“Ben bir transseksüel sanatçıyım. Sanatım transseksüel sanat. Sanat, bana göre üç yolla transseksüel olabilir. Transseksüel birisi tarafından yaratılmış bir sanat ya da transseksüel hakkında bir sanat olabilir ya da tabiatında, yapısında, estetiğinde ve varlığında “trans” olan bir sanat olabilir. Bazen benim sanatım transseksüellik hakkında, daima bir transseksüel tarafından yaratılmış, ama tüm bunların ötesinde,  daima tabiatında trans olması için gayret ediyorum.

Bir sanatçı var, Mandy, hem yaratılmış ve hem de gerçek bir varlık. Ondan yayılan pek çok diğer Mandyler, hepsinin adı Mandy olmasa da, aşağı yukarı o cümledeki duyguyu her yönüyle, her biri bu tecrübeyle ilişkili olan zorlukları ve keşfedilen artistik çevreyi kabul etmiş. Bu sebeple çeşitlilik benim sanat çalışmalarımda içsel. Onları yaratmak için pek çok yerde film, montaj, fotoğraf, yazı, görünüm ve canlı performans kullandım.  

Ben kendimi “transgenderist” olarak adlandırıyorum.

Bir “transgenderist” özel bir sanatçı türüdür. Yaptıkları, ustalık, belirsizlik ve yaratıcılık gibi kritik elementlerin karşımıdır.  Nasıl bir ortamda çalışırlarsa çalışsınlar, bu elementler günlük ve abartılmış gerçeklerin her ikisine pozitif bir güçle müdahale edecektir ve yeni perspektifler ve açıklamalar yaratacak, yeniden şekillendirecek, sıklıkla sadece bir an için, ama asıl önemli an, gerçeğin bir görünüşüdür. Benim seçilmiş sanatçılığım Mandy Romero’nun çevresinden süzülür ve temsil ettiği ve canlandırdığı bazı düşünceler ve tecrübeler, benim ve onun kendi, kesinlikle kendinin zamanımdan bir insan olarak onları ifade etmek için kullanılan dilden süzüldüler, -onun başardığı dönüşümün taklitleri, kimliğe bürünme, yorum, görünüş ve yükümlükler. Mandy’nin gelişmesi ve zenginleşmesi, sanatçılık için bir çevre olarak uzun bir süredir, bununla birlikte ben canlı performans sanatçısı olarak son yedi yıldır kamu alanlarında çalışıyorum.

Mandy Romero, Canlı Sanat kariyerine Liverpool’un 2002 Bienali’nde, Guillermo Gomez-Pena tarafından yazılan bir performansla başladı. Daha öncesinde dünyanın etrafını dolaşmaya başladığında “Dragging Round the World"de performanslarına başlamıştı.  2003 yılında, çalışmaların bazılarının yaratıldığı Liverpool Bluecoat Arts Centre’da üç Canlı Sanat, sanatçısından birisiyidi ve "The Mandayana" adlı trasseksüel destanının “canlı” versiyonun galasını yaptı. 2004 yılındaki ikinci dünya turundan sonra kendisine “the Artist Council” tarafından Helsinki’deki Cable Factory’de bir residansta iki ay kalması için Canlı Sanat bursu verildi. 2005 yılında “the Liverpool Tate” ile olan ilişkisini, galerilerde yaptığı çeşitli performanslarla ve Amsterdam’daki Avusturalyalı doğaçlama/dansçı Andrew Morrish’le doğaçlama üzerine çalışmaları ile artırdı. Son zamanlarda Liverpool tersanlerinde “The Fitzcarraldo” da kabarede görülen Mandy’nin kendisi ve sanatı hakkında daha fazla bilgi alınabilecek bir web sitesi var:

www.mandygirl.net

Mandy, 2004 Liverpool Bienal’I için “Liverpool Queen of Culture” da rol aldı ve Temmuz 2006 yılında, Ağustos ayında yayınlanacak olan “City In Transition” programı için görevini tamamladı.

About Mandy ROMERO

“I am a transgender artist. My art is transgender art. Art can be transgender in three ways, it seems to me. It can be art created by a transgender person, or art about transgender, or it can be art which is “trans” in its nature, structure, aesthetic and substance. Sometimes my art is about transgender, it is always created by a transgender, but above all it always strives to “be” trans in its nature.

There is one artist, Mandy, who is both a creation and a bodily reality. Emanating from her are many other Mandy’s, not all called Mandy, all more or less made up, in every sense of that phrase, each appropriate to the exigencies of the experience which is being dealt with and the artistic medium being explored. Diversity is therefore intrinsic to my art-works. To create them I have used film, installation, photography, text, appearance and live performance in many locations.

I will call myself a “transgenderist”.

A “transgenderist” is a special kind of artist. What they do involves crucial elements of artifice, ambiguity and creativity. Whatever medium they work in, these elements have a positive force to intervene in both quotidien and heightened realities and generate new perspectives and elucidations, to reshape, often just for a moment, but a vital moment, some aspect of reality. My chosen artistry flows through the medium of Mandy Romero and although some of the ideas and experiences she embodies and enacts have flowed from my time as a human being the language used to express them, and her own, are precisely hers, - the acts of transformation, personation, commentary, appearance and engagement, which she carries out. The process of developing and enriching Mandy as a medium for artistry has been a long one, although I have only worked as a Live Artist in the public domain for the last seven years.”

Bio

Mandy Romero began her Live Art career at Liverpool's 2002 Biennial in a performance piece produced by Guillermo Gomez-Pena. Previous to that she had begun performing on the first of her "Dragging Round the World" circumnavigations of the globe. In 2003 she was one of three Associate Artists in Live Art at the Liverpool Bluecoat Arts Centre where, amongst a number of works created, she premiered the "live" version of her transgender epic "The Mandayana". After the second of her global tours in 2004 she was given a Fellowship in Live Art by the Arts Council to spend two months in residence at the Cable Factory in Helsinki. In 2005 she extended her involvement with the Liverpool Tate through a number of gallery-based performances and trained in Improvisation with Andrew Morrish the Australian dancer/improviser in Amsterdam. Most recently seen in cabaret on The Fitzcarraldo in Liverpool's docks Mandy has a website which tells more of her performing life,-

www.mandygirl.net

For the Liverpool 2004 Biennial Mandy took on the mantle of Liverpool Queen of Culture and in July 2006 completed a commission for the “City In Transition” programme, which will result in a publication in August.

www.vadc-photo.com

About Vincent Assante Di Cupillo

Born in 1976 on France's Brittany Coast in the town of Brest, Vincent Assante Di Cupillo became passionate about photography around the age of 15. Though he studied and received a degree in engineering, and could technically be called a “self-taught” photographer, he's received years of guidance and inspiration from his friend and teacher Gérard Jaubert from Perpignan. He studied Chinese in France and in Harbin and, having lived and worked in China and Vietnam since 2000, is now based in Shenzhen, China. He became full-time photographer at the age of 30.

Using photography as a tool to share emotions, he is attracted to Black & White photography, but not exclusively. When asked to explain, he usually quotes French photographer “Yan” Dieuzaide who used to say, “Color photography imposes, Black & White photography suggests”.

Assante Di Cupillo has held several exhibitions, presenting his works for the first time in September 2008. Held in Shenzhen, this exhibition documented his travels with Mandy Romero, an English Transgender who did performance art pieces throughout the Pearl River Delta and Shanghai areas. It also featured, for the first time, his documentary work on Shenzhen's homeless people and their lives.

The first “Dialogue” exhibition, an exchange work with photographer Antonin Kennel, was held in Xiamen in December 2008. He also participated in several “Street Side” exhibitions organized by Bai Cai Magazine, in which photographs are exhibited impromptu on the street without receiving prior authorization.

He is currently working on several different projects: “Open Your Eyes”, a series of BW closed-eye portraits without any specific location, and “Shina – a Shining Portrait of China”, a series of Color portrait photographs taken in China with an unusually ‘aggressive’ approach for the photographer.

www.vadc-photo.com

Çeviren (translation by): Hülya YELTEPE 
 

Use By Author Permission Only.