Bir dağın büyüklüğünü görmek için ona uzaktan bakmanız gerekir, şeklini anlama için etrafını dolaşmanız gerekir, karakterini tanımak için, onu güneş doğarken ve batarken, öğle vakti ve gece yarısı, güneşli bir havada, yağmurda, karda ve fırtınada, yazın , kışın ve diğer mevsimlerde görmemiz gerekir. Bir dağı bu şeklide gören kişi, o dağın yaşamına yaklaşır.

Lama Anagarika Govinda

 

 

Lukla – Kalapatthar trekking rotası, solda Khumbu Buzulu’nun başlangıcı olan bir vadiden başlıyor. Sağda ise Dudh Kohi Nehri var. Bu nehir Everest buzulundan besleniyor.  Bu vadide sherpalar yaşıyor (Sher: doğu, Pa: insan). Sherpalar, Tibet’den beş yüz yıl önce Nepal’e göç etmiş dağ insanlarıdır. Vücutları yüksek irtifaya akilimatize  olmuş oldukça dayanıklı  bu sevimli insanlar eşya taşıma işlerinin çoğunu ve çeşitli trekking rotalarında turistlerin rehberliğini yapıyorlar. Sherpalar yükleri, Nepalce “doku” veya daha özenli yapılanına “dakar” dedikleri sepetlerin içinde taşıyorlar. Bu sepetleri, alınlarından geçirdikleri şeritlerle kafalarında taşıyorlar. Mola verdiklerinde de yükü sırtlarından indirmeden, yanlarında taşıdıkları ve adına Nepalce “tokma” dedikleri özel bastonu sepetin altına koyarak dinleniyorlar. “Yak” adı verilen Tibet öküzleri de  yük taşımakta kullanılıyor yerel halk için oldukça değerli olan bu hayvanları daha çok yüksek irtifada kullanmak verimli oluyor.

Nepal’deki yürüyüş parkurlarında yol üzerinde budist tapınakları, stupalar ve büyüklü küçüklü dua-mani taşları var. Budizm ve Hinduizm dinlerini çok  iyi bilmek lazım yoksa Nepal’de karşılaşacağınız bir çok dini konu size oldukça anlamsız gelecektir. Burada yaşayan Budistler, Stupa ve mani taşlarının solundan geçmek gerektiğine yoksa uğursuzluk getireceğine inanıyorlar. Trekking boyunca karşılaşacağınız birçok kayanın üzerinde üstü yontularak yazılmış ve boyanmış “Om mani padme hum“ budist mantrasını (bir çeşit dua cümlesi) görmek mümkün.  “Lotus çiçeğinin içindeki mücevher” anlamını taşıyan bu duanın geniş anlamı ise şöyle:

om- Evrenselliğin tecrübesine ve yoluna sığınıyorum. Ta ki,

mani- ölümsüz ruh cevherimin aydınlığı,

padme- uyanan şuurluluğun derinliklerinden sıyrılsın

hum-ve ben, ten kafesinden kurtulmanın vecdi içinde, sonsuzluğa doğru sürüklenip gideyim...

Ölü yakma geleneğinin sürdürüldüğü Nepal’de, törenler sırasında rahipler tarafından bu dua okunuyor. Ağaç kütüklerinin üstüne yerleştirilen ölünün vücudu, ailenin en büyük oğlu tarafından ateşe veriliyor. Bagmati Nehri üzerindeki ünlü Hindu tapınağı Pashupati’ de sonsuzluğa giden ölülerin külleri nehre karışıyor ve bu nehir de Hindistan’daki kutsal Ganj Nehri ile birleşiyor.

Mutlu Topaloğlu Hakkında

1978 yılında Ankara’da doğdu. 2002 yılında Yakın Doğu Üniversitesi İletişim Fakültesi’ni bitirdi. Fotoğraf serüvenine de bu yıllarda başladı. Üniversite yıllarında “Lefkoşa’nın İki Yüzü”, “Dipkarpaz” ve YDÜ Fotoğrafçılık Kulübü’nün düzenlediği çeşitli karma fotoğraf sergilerinde yer aldı. Daha sonra Ankara-Fotoğraf Sanatı Kurumu’nun “Artvin” projesinde yer aldı ve bu proje kapsamında gerçekleştirilen çeşitli sergi ve sunumlara katıldı. 2006 yılında Ankara Fotoğraf Sanatı Kurumu’nda genel sekreterlik görevini üstlendi. Çeşitli yarışmalarda sergileme ve ödüllere layık görüldü. Bilinmeyeni anlatmak, görünmeyeni göstermek tanıklık etmek ve belgelemek adına fotoğraf sanatına hep amatör ruhla baktı. Topaloğlu halen Hacettepe Üniversitesi Hastaneleri Basım, Yayın ve Tanıtım Koordinatörlüğü’nde çalışmaktadır.

''Fiat ars, pereat mundus'' (Sanat olsun, isterse dünya batsın)

Yasal Uyarı : Bu sayfadaki tüm yazı ve görseller, eser sahibine ait olup, kısmen veya tamamen izinsiz olarak alınması, kopyalanması ve kullanılması, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’na göre suç teşkil etmektedir.