlara çok teşekkür ediyorum...