Özellikle bazıları imrenilecek fotoğraflar olmuş değil mi? Bu çocukların algılarını görüntüye bu derece başarılı dökebileceklerini herkese göstermiş olduk.

Emeğinize sağlık..

Sevgili Faika,
Emeği geçenlerin yüreğine sağlık.
Eğer ZEÇ projesi diye belirtilmeseydi nasıl bir gözle incelerdim bilmiyorum.
Fakat bu gösteri beni alıp farklı bir yolculuğa çıkardı.
Çocukların farkında oldukları ayrıntılar NZDİ (Normal Zeka Düzeyindeki İnsanları) şaşırtacak cinsten.
Kutluyorum sizi ve üretenleri...
Sevgi ile...

Gerçekten çok güzel fotoğraflar var. Mükemmel bir iş başarmışsınız hep birlikte. Ellerinize sağlık.

Tek kelime ile ozetlemek gerekirse "harika" olmus. Bu insanlara kendilerini ifade etmek icin boyle guzel bir sans verdiginiz icin size tesekkurlerimi sunuyorum. ve hatta ;

seni seviyorum annecim faikam beratim pehlivanim tombisim her seyim...

Demirin...

``Yoklugun`` bana en cok, Ahmet, ``annem`` diye seslendiginde koyuyor. (Yokluk dolar mi? Yokluk zaten agzina kadar ``olmayanla`` dolu olma hali degil midir? Evet diye basini salladigini goruyorum :)) )

Biliyor musun Demir`im.... Ders sonrasi, Erkan; filinta gibi boyu ile salina salina yanimda yuruyup beni yolcu ederken, beni yolcu eden sanki sensin... Bedriye ile el ele gezerken, elini tuttugum, Damla ile sarmas dolas olup opusurken sarilip optugum yine sensin...Ilhan tipki senin gibi bilgisayar ve elektronik kurdu, sanirim en cok ve iyi onunla anlasacaksin... Senin fotograflarini bir de Sevinc ceksin isterim, oyle guzel gorup, gordugunu oyle guzel yansitiyor ki... Yarin onlara bu yazilanlari okuyacagim... Sonra da seni onlara anlatacagim... Sen de geldiginde Onlari tanimalisin ... Gulumsemenin ve sevinin en katiksizi seni burda, Ankara da bekliyor ogul...

Ben de seni seviyorum, pasam, akil kutum, guzel INSAN, sevgili oglum...Seni o guzel yureginden opuyorum...

Sevgili Mehmet
Varliginin ve emeginin bu guzellige katkisinin tarifi yok. Her sey icin cok tesekkur ederim... Daha neler yapacagiz neler :))

...
..
.

Izleyin bizi.... :))

Sevgili Fatma ve Cigdem...

Guzel sozlerinizi yarin onlara okuyacagim... Mutlu olacaklar.
Cok tesekkur ederim.

faika,
çok iyi iş çıkarmışsınız, çıkarıyorsunuz...
yoğun duygu ve düşüncelerimi sergi sonrasına demlendiriyorum...
yüreğine, emeğine sağlık...

merhabalar:)guzel bi web siesi ve müthiş resimler bir de üstüne bu yorumlar:) hepsi birbirinden guzel calışmalar ellerinize, emeginize,yüreğinize saglık.resimleri veren ve ceken gölbaşı sakinlerini de ayrıca kucaklıyorumm:)))

http://sanat.milliyet.com.tr/detay.asp?id=5463
http://www.hurriyet.com.tr/ankara/6712217.asp?top=1
http://www.birgun.net/bolum-104-haber-43391.html
http://sendeyolla.hurriyet.com.tr/haberdetay.aspx?&cid=26&fid=35550&id=35579

iyi okumalar...

Sevgili Berat Pehlivan, Mehmet Oğuz, Suderin Murat, Ayşe Saray, Sabriye Tırpan, FISTIKİ YEŞİL KALMİŞTİ tek,onu da boyadınız. Bizim çocuklarla çalışmak istediğinizi söylediğinizde, haber yönetime gelince, başkanımızın hayret dolu bakışları arasından; "yok artık" sözcükleri döküldü ağzından. Hepimiz biraz şaskın, biraz merakla; bırakalım canım yapsınlar, dedik. Lutfettik. Ve unutmaya karar verdik. Sözsüz bir karardı bu. Bizler; engellilerimizi engelleyen diğer engellere döndük. Haftalar geçiyor. Kulaklarımız kirişte. Yoğun çalışma temposu arasında, şu unutmaya karar verdiğimiz, birbirimize açıkca ifade etmediğimiz fotoğraf çalışmaları kaframızı kurcalıyor. Haftanın iki günü yönetim toplanıyor ve hiç önemsemezmiş gibi bir tavırla;"napıyor bizimkiler! çalışıyorlar mı! Sözcükler ağzimizdan fısıltıyla çıkıyor. Önemsemiyoruz yaa, başarılamazsa bozulmayacağız ya. Cevap: Her çarşamba düzenli gelip çalışıyorlar. Bizim yönetim günü ile çakışmayan bir gün. Onları görmüyoruz. Neyse yine işimize döndük. Eğitmenlerimizin gözünde parlayan ışığı bile anlamazdan gelerek. Bir görelim hele, kendi gözlerimiz tanık olsun yapılanlara. Neden bu kadar korktuk. Neden yapmacık umursamaz rollere büründük.Önce kaygımızın kaynağını;"Çocuklara da fazla yükleniliyor, başaramazlarsa üzülürler ! sevinçleri kursaklarında kalır" diye yansıtmalar yaptık. Meğer biz bizim çocuklar kadar yürekli değilmişiz. Taa KALE'DEKİ RESİM SERGİMİZİ görünceye kadar. Ancak sevincimici ve umudumuzu o zaman çığliğa dönüştürebildik. Harikasıniz. Kocaman yürekli sevgi insanları. Bize neler yaptınız biliyor musunuz; umudumuza, geleceğiğmize, dikenli yolumuza bir işik yaktınız. Hepinizi sevgi ile kucaklıyoruz. Ama BİZİM ÇOCUKLAR DA ÇOOOK HARİKA DEĞİL Mİ? Şey Sevgili Berat Hanımcığım, çıplak gözle görünemeyen renklere ne zaman geçeçeğiz. Dünyamız daha da renklensin

Sevgili Ayse

Kismetse, aramiza Ali` yi de alarak, bu sefer temali calismalar ile -ilki en sevdikleri renk ya da sonbaharin renkleri- baslayarak, Eylul de.
...

Sozcukleriniz beni cok duygulandirdi. Ben ta basindan biliyordum bunu basarabileceklerini, mutluyum.

sevgiyle cesaretlendirilmiş bir yüreğin aşamayacağı bir engel var mı ki? engel dağ bile olsa sevgi ve inanmak dağı deldirir ışıklı yüreğe... insan olmanın melek olmaya yeğ tutulduğu bir film sekansı izlemişim gibi ... neden gözlerim dolu dolu...imrendim sanırım ondan... tek engel insanın kendisine koyduğu acabalar ... yoksalar... ya başarısız olursam lar sanırım.. oysa oturduğumuz yerde dağları delmeyi umamayız.. ne mutlu size sevgiyle cesaretlendirdiğiniz yüreklerin ışığının şavkımasında aydınlanan yüzlerinize bir gülücüklü teşekkür benden....
sevgiler
egemen nilüfer güzel
düşka

Keyifle izledim, tekrar be tekrar..

Siyah beyazın büyüsü zaten bir başka, bakan gözlerin kattığı duygu ise buradan bile anlaşılıyor.. Emeği geçen herkesi tebrik ediyorum. Ellerinize sağlık, yüreğinize sağlık..