ÖZER KANBUROĞLU İLE RÖPORTAJ

Hacer Yılmaz

Kısaca fotoğraf geçmişinizi öğrenebilir miyiz?

1988 yılında ilk eğitimimi Kadıköy Halk Eğitim Merkezi’nde aldım. Ardından 1989 yılında İFSAK’a üye oldum. 1994 yılında Mimar Sinan Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, Sahne ve Görüntü Sanatları Bölümü, Fotoğraf Ana Sanat Dalı’ndan mezun oldum. 4 kişisel sergi açtım. 30’un üzerinde gösteri yaptım. 20’nin üzerinde bildirim, sempozyumlara kabul edildi. Fotoğraf konusunda 8 kitap 3 albüm yayımladım. Halen Kocaeli Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi, Fotoğraf ve Grafik Sanatları Bölümü’nde Bölüm Başkanı olarak görev yapmaktayım.

 “Öyküler” isimli serginizin fotoğrafları nasıl oluştu? Tasarlanmış bir çalışma mı ya da eski fotoğraflardan seçme mi?

Tasarlanmış bir çalışma değildi. Fotoğraflar daha önceden vardı zaten... Ama bu şekilde sergilemem bana çok cazip gelmedi. Ben fotoğrafta devamlı arayışları olan bir insanım. O nedenle Sibel’in daha önce Açık Gazete’deki yazılarını okuyunca, bu işin Sibel’le olabileceğine karar verdim. Sevgili Sibel’le tanıştıktan sonra onun çok iyi bir yazar olduğunu daha iyi anladığımda, ben teklif ettim. Sibel’de hiç tereddüt etmeden projeyi kabul edip, öyküleri yazdı. Hiç müdahale etmedim Sibel’e… Fotoğrafları gördüğünde ne hissediyorsa onu döktü yazıya…

Yarışmalardan, yayınlardan ve sergilerden fotoğraflarınızın çoğunu tanıyoruz. Sizden yepyeni bir konseptte farklı sergiler bekliyoruz. Üzerinde çalıştığınız yeni projeler var mı?

Devamlı üreten bir insanım. Ama eskisi gibi salt gördüğümü değil, belli konularda fotoğraf çeken birisiyim. O dönemler, yani gördüğüm her şeyi çektiğim yıllar amatörlüğümün ilk yıllarında kaldı. Dolayısıyla son 5 yıldır bu serginin dışında Renkler, Portreler ve Çıraklar adlı 3 sergi daha hazırladım. Hatta katalog tasarımlarını dahi bu aşmada bitirdim. Ancak bunları ortaya çıkarmak için mutlaka sponsor gerekiyor. Maalesef bu konuda çok başarılı değilim. Şu an yaşanan ekonomik sıkıntıdan dolayı da, sergime sponsor olacak bir kurumun ortaya çıkacağını da hiç sanmıyorum. Hepimizin bildiği gibi bu işler sponsor desteksiz olmuyor. O nedenle bu projelerimin, hazır olmasına rağmen ortaya çıkması zaman alacak. 

“Öyküler” serginizin öyküleri Sibel Bengü’nün yazdığı öykülerle beraber sunulmuş. Bunun sergiye katkısı nasıldır?

Genelde biz fotoğraflarımızı kendi duygularımızı katarak çekeriz. Sonuçta ortaya çıkan fotoğraf, o hali ile izleyiciye neyi anlatıyorsa o kadarını başarabilir. Bu sefer izleyiciye salt görüntü değil, başka bir gözle o görüntü içerisinde yaşanmışlığı olmayan ama yaşanabilecek bir öyküyü de paylaşmak istedik. Yani izleyicinin sadece fotoğrafa bakmasını değil, o fotoğraftan içeri girip o dünyanın içerisinde böyle bir yaşanmışlık olabileceğini düşünmesini istedik. Bu bağlamda Sibel’in öyküleri deyim yerindeyse her fotoğrafa tam oturdu.

Teknik olarak bu sergi için neler söyleyebilirsiniz?

Doğrudan injekt siyah beyaz kağıda basılmış bir sergi... Yani bir karanlıkoda çalışması değil. Tam tersine bir aydınlık oda çalışması… Sevgili dostum Uğur Varlı’nın titiz ellerinde çıkmış bir sergi. Bu vesile ile gerek Uğur’a, gerekse tüm ekibe teşekkür ederim. Onun dışında fotoğrafın ölçüleri 90X70 mm. ve fotoblok üzerine monte edilmiş durumda…

Sizin için özel olan kareler var mı? Anlatmak istedikleriniz varsa alabilir miyiz?

Eğer bir sergide, toplumla fotoğraflarımı paylaşıyorsam hepsi benim için önemli ve özeldir. Ama tabii ki çok çok özel kareler de var ama onlar da ben de kalsın.

“İzlenimler”, “Detaylar”, “Sepetçiler”, “Mimariler” ve “Öyküler”. Daha önce açtığınız sergilerden bu serginizi ayıran öykülerle yorumlamanın dışında bilmediğimiz özellikler var mı?

Bu sergide daha önce görmediğiniz 20 adet fotoğrafı da göreceksiniz Bu arada sergide 40 fotoğraf olduğunu da belirteyim. O fotoğraflarla, diğer bilinen fotoğraflarım neredeyse aynı dönemde çekilmiş fotoğraflar… Dolayısıyla bir konu bütünlüğü göreceksiniz ve hem eski fotoğraflarımı hem de o dönemde çekilmiş çoğu fotoğraf severin bilmediği fotoğrafları, ortak bir dille yazılmış öyküler ile birlikte izleyeceksiniz.

Eski sergilerinizden bugüne kadar yaptığınız işlerde değişmeler var mı?

Ben her zaman eski fotoğraflarımı geride bırakan bir fotoğrafçıyım. Hiç eski işlerimin tekrarına düşmedim. Zaten yukarıda bahsettiğim Renkler, Portreler ve Çıraklar sergilerim ortaya çıktığında bu cümlelerim daha da anlam kazanacak

Benim sormadığım ama anlatmak istedikleriniz var mı?

Hayır yok... Ama bana FOTORİTİM olarak bu imkan verdiğiniz için çok teşekkür ederim.
 


 

Use By Author Permission Only.