Eskiler alırım...

Eskici geldi...

Çocukken evimizin bulunduğu sokaktan sıkça bu sesi duyardım.

Bir pazar arabası üzerinde üç beş parça eski eşya...

Arkasında genellikle gençten bir adam.

Evlerde kullanılmayan eski eşyaları alır, yerine o zaman yeni piyasaya çıkmaya başlamış plastik türden kaplar verirlerdi. Kap istemezsen de para tabii...

Bu eskileri ne yapardı bu insanlar?

Yıllar sonra bunun cevabını büyük şehirlerde kurulan eskici pazarlarında gördüm. İhtiyacı olan, olmayan bir sürü insan bu pazarlara gelir kimisi gezer bakar, kimisi de ihtiyacı olan birşeyi arardı.

Böyle bir Eskici Pazarı...

Altyapı yok. Bir tarlaya biraz stablize malzeme sermiş belediye, o kadar.

Satıcıların ya da pazara gelenlerin tuvalet ihtiyacını giderebilecekleri bir yer bile yapılmamış...

Satıcılar bu eskileri her pazar bir araba ile buraya getirip bir telaşla yerlere yayıyorlar.

Akşama kadar ne satarlarsa.

Yazın sıcak güneş altında, kışın karda yağmurda...

Satılan şeyler mi?

Hiç aklınıza gelmeyen birşeyi bulabilirsiniz.

Uzunca bir yere serilen yüzlerce saat gördünüz mü hiç?

Ya da satıcı çocuğun elinde eski bir fotograf makinası...

Bir resim örneğin. Çokca oyuncak...

Evet aralarında çocuklar var. Gün içinde yorulanlar oracıkta eşyalar arasında uyurlar.

Dalarlar uzaklara bazan..

Elde sigaradan derin nefesler çekerek...

Bir yandan da gözü yerdeki sattığı eşyalara bakan insanlarda.

Ya da uzaktaki çocuğuna mesaj yazarak...

Akşam ise telaşla değil bu kez, daha sakin hatta bazan eğlenerek yüklerler araçlarına.

Bir dahaki pazara...   
   
Mehmet DAĞ

Use By Author Permission Only.