Bursa Ulucami ile Orhan Cami arasında bulunan Koza Hanı Sultan II.Beyazıt’ın İstanbul’da yaptırdığı Beyazıt Külliyesine akar olması amacıyla 1490-1491 tarihleri arasında yaptırılmıştır. Mimarı Abdül-üla Bin Pulad Şah ve İnşaat Emini de Sücca Bin Karaca’dır.

Koza Han çeşitli dönemlerde Han-ı Cedid Evvel, Şimşek Han, Sırmakeş Han, Beylik Kervansaray, Beylik Han-ı Cedide Amire, Beylik Yeni Kervansaray isimleri ile de anılmıştır.

Han dikdörtgen bir avlunun çevresinde iki katlı olarak yapılmıştır. Doğusunda ise ahır ve depoların bulunduğu ikinci bir avlu bulunmaktadır. Hanın kuzeyindeki giriş kapısı taş kabartma bezeli abidevi görünümündedir. Girişin iki yanında dükkanların sıralandığı bir üst yapıya sahiptir.
































Üst kattan güneye, avluda depolara ve Orhan Camii yönüne açılan üç kapısı daha bulunmaktadır. Üst katta 50, alt katta 45 odası olan hanın avlusunun ortasına bir mescit yapılmıştır. Sekiz yüzlü olan mescit, köşelerindeki sekiz ve arkadaki bir ayak üzerindedir. Mescit’in alt kısmında ise bir şadırvan bulunmaktadır.

Orjinal durumunda hanın üzeri kubbe ile örtülü iken, yapılan onarımlarla üst örtüsü çatıya dönüştürülmüştür.

80 yaşındaki Raif Göral , 1963 yılından beri önce Fidan Han’ da , 1978 yılından sonra da Koza Han’da tekstil işi ile uğraşıyor, arkadaşlarının çoğu vefat ettiğinden hanın yaş olarak en büyüğü. Koza Han'daki dükkanında ev tekstili ürünleri, eşarp, yastık kılıfı vb. gibi daha çok turistik tekstil ürünleri satıyor ve dükkanı yardımcısı olmadan tek başına çekip çeviriyor. Han’da eskiden fabrikaların toptan kumaş satılan yazıhaneleri yanında Musevi vatandaşların yazıhaneleri de varmış.
































Şimdi Koza Han’daki dükkanların tamamına yakının ipek üstüne kurulu perakende turistik tekstil ürünleri sattığını söylüyor. Hanın Nisan ve Kasım ayları arasında en yoğun zamanları olduğunu ve hem yerli hem yabancı turistlere hizmet verdiğini belirtip, işlerin son 2 yıldır çok durgun olduğunu ve her geçen gün geçmişi biraz daha aradığını söylüyor.































Yazı ve Fotoğraflar : Bülent SUBERK